Google gooit je anonimiteit te grabbel... en helpt daarmee onbedoeld autoritaire regeringen

Internet

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:5760
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Global Research

Gekoppelde categorieen
(Verborgen) nieuws, Media, Politiek, Privacy

(Global Research & Washington's Blog | vertaling voor Earth Matters door Hansjelle Dijkstra) Enkele toonaangevende maatschappelijke en politieke critici hebben pseudoniemen gebruikt. Tyler Durden, verslaggever van de kritische website ZeroHedge signaleert het volgende, (deze tekst is ten behoeve van de leesbaarheid enigszins aangepast):

“Hoewel vaak verguisd, (kenmerkend voor degenen die zich gefrustreerd voelen vanwege een onvermogen om deel te nemen aan discussies die op de man worden gespeeld), heeft anonieme meningsuiting in de Verenigde Staten een lange en legendarische geschiedenis. Mark Twain, (alias Samuel Langhorne Clemens), deed dit om wijdverbreide onwetendheid te kritiseren. Misschien waren de beroemdste schrijvers die dit deden Alexander Hamilton, James Madison en John Jay, (alias Publius), bij het schrijven van de Federalist_Papers over de Amerikaanse grondwet.

Daarom vinden we dat we in goed gezelschap zijn als we het een of andere pseudoniem gebruiken.

Vooral in het licht van een opkomende trend die gericht is tegen het uiten van openbaar verzet in de Verenigde Staten, geloven we in het cruciale belang van anonimiteit, en in de rol daarvan als er uitspraken worden gedaan die andersdenkend zijn.

Net als de Economist Magazine geloven ook wij dat het anoniem houden van het auteurschap er toe bijdraagt dat de discussie zich richt op de inhoud van wat wordt beweerd, in plaats van op de spreker – zoals het zou moeten zijn. We geloven niet alleen dat je je op je gemak zou moeten voelen als het gaat om anonieme teksten, maar dat je ook wantrouwig zou moeten zijn over iedere toespraak die dat niet is.

Maar regeringen –vooral autoritaire regeringen- haten anonimiteit.

Binnenkort verschijnt een boek, geschreven door onder meer Google staflid Eric Schmidt – met de titel “The New Digital Age”-.

Dit boek beschrijft de wens van autoritaire regeringen om anonimiteit te vernietigen. De Wall Street Journal publiceerde een fragment:

Sommige regeringen zullen het als te riskant beschouwen om duizenden anonieme, onvindbare burgers te hebben – “verborgen mensen”- ; ze zullen willen weten wie in verband kan worden gebracht met elk online account, en ze zullen verificatie op staatsniveau eisen, met de bedoeling om controle uit te oefenen over de virtuele wereld.

In december 2012 begon China alle internetgebruikers te vragen om zich te registreren met hun echte namen.

Maar de VS beweegt zich nu snel in dezelfde richting. Zoals Gene Howington vorig jaar al meldde:

Heb je recht op anonieme politieke vrijheid van meningsuiting?

Volgens de Supreme Court (vertaler: het Amerikaanse Hooggerechtshof), heb je dat wel. Volgens het Department of Homeland Security, (vertaler: Amerikaanse Binnenlandse Veiligheidsdienst), heb je dat niet. Ze hebben General Dynamics ingehuurd om Amerikaanse burgers in de gaten te houden die dit burgerrecht uitoefenen.

De geschiedenis van anonieme politieke vrijheid van meningsuiting dateert vanaf de oprichting van de VS. De beginselen, vervat in artikelen die staan opgetekend in “The Federalist Papers”, werden geschreven door Alexander Hamilton, James Madison, en door John Jay, onder het pseudoniem “Publius”. Dit werd pas postuum bekend nadat de lijst die door Alexander Hamilton was opgesteld werd gepubliceerd. Zoals betoogd, erkent het Hooggerechtshof de vrijheid van meningsuiting. In dat verband zijn er alleen al twee opvallende rechtszaken gevoerd. Talley tegen de staat Californië, 362 I,S, 60 (1960) en McIntyre tegen de  Ohio Elections Commission, 514 U.S. 334 (1195).

In de zaak Talley verklaarde rechter Hugo Black, namens de meerderheid, dat “anonieme pamfletten, folders en zelfs boeken een belangrijke rol hebben gespeeld in de vooruitgang van de mensheid. Vervolgde groepen en gemeenschappen zijn zo nu en dan in staat geweest om onderdrukkende praktijken en wetten anoniem of  anders helemaal niet te bekritiseren”. In de zaak McIntyre schreef rechter John Paul, namens de meerderheid, dat “anonimiteit een schild betekent tegen de tirannie van de meerderheid […], als een auteur besluit om anoniem te blijven, net zoals bij andere beslissingen met betrekking tot omissies of aanvullingen in verband met de inhoud van een publicatie, zijn uitingen van de vrijheid van meningsuiting, zoals die is vastgelegd in het First Amendment”. Dit maakt duidelijk dat burgers bij het uitoefenen van hun recht op vrije meningsuiting grondwettelijk zijn beschermd.

