Dit is het jaar waarop we gewacht hebben, Deel III (Dag 4 - Nacht 4)

Mayan Pyramid

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:7256
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Sensability

Gekoppelde categorieen
Bewustzijn, Mayas en 2012, Voorspellingen

(Sensability) Dit is het derde deel in een reeks artikelen over het jaar 2011, met als titel: ‘Dit is het jaar waarop we gewacht hebben’. In dit jaar eindigt de Maya-kalender, en wel op 28 oktober, na de voltooiing van de negende en laatste onderwereld die op 9 maart is gestart. Deze onderwereld kent dertien ‘dagen’ en ‘nachten’ van slechts 18 etmalen. In deze reeks volg ik de gebeurtenissen tijdens deze ‘dagen’ en ‘nachten’ op de voet en zet ik deze af tegen de daarin overheersende kosmische energiepulsen. In dit artikel ben ik aanbeland in de periode 25 juni – 23 juli, oftewel: Dag 4 en de eerste helft van Nacht 4. Ook blik ik kort vooruit naar de komende Dag en Nacht 5, de dag van de doorbraak en de nacht van vernietiging van bestaande, belemmerende systemen.

Verdere versnelling

Op het moment dat ik dit schrijf zitten we net na het middelpunt van Nacht 4, die op 13 juli is
begonnen. In Nacht 4 zal de groeipuls uit Dag 4 zich verder expanderen. De achter ons
liggende Dag 4 is de middelste hemel van de negende onderwereld. Dit kan worden gezien als een kantel- en versnellingspunt in deze onderwereld.
Het golfpatroon van dertien hemelen, of 7 dagen en 6 nachten, uit afbeelding 1 kan ook
worden uitgebeeld in een zeventrap piramide, zoals die in afbeelding 2. De Maya’s
symboliseerden het groeiproces in iedere onderwereld in dertien stappen in de vorm van de
terrassen van de zeven verdiepingen tellende piramides, zoals de Piramide van de
Hogepriester in Chichén-Itzá.(1) In afbeelding 2 is goed te zien dat in Dag 4 de top van de
beklimming wordt bereikt en dat vanaf het middelpunt van deze Dag, op 3 en 4 juli, de
afdaling wordt ingezet op weg naar de einddatum van de Maya-kalender: 28 oktober 2011.
Aangezien een afdaling sneller gaat dan een beklimming zal het tempo, en dus ook de
intensiteit, van de ontwikkelingen in de tweede helft van de negende onderwereld hoger
liggen dan in de eerste helft. Dat belooft wat, want in de eerste helft is er al heel wat gebeurd. Hier heb ik verslag van gedaan in mijn vorige artikelen.(2)

Is deze versnelling ook waar te nemen in onze buitenwereld? En hoe zit het met onze
binnenwereld, waar de buitenwereld een afspiegeling van is? Op deze laatste vraag mag
iedereen zelf een antwoord geven. Hier ga ik in op de ontwikkelingen in onze buitenwereld
sinds 25 juni tot en met 23 juli. Het lijkt me toch overduidelijk dat de aan het begin van deze
onderwereld ingezette ontwikkelingen zich steeds duidelijker en intenser manifesteren.

Afbeelding 1:

Afbeelding 1: het verloop van de dagen en nachten in de negende onderwereld.

Afbeelding 1: het verloop van de dagen en nachten in de negende onderwereld.


Afbeelding 2:

Afbeelding 2: De dagen en nachten in piramidevorm.

Afbeelding 2: De dagen en nachten in piramidevorm.

Wereldontwikkelingen

Net na het middelpunt van Dag 4 kwam op 6 juli het nieuws naar buiten over de
afluisterpraktijken bij de grootste Britse schandaalkrant ‘News of the World’, van
mediamagnaat Rupert Murdoch. Al vier dagen later rolde de laatste editie van deze krant van
de persen, nadat Murdoch merkwaardig snel had besloten om de stekker uit deze meer dan
honderd jaar oude krant te trekken. In de weken daarna verspreidde dit schandaal zich pijlsnel als een olievlek door de contreien van de top van Groot-Brittanië.

