Griekenland in de wurggreep van IMF en ECB

ECB

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:5646
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Ad Broere

Gekoppelde categorieen
Economie, Europa, Politiek

Volgens het ‘Peter principe’ tendeert elke bureaucratie naar incompetentie. Waarmee bedoeld wordt dat mensen binnen een bureaucratische organisatie verder stijgen in de hiërarchie dan de grenzen van hun kunnen. Dit principe lijkt van toepassing te zijn op de Europese Centrale Bank (ECB). De aanloop naar de huizen zeepbel werd door de ECB niet gesignaleerd en evenmin de impact van de speculatieve financiële transacties die aan deze zeepbel ten grondslag lagen. Het redden van de banken en verzekeringsinstellingen die volop hebben meegedaan aan het ontstaan en uiteenspatten van de zeepbel heeft de staatsschuld van veel landen explosief doen toenemen.

Europese Centrale Bank

Alleen al het betalen van rente over de extra staatsschuld, die hiervan het gevolg is,  drukt op het budget van deze landen. Dat de banken en grootspeculanten weer de draad hebben opgepakt en nu met hun financiële handelen het wankele evenwicht van landen zoals Griekenland onderuit halen, is geen aanleiding voor de ECB om hard in te grijpen in de richting van de verantwoordelijken voor de chaos, waarin het financiële  systeem met de dag meer in dreigt weg te zinken.  Het lijkt er veel op dat de ECB, samen met het IMF, de burgers van de EU landen verantwoordelijk houdt voor de problemen waarmee hun nationale overheid wordt geconfronteerd. Vanzelfsprekend is er sprake van misstanden, zoals corruptie en fraude. Maar die zijn in grote mate het directe gevolg van een volkomen krom financieel systeem, dat fout gedrag aanwakkert. Het lijkt er veel op, dat er iets aan het collectieve geheugen mankeert, want in de jaren voorafgaand aan de financiële crisis hadden Spanje, Ierland en Portugal een overschot of niet meer dan een klein tekort op hun begroting.  Dit toont aan dat de huidige problemen waarin deze landen verkeren,  niet zijn veroorzaakt door onverantwoord handelen van hun overheden.

De oproep van Wellink om een noodfonds te vormen van anderhalf biljoen euro is een sprekend voorbeeld van hoe de bureaucraten-bankiers omgaan met de problemen. Zoals dat in 1997 bij de Azië crisis het geval is geweest, profiteren de beleggers primair van de uitkeringen uit zo’n noodfonds. Zij kunnen hun speculatieve praktijken onbelemmerd voortzetten, omdat het noodfonds eventuele verliezen wel gaat compenseren. Nee, dergelijke monetaire maatregelen zijn er niet voor de burgers, maar voor de beleggers. En via een omweg wordt de rekening voor de uitkeringen uit het fonds neergelegd bij de belastingbetalers van alle EU landen in de vorm van hogere belastingen en verdergaande overheidsbezuinigingen, als de geplaagde landen uiteindelijk toch bezwijken onder de druk van de schulden. Want elke overheid, die –noodgedwongen-  steeds meer moet lenen en daardoor dieper in de schulden raakt, levert zijn burgers uit aan de schuldeisers.

De druk die op landen zoals Griekenland, Ierland, Portugal en Spanje wordt gelegd om ‘hun’ schulden volledig af te lossen zal in eerste instantie in die landen en later in de hele E.U. gaan leiden tot een enorme werkloosheid  en biljoenen euro’s lagere ontvangsten als gevolg van productie uitval. Het rigide snijden in de overheidsuitgaven, dat zich nu al manifesteert in verscheidene Europese landen, waaronder Nederland en Groot Brittannië, zal nog erger gaan worden in de nabije toekomst. Met alle nare gevolgen voor de pensioenen en sociale voorzieningen van dien en dat in een tijd waarin de werkgelegenheid steeds meer onder druk komt te staan. Iedereen die nadenkt kan deze ontwikkeling voorspellen. Want zolang de veroorzakers van de problemen niet worden aangepakt zal er geen overheid zijn, die eraan ontkomt om op elke bezuinigingsronde weer een nieuwe te laten volgen.

Sn 2010 Viewpoint Greek Crisis Iii

Toch blijft de ECB in zijn macro-economische politiek gefixeerd op de 2% inflatie doelstelling, alsof er geen sprake zou zijn geweest van een crisis. Op een moment dat er vijftien miljoen werklozen zijn in de EU en de economie moeizaam uit het dal klimt,  is de ECB alweer begonnen met het verhogen van de rente. De ECB politiek vergroot het risico, dat landen zoals Griekenland gaan bezwijken onder hun schuldenlast, veroorzaakt door de hogere rente, de toenemende werkloosheid en de lagere productie als gevolg van een stagnerende economie. Als er reëel uitzicht zo zijn op verbetering (‘eerst het bitter, dan het zoet’), dan zouden de Grieken wellicht bereid zijn om een aantal jaren de broekriem aan te halen (voor zover dat nog mogelijk is). De realiteit is echter, dat de situatie er met de dag hopelozer op wordt en de gevraagde ontberingen daarom doelloos lijken te zijn. Portugal en Griekenland zullen op grond van de huidige situatie niet voor 2016 met hun Bruto Binnenlands Product weer op het niveau van voor de crisis komen en dan moet ook nog alles meewerken aan een verbetering van de situatie.

Het is daarom logisch om te veronderstellen, dat er op een gegeven moment nee wordt gezegd door de ‘strafbank’ landen tegen de steeds strengere eisen van ECB en IMF. Hoe het dan verder zal gaan valt moeilijk precies te voorspellen. Waarschijnlijk zal Griekenland als eerste land uit de euro stappen, gevolgd door de andere zwakke landen. Afhankelijk van de grootte van de  vorderingen die beleggers,  zoals pensioenfondsen en banken op deze landen hebben, zal de impact hiervan een sneeuwbaleffect veroorzaken, die ook de Nederlandse burgers gaat treffen. En verder is er vanzelfsprekend het Noodfonds, dat wel uitgekeerd heeft, maar weinig tot niets heeft terugontvangen. Dus ook de overheden van landen zoals Nederland, Duitsland en Frankrijk moeten dan hun vorderingen afschrijven. Met alle nare gevolgen voor de staatsschuld en alle hieruit voortvloeiende beperkende maatregelen van dien.

Nee, veel, zo niet alles van wat er voortkomt uit de koker van de financiële autoriteiten betekent slecht nieuws voor de gewone burgers. De enige echte remedie zou zijn, dat we afscheid nemen van het huidige financiële systeem, ‘the global casino’.  

© Ad Broere


Geplaatst door Ad Broere

Ad Broere

Auteur, spreker, adviseur, vernieuwer en inspirator.

Ik ben van mening dat het financiële systeem in zijn huidige vorm een groot gevaar vormt voor zowel het materiële als het geestelijke welzijn van de mens.  Praktijken, zoals nanotrading, ongelimiteerde speculatie met derivaten en grootschalig gokken op grondstoffen vergiftigen de economie en veroorzaken een steeds grotere instabiliteit, die uiteindelijk gaat leiden tot ineenstorting van het financiële systeem...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Ad Broere



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Wilde god me nu maar eens een duidelijk teken geven, zoals een groot bedrag op mijn naam bij een Zwitserse bank.

Woody Allen, Amerikaans acteur











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.