De volledige beleidsverklaring van DHS, (= de Amerikaanse BVD), met betrekking tot haar activiteiten, kunnen worden ingezien in de verklaring van DHS die je kunt lezen op deze Engelstalige website.

Die verklaring kan je als volgt samenvatten:

“De bovengenoemde beleidsverklaring, afkomstig van het DHS hoofdkantoor in Washington in november, verleent schriftelijk toestemming om gegevens te verzamelen van gebruikers van sociale media en internet platforms.

De DHS kondigde aan dat haar bureau persoonlijke informatie mag verzamelen van nieuwsredacteuren van radio en tv, van journalisten, verslaggevers en van ieder ander die traditionele of sociale media zou kunnen gebruiken om het publiek naar aanleiding van wat dan ook te waarschuwen of te informeren”.

Volgens de eigen definitie van het Ministerie van Binnenlandse Veiligheid zou die informatie, (PII = Personal Identifiable Information), kunnen worden samengesteld uit alle hoedanigheden “die het mogelijk maken om de identiteit van een persoon vast te stellen, direct of indirect, die in verband zouden kunnen worden gebracht met die individu”. Eerder afgekondigde richtlijnen van regeringswege zeggen dat gegevens alleen konden worden verzameld volgens de schriftelijk vastgelegde richtlijnen van de wet.

Maar de nieuwe bepalingen van het NOC (National Operation Center) van het DHS betekenen dat elke verslaggever, of voorheen zelfs iemand zoals bijvoorbeeld, ( de inmiddels overleden) Walter Cronkite, of een beginnende blogger, slachtoffer kan worden van de Amerikaanse BVD.

In het werkrooster van de Amerikaanse geheime dienst zijn ook opgenomen: overheidsfunctionarissen, al of niet binnenlands, die in het openbaar verklaringen afleggen, werknemers in de private sector die hetzelfde doen en “personen die er bekend om staan dat ze betrokken zijn bij misdaden tegen het belang van de Binnenlandse Veiligheid. Dit maakt het werkterrein van de Amerikaanse BVD alleen nog maar groter.

Het departement zegt dat ze uitsluitend publiekelijk geuite informatie zullen onderzoeken en gebruiken en opslaan. Maar dit versterkt alleen maar het vermoeden over waarom de regering met tijd en geld smijt om degenen in de gaten te houden die nieuws naar het volk brengen”.

De kwestie van het recht op anonieme politieke vrijheid van meningsuiting wordt ook geplaatst tegen de achtergrond van het “Electronic Privacy Information Center” dat een beroep heeft gedaan op de FOIA (vertaler: = Freedom Of Information Act; = Wet op de Vrijheid van Meningsuiting), als verzet tegen de DHS om de details aan de weet te komen over de manieren waarop het agentschap sociale netwerken doorlicht.

Tot de websites die sterk in de belangstelling staan van de Amerikaanse BVD behoren de commentaarstukken van The New York Times, The Los Angeles Times, Newsweek, de Huffington Post, het Drudge Report, Wired, en ABC News.

Bovendien worden sociale netwerken als Facebook, MySpace, en Twitter in de gaten gehouden. Voor het eerst heeft het publiek nu niet alleen een idee over wie door de DHS nauwlettend wordt gevolgd, en waar dat gebeurt, maar bovendien waar ze naar op zoek zijn. Het contract met General Dynamics verplicht deze firma om “verslag te doen van berichten in de media die een negatieve mening hebben over de Amerikaanse regering, die de DHS of activiteiten van de regering dwarsbomen, of die daar negatief op reageren”. De DHS heeft General Dynamics ook opgedragen om te zorgen voor “verslaggeving aan DHS, afdelingen ervan en aan andere Federale Instellingen: positieve en negatieve rapporten over FEMA, CIA, CBP, ICE, etc., evenals over organisaties buiten de DHS”.  Met andere woorden, DHS wil weten wie je bent, en of je misschien iets kritisch zegt over de regering.

Als je in dit verband aan “Goebbels” denkt, zit je er niet ver naast.

Inderdaad, als je waarde hecht aan privacy op het internet, zou je geboekstaafd kunnen worden als een potentiële terrorist.

Google gooit je anonimiteit te grabbel

Het motto van Google is "Do No Evil" / Doe Geen Kwaad. (Lees via deze link wat Time Business & Money –in het Engels- hierover schreef). Google heeft in een patent aanvraag laten opnemen:

Als gebruikers op het internet hun identiteit prijsgeven, maakt hen dat kwetsbaarder voor stalking, identiteitsdiefstal en intimidatie.

Je zou dus mogen veronderstellen dat Google ervoor vecht om je anonimiteit op het web te beschermen.

Maar Schmidt’s nieuwe boek onthult dat Google de vernietiging van je anonimiteit zal ondersteunen (volgens Wall Street Journal):

Binnen zoekresultaten zal informatie die in verband kan worden gebracht met geverifieerde online profielen hoger op de lijst worden geplaatst, dan wanneer die herkenning niet bestaat. Dat leidt ertoe dat de meeste gebruikers automatisch op de bovenste (geverifieerde) resultaten zullen klikken. Daar gaat je anonimiteit...

En Search Engine Journal legt uit:

[Passage uit het boek van Schmidt] bevestigt wat veel auteurs uit de industrie nu al maanden lang gepassioneerd proberen weg te wapperen. “Google+ is een identiteits verificatie netwerk. Als het netwerk blijft groeien, zal inhoud die in verband kan worden gebracht met een geverifieerde identiteit boven aan de zoeklijst van Google worden geplaatst”.

(Google+ is nu het op een na populairste sociale netwerk).

Met andere woorden, Schmidt erkent, (in het citaat hierboven), dat autoriteiten de anonimiteit de nek om willen draaien … en dat Google hen daarbij helpt.

We beweren niet dat Google van de autoritaire regimes houdt. (Mogelijke banden tussen Google en de Amerikaanse regering vallen buiten het bestek van dit artikel). Google is echter bereid om met iedereen zaken te doen... en zal op de knieën gaan voor autoriteiten waar ze toevallig zaken mee doen.

Google doet dit om geld te verdienen. Bedenk dat Google informatie verzamelt via al haar platforms, en personaliseert resultaten van zoekmachines die zijn gebaseerd op waar je in het verleden eerder naar hebt gezocht.

Google is immers in essentie een reclamebureau . . . en geen zoekbedrijf meer. Kijk eens naar dit en naar dat. Zo gaat dat toch?

Zoals de Daily Mail vorig jaar meldde:

Een voormalig staflid van Google heeft kritiek geleverd op zijn voormalige werkgever … hij vertelde dat het zoekbedrijf was veranderd  in een “advertentie onderneming” die geobsedeerd bezig was met het verzamelen van persoonlijke informatie van en over mensen.

James Whittaker, momenteel Partner Development Manager bij Microsoft, en voorheen Engineering Director bij Google, plaatste een aanval in een artikel van 1.328 woorden op zijn Microsoft blog. Link: Waarom ik wegging bij Google (Engelstalig).

“Misschien heeft Google gelijk” schrijft Whittaker, “misschien ligt de toekomst in zoveel mogelijk te weten komen als maar mogelijk is over het persoonlijke leven van mensen”.

“De Google waar ik gepassioneerd over was, was een technologie bedrijf. De Google de ik verliet was een reclamebureau”.

Dit vertrek speelt zich af in het kielzog van de controversiële nieuwe “privacy politiek” van Google, die de zoekreus in staat stelt om de informatie van 60 op zichzelf staande diensten te verzamelen, inclusief Gmail, Google Search en Android telefoons, om daarmee “gepersonaliseerd” reclame te kunnen maken.

Waar het in feite om gaat is dat anonimiteit Google’s  mogelijkheid verkleint om geld te verdienen aan de verkoop van persoonlijke informatie aan adverteerders. Google is dus bezig met een campagne om jouw anonimiteit te vernietigen... en daarmee de potentaten in dit proces van dienst te zijn.

Zo klaagt INeedHits:

We wisten dat er een dag zou komen waarop privacy iets uit het verleden zou worden, maar Schmidt omschrijft duidelijk dat die dag eerder is aangebroken dan we hadden verwacht.

Bron:

globalresearch.ca & Washington's blog


Geplaatst door Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra heeft zijn werkzaamheden in het bedrijfsleven vervroegd afgesloten. Hij was reclametekstschrijver, directeur van reclamebureaus en daarna vrijgevestigd marketingstrateeg.

Hij schreef het filosofische toneelstuk “Uitverkoop” waarmee Kitty Knappert en Olga Vroom op tournee zijn geweest...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Hansjelle Dijkstra



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Iedereen houdt de grenzen van zijn eigen gezichtsveld voor de grenzen van de wereld.

Arthur Schoppenhauer, Duits filosoof











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.