Zo moest de hoofdredactrice Rebekah Brooks, die de machtigste vrouw van Groot-Brittannië werd genoemd, al na een week, in het begin van Nacht 4, aftreden en enkele dagen later werd zij gearresteerd door Schotland Yard. Ook de chef van deze machtige politieorganisatie moest opstappen vanwege zijn vermeende betrokkenheid bij de afluisterschandalen. De hete adem van dit schandaal blaast daarnaast steeds heftiger in de nek van de machtige Rupert Murdoch himself en van zijn zoon, en zelfs de Britse regeringsleider David Cameron moet oppassen, omdat hij nauwe banden heeft met Murdoch en andere topmensen van diens imperium. Hoe dit verder gaat uitpakken zal in het verdere verloop van Nacht 4 duidelijk worden. Ondertussen staan de ontwikkelingen in de Arabische wereld uiteraard ook niet stil. De bevolkingen van Tunesië en Egypte, waar de Arabische Revolutie is begonnen, roert zich
weer nadrukkelijker omdat het tempo van verandering niet snel genoeg gaat naar hun zin. In Libië en Syrië zitten Kadhafi en Assad zitten nog steeds op hun plek en blijven deze dictators zonder enig mededogen hun bevolkingen uitroeien, omdat ze hun macht en bezittingen waar zij zich zo naarstig mee identificeren dreigen te verliezen. De media berichten hier haast dagelijks over. Het kan volgens mij niet anders dan dat deze dictators zullen verdwijnen in de komende maanden. Hun op macht en onderdrukking gebaseerde regimes worden namelijk niet langer ondersteund door de eenheidspulsen die de kosmische levensboom in de Universele onderwereld uitzendt.(3)

Financiële instorting in Europa

In de financiële wereld zien we een steeds heftigere beroering die niet onder controle lijkt te
kunnen worden gebracht door de daarvoor verantwoordelijken.
Interessant detail is trouwens dat aan het begin van Dag 4, op 28 juni, de benoeming van
de eerste vrouw, Christine Lagarde, aan de top van het IMF een feit werd. Zij is de
vervangster voor de in Nacht 2 als een raket van zijn voetstuk gevallen voormalige leider
Dominique Strauss Kahn, die in Dag 4 alweer leek op te krabbelen doordat de
betrouwbaarheid van zijn slachtoffer ineens dubieus leek. Maar of Lagarde met haar
vrouwelijke energie, die overigens geïnfecteerd lijkt te zijn met een flinke dosis mannelijke energie, het financiële schip nog op tijd kan afwenden van een Titanic achtige ondergang,
waag ik zeer te betwijfelen.

De ministers van Financiën van de verschillende EU-landen zijn nog altijd niet uitgeruzied
over een reddingsplan voor de bakermat van onze beschaving, Griekenland. Dit gekrakeel
werd even onderbroken met een nieuwe schok op de laatste dag van Dag 4, 12 juli. Vanuit het niets walste de Romeinse Galei van Europese opperclown Berlusconi ineens over de woelige financiële baren heen, door zijn ruzieachtige opmerkingen richting zijn eigen minister van Financiën, Tremonte. Deze had het blijkbaar in zijn euvele hoofd gehaald om niet mee te werken aan de redding van Berlusconi’s privé imperium. Die kon dus wat Berlusconi betrof
bij hetzelfde grof vuil als de rechterlijke magistratuur van zijn glorieuze keizerrijk. Maar deze
drie heuvels (Tre-monte) lijken er nu toch drie te veel voor deze opper egotripper. Zijn
roekeloze actie gaf een dreun aan het toch al wankele vertrouwen van de financiële wereld in
een van de grootste economieën van de EU, Italië. Ook dit land kwam hiermee ineens in de
financiële gevarenzone. Enkele dagen later leek dit alweer voorbij te zijn door een
opmerkelijk snelle en eensgezinde besluitvorming in het Italiaanse parlement over een stevig bezuinigingspakket. Zo snel gaat het in deze turbulente laatste onderwereld. De
ontwikkelingen duikelen over elkaar heen. Maar dit bezuinigingspakket laat onverlet dat het
vertrouwen van de financiële wereld in Italië een stevige tik heeft gehad, net zoals overigens
Spanje en België zijn toegevoegd aan het gekende rijtje der zwakke broeders: Griekenland,
Portugal en Ierland.

Deze laatste drie landen zijn nog maar een relatief kleine economieën en hun problemen
gaven al grote schokgolven binnen de financiële wereld. Maar doordat nu ook de andere
genoemde landen zich bij de zwakke broeders hebben geschaard, loopt de spanning in de EU verder op. De Euro wankelt dan ook hevig en er lijkt in de verste verte geen stabiel
reddingsplan in zicht. Het enige waar ik de heren, en een enkele dame, over hoor debiteren is ‘het op orde brengen van het huishoudboekje’ – het mantra van onze Jan Kees wiens vlezige wangen steeds meer beginnen te glimmen – door forse bezuinigingen. Deze oproep is nog wel te begrijpen, maar daarnaast hoor ik niet veel anders dan plannen voor het verstrekken van extra miljarden aan het zinkende Griekse schip. Dit laatste is alleen maar te begrijpen in het licht van het wanhopig overeind willen houden van het huidige failliete systeem. Maar wat gaat het steeds verder oppompen van de financiële luchtbel ons uiteindelijk brengen? Waar zijn de werkelijk structurele oplossingen? Denken onze financiële bollebozen ook na over wat er moet gebeuren als het financiële systeem als een kaartenhuis in elkaar stort, of blijven zij alleen maar bezig met dit soort tijdelijke lapmiddelen? Ik mag toch hopen van niet, want dan ziet het er slecht uit voor de financiële wereld en voor iedereen die daar zijn ziel en zaligheid aan heeft opgehangen. En dat zijn er nogal wat.

Hopelijk heeft de zogenaamde ‘Alles of niets’-top van de Europese regeringsleiders op 21
juli, het middelpunt van Nacht 4, het verlossende woord gebracht. Ik denk het eerlijk gezegd
niet. Ik verwacht weinig structurele veranderingen na deze top. De verwachte beslissing om
Griekenland verder te steunen met een extra miljardenlening zal de gemoederen slechts op
zijn hoogst enkele weken tot bedaren brengen. Als er geen werkelijk structurele oplossing uit
de hoge hoed tevoorschijn komt, zie ik niet in hoe de monetaire EU in zijn huidige vorm nog
lang kan functioneren. En uit wiens hoed zou die oplossing moeten komen? Alle ogen zijn
gericht op de leidster van de grootste Europese economie, Angela Merkel. Maar zij lijkt het
ook niet te weten of niet te willen weten, omdat zij met een meer dan schuin oog naar de
kiezers geen stevige maatregelen durft te nemen. Maar misschien ben ik te pessimistisch. Ik
hoop het.

Financiële instorting in de Verenigde Staten

Laten we ook eens verder kijken dan de EU. Wat speelt zich af in ’s werelds grootste
economie, de Verenigde Staten? Oei. Dat ziet er ook niet goed uit.

Op 2 augustus, enkele dagen na de start van Dag 5, loopt het ultimatum af voor een
verhoging van de leenlimiet voor de Amerikaanse overheid. Dit betekent dat de overheid van
de nog altijd machtigste wereldeconomie vanaf dat moment geen geld meer kan bijlenen en
dus niet meer aan haar verplichtingen kan voldoen. Met andere woorden: een faillissement
dreigt. In feite is hier natuurlijk al lang sprake van, net zoals bij alle andere overheden en
economieën in onze wereld. Iedereen geeft in de doldwaze ratrace van steeds meer
produceren en consumeren meer geld uit dan er binnenkomt. Als er geen overeenstemming
wordt bereikt over het oprekken van de kredietlimiet, zal dat ook het formele faillissement
van de Amerikaanse overheid betekenen.

Dat kan natuurlijk niet gebeuren. Dus de als kemphanen tegenover elkaar staande
Democraten en Republikeinen, die zich nu nog onverzettelijk in hun standpunten ingraven
met het puur egoïstische en machtsbeluste oog op de verkiezingen in 2012, zullen wel met een compromis komen. Waarschijnlijk zal dat een slappe mix zijn van bezuinigingen en minieme belastingverlagingen voor de rijkeren en zal de kredietlimiet weer verder worden verhoogd. Dat betekent dus dat de overheid nog meer geld mag lenen, waardoor het begrotingstekort nog verder zal oplopen. Uiteraard is dit geen structurele oplossing die werkelijk soelaas biedt voor de langere termijn.

In het huidige tempo zal het overheidstekort dit jaar oplopen naar 15.600 miljard dollar.
Dat is al een bedrag waar de gewone sterveling zich niets bij kan voorstellen, dus of dat nu
20.000 – of 30.000 miljard dollar wordt, is om het even. Het slaat sowieso nergens meer op.
Deze geldberg is volstrekt virtueel. Er zit geen concrete waarde meer onder sinds in de 70-er
jaren de Goudstandaard is losgelaten. ‘The sky is the limit’, zei de voormalige minister van
Financiën onder George double U, Paulsen, al toen hij de geldpersen vol open knalde na de
crisis van september 2008 (in Nacht 5 van de voorgaande achtste onderwereld). Geld wordt
gewoon ‘bijgedrukt’ of gecreëerd door obligaties op te kopen. Het virtuele getal wordt
hiermee verder opgeblazen tot steeds astronomischere hoogten. ‘Who cares?’ Het geld moet
blijven rollen. Economieën moeten dientengevolge blijven produceren en consumenten
uiteraard blijven consumeren. Anders lukt het niet. Dus….kopen, kopen, kopen. Steeds meer.
Steeds sneller. Steeds voor een korter durende behoeftevervulling. Anders kan de virtuele
geldbal niet meer blijven rollen en zou die wel eens met een enorme knal kunnen klappen.

De naderende overgang

Welnu, beste lezer. Ik wil geen slecht nieuws verspreiden en al helemaal niet de doemdenker uithangen, maar dat dit niet veel langer meer kan duren, lijkt me toch tamelijk waarschijnlijk. Ons monetaire en financiële systeem staat in zijn huidige, buitengewoon ongezonde, vorm op springen. De ondergang van de Titanic, nu 100 jaar geleden, zal daar slecht een slappe metafoor voor blijken.

Volgens Carl Johan Calleman, de Zweedse onderzoeker die het tijdschema van de negen
onderwerelden uit de Maya-kalender heeft gedestilleerd, zullen de laatste resten van ons
monetaire systeem op zijn laatst in Nacht 5 instorten. Dit is tussen 18 augustus en 4
september. Nacht 5 is namelijk de nacht van de vernietiging. Hierin zullen de laatste resten
van oude, op macht en dualiteit gebaseerde, systemen worden opgeruimd om ruimte te maken voor het tot bloei komen van een nieuw systeem dat op harmonie en eenheid gebaseerd zal zijn.

We lijken nu toch echt de laatste dagen van de beschaving zoals wij die kennen mee te
maken en op weg te zijn naar een grote overgang. Ik schrijf dit met sterk gemengde
gevoelens. Enerzijds kijk ik er reikhalzend naar uit, want zoals het nu gaat kan het niet lang
meer goed gaan. Maar anderzijds heb ook ik nog een angstig ego die ongerust is en zich
afvraagt hoe deze overgang gaat plaatsvinden. Het lijkt me naïef om te denken dat we geheel uