Pensioenen op de tocht

Retire

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:7263
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Ad Broere

Gekoppelde categorieen
Earth Company, Economie

Op 10 juni werd tussen de sociale partners een pensioenakkoord overeen gekomen. Het akkoord betreft zowel de AOW als aanvullende pensioenen. De AOW gerechtigde leeftijd gaat omhoog tot 66 jaar in 2020 en 67 jaar in 2025. Tegen de achtergrond van de statistisch langere levensverwachting lijkt deze verhoging niet onlogisch. De gedachte die aan het akkoord ten grondslag ligt om het pensioenstelsel betaalbaar te houden lijkt ook redelijk. De regeling rond de AOW is echter niet het grootste probleem, zolang de overheid in staat is om aan haar verplichtingen te voldoen.

Of dat het geval is, dat valt nog te bezien, want de AOW is gebaseerd op het omslagstelsel. Dit betekent dat er, anders dan met de aanvullende pensioenen het geval is, niet wordt gespaard voor de AOW. De werkenden moeten de AOW opbrengen voor de pensioengerechtigden. Die basis is wankel, omdat de Nederlandse bevolking aan het vergrijzen is en omdat de ontwikkelingen met betrekking tot de kwalitatieve en dus beter betaalde werkgelegenheid niet gunstig zijn.

Mijn grootste zorg is echter over de aanvullende pensioenen. Het NRC schrijft hierover:

'De aanvullende pensioenen volgen de AOW als het gaat om langer werken. Dus tot 66 vanaf 2020 en mogelijk tot 67 vanaf 2025. De huidige ‘harde’ toezegging van de hoogte van het pensioen maakt plaats voor een zachte toezegging. De pensioengerechtigde moet rekening houden met ‘verrassingen’ want het succes van de beleggingsmix van het pensioenfonds wordt bepalend. Die kan meevallen of tegenvallen. De beleggingsmix wordt bepaald door het pensioenfonds zelf in onderhandelingen met de sociale partners. Werknemers worden niet meer gedwongen tot herstelbetalingen. Ook zijn premies niet langer een instrument om de pensioenfondsen op peil te houden. In het nieuwe akkoord blijven de premies stabiel, zowel voor werknemers als voor werkgevers. De afgelopen jaren zijn de premiers regelmatig verhoogd om de dekkingsgraad van de fonds te steunen.'

Het gaat om de wijziging van harde naar zachte toezegging. Het risico wordt verschoven van pensioenfondsen en ondernemingen naar de werknemers. Gaat het goed met banken en beurzen dan gaat het goed met de aanvullende pensioenen. Maar het omgekeerde is ook waar. Er bestaat dus een mogelijkheid dat de premies, die u jarenlang hebt ingelegd in rook zijn verdwenen, verloren gegaan in het grote casino.  Door de aanvullende pensioenen te koppelen aan het wel en wee van de beurzen toont de overheid aan dat men niet in staat is zijn burgers te beschermen tegen de macht van grote speculanten, vooral de hedgefunds, die met hun nanotrading en derivaten steeds weer opnieuw  beleggers zoals pensioenfondsen het nakijken geven.

 

Ceder5

(c) Cartoon van Jos Collignon, uit Ending the Global Casino?

Er is voorafgaand aan het pensioenakkoord  vaak gediscussieerd over de dekkingsgraad. Wat is dekkingsgraad? Het is de huidige waarde van alle beleggingen van een pensioenfonds gedeeld door de huidige waarde van alle toekomstige pensioenverplichtingen van hetzelfde pensioenfonds. De dekkingsgraad moest minimaal gelijk zijn aan 100%. Meer dan 100% dekkingsgraad betekent dat er een buffer is, minder dan 100% een onderdekking. ' Slecht bij kas zitten'  is niet hetzelfde als een slechte dekkingsgraad hebben. De Nederlandse pensioenfondsen zitten niet slecht bij kas. Ze behoren tot de rijkste fondsen van de wereld. De onrust die vorig jaar is ontstaan, ging erover dat de pensioenfondsen niet aan de toekomstige verplichtingen zouden kunnen voldoen. In welke mate niet en vanaf is niet duidelijk gemaakt, maar het was mijns inziens wel de directe aanleiding om aan het stelsel te gaan sleutelen.

Om aan die toekomstige verplichtingen te kunnen blijven voldoen hebben pensioenfondsen in de afgelopen decennia grotere risico's genomen, door meer te gaan beleggen in aandelen, tot soms meer dan 50% van de portefeuille. In deze trend is recent verandering gekomen.  Er werd weer in hogere mate belegd in "risicoarme' investeringen zoals staatsleningen. De grote problemen rond de staatsschulden van Griekenland, Spanje, Portugal en Ierland hebben echter bewezen, dat ook deze 'veilige' beleggingen niet echt safe meer kunnen worden genoemd. Behalve een risico, dat in feite niet veel minder is dan dat van beleggingen in aandelen,  is er ook sprake van een lager rendement of opbrengst. Minder rendement betekent minder geld om aan de verplichtingen te kunnen voldoen. Of het nu gaat om aandelen of om obligaties en leningen, een ding is zeker. Het lot van de pensioenfondsen is verbonden met het lot van het huidige monetaire systeem. Als dat zou instorten, dan houdt alles op. Ook de pensioenbetalingen.

De mate waarin een pensioenfonds aan zijn toekomstige verplichtingen kan voldoen, wordt gemeten naar de waarde van de beleggingen van nu. In de huidige situatie is er sprake van een lage rente op leningen en spaartegoeden. Aandelen zijn risicovol en de koersen ontwikkelen zich niet gunstig. Hierdoor ontstaat een scheef beeld. De 'zekerheid' van de toekomstige verplichtingen wordt afgezet tegen de onzekere en wankele financiële markt omstandigheden van dit moment. Daardoor is de dekkingsgraad "kwetsbaar". Een comfortabel ogende dekkingsgraad kan door een paar slechte dagen op de aandelenbeurs, of door een daling van de kapitaalmarktrente, sterk dalen. Daarom was het werken met "dekkingsgraad' een globale en discutabele graadmeter voor de werkelijke financiële draagkracht van een pensioenfonds.

We leven  in een land van boekhouders, die wel de toekomstige (hoge) lasten als vaststaand gegeven aannemen en de toekomstige inkomsten slechts baseren op dat wat op dit moment "vast" staat. Niets staat vast. In 2007 hadden de gezamenlijke pensioenfondsen nog een dekkingsgraad van 144%, wat toen als zeer comfortabel werd gezien. Een jaar later sloeg de crisis toe. Nu zijn er veel pensioenfondsen met een dekkingsgraad beneden 100%, dus met een onderdekking. Wie kan met zekerheid zeggen hoe de wereld er over 5 laat staan 10 of 20 jaar uitziet? Kennelijk hebben de ontwerpers van het pensioenakkoord dit ook ingezien. De bespiegelingen over de dekkingsgraad kunnen de pensioenfondsen door het akkoord laten varen. Het risico ligt immers nu bij de verzekerde.

Bank En Effectenbedrijf Dekkingsgraad Pensioenen

HET IS UW PENSIOENGELD! Denkt u daar eens over na. Zeker nu de overheid de kwestie van aanvullende pensioenen praktisch gesproken over laat aan werkgevers en werknemers kunt u als verzekerde eisen dat de beschikbare middelen niet langer in het grote casino worden belegd, waar een voortdurende afroming plaatsvindt door de groot speculanten met hun derivaten, nanotrading enz.. U kunt ervoor kiezen dat uw premies worden belegd in zaken waarin u meer vertrouwen hebt . Bijvoorbeeld in projecten, die gericht zijn op het welzijn van planeet, mens, plant en dier. En in mensen en bedrijven die zich daarvoor willen inzetten. Dan komt het helemaal goed met het rendement op de lange termijn. Dat wordt namelijk uitbetaald in veel meer dan alleen in geld!

14 juni 2011, Minister de Jager in het FD: 'De Jager waarschuwt dat als 'Nederland zijn steun afhankelijk maakt van een eis tot herstructurering, dit al snel uitmondt in wanordelijke default'. Griekenland gaat dan failliet, en ook andere zwakkere eurolanden krijgen problemen. Uiteindelijk berokkent dit Nederland volgens De Jager voor vele tientallen miljarden euro's schade, en zou het pensioenen aantasten omdat pensioenfondsen hun beleggingen in waarde zien dalen.'

Mijn reactie hierop is; Griekenland is al failliet. De eisen die worden gesteld aan de Grieken zijn niet realistisch, omdat de discipline die van hen wordt gevraagd om financieel orde op zaken te stellen niet in de cultuur van het land besloten ligt en het bovendien onterecht is om de Grieken verantwoordelijk te houden voor de financiele ellende waarin de Griekse overheid verkeert. Hierdoor worden de woorden waarmee de Grieken onder druk worden gezet slechts papieren tijgers, tenzij Griekenland onder regie van het IMF daadwerkelijk onder curatele zou worden gezet, wat in feite de herleving van het kolonelsregime zou betekenen, waaronder de Grieken veertig jaar geleden hebben gezucht.

De afschrijvingen op de vorderingen die onze pensioenfondsen en banken op de Griekse staat hebben, zouden al moeten zijn gedaan. Door ze op de balans te houden wordt niet meer dan de schijn gewekt dat de leningen ooit nog zouden worden afgelost. Hetzelfde geldt voor de andere zwakke eurolanden die Minister de Jager noemt. Met zijn uitspraken illustreert hij naar mijn mening slechts dat het verleggen van het risico van verlies op de beleggingen van pensioeninstellingen naar de verzekerde samenhangt met de problemen waarmee banken en beurzen zullen worden geconfronteerd.

(c) Ad Broere


Schapen
kudde schapen


Casper van Ewijk, adjunct directeur Centraal Planbureau  in Buitenhof op 12 juni 2011:

'We dachten zekerheid te hebben met onze pensioenen, maar dat blijkt niet zo te zijn.'
In normaal Nederlands: Pensioenfondsen hebben in de afgelopen decennia een langjarig beleid gevoerd, dat was gespeend van een duidelijke visie op de toekomst.

'Pensioenfondsen hebben belegd in aandelen, wat gemiddeld een hoger rendement heeft opgeleverd, maar waaraan wel risico's blijken te zitten.'
In normaal Nederlands: Pensioenfondsen hebben gegokt met ons geld, zwaar verloren en houden ons nu de rekening voor.

'De financiële buffers die pensioenfondsen aanhouden gaan naar beneden, worden lager dan de huidige 25%.'
In normaal Nederlands: We gaan potverteren om de lopende afspraken zoveel als mogelijk te kunnen nakomen, dit ten laste van vooral de jongere generatie.

'De rekenrente wordt flexibel'
In normaal Nederlands: Als het misgaat met banken en beurzen, dan zitten wij met z'n allen met de brokken. De overheid en het bedrijfsleven zullen eventuele tekorten niet suppleren.

 

www.adbroere.nl

Feiten over de Grieken:

In geen enkel land binnen de OESO, de organisatie van de industriële landen, worden meer uren geklopt dan in Griekenland. Grieken zijn zelfs ijveriger dan Japanners, of dan Amerikanen die vaak een paar hamburgerjobs combineren om de eindjes aan elkaar te knopen. Grieken werken gemiddeld 2119 uur per jaar. Duitsers hangen onderaan de lijst met Oeso-landen met 1390 werkuren per jaar. België hangt daar ergens tussen met 1550 uur. Deels kan dat verklaard worden doordat Griekenland minder deeltijdse arbeid kent en ook heel wat zelfstandigen telt. Maar zelfs als we de werknemers in loondienst nemen, prijkt Griekenland nog bovenaan (1777 tegenover 1309 in Duitsland). Uit cijfers van de OESO blijkt ook dat de werkelijke pensioenleeftijd in Griekenland gelijk is aan die in Duitsland en Nederland en hoger dan in België.


Geplaatst door Ad Broere

Ad Broere

Auteur, spreker, adviseur, vernieuwer en inspirator.

Ik ben van mening dat het financiële systeem in zijn huidige vorm een groot gevaar vormt voor zowel het materiële als het geestelijke welzijn van de mens.  Praktijken, zoals nanotrading, ongelimiteerde speculatie met derivaten en grootschalig gokken op grondstoffen vergiftigen de economie en veroorzaken een steeds grotere instabiliteit, die uiteindelijk gaat leiden tot ineenstorting van het financiële systeem...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Ad Broere



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Als we het durfden, als onze maatschappij werkelijk ballen had, dan zouden we de misstanden in deze maatschappij aanpakken.

Jerry Garcia, zanger Grateful Dead











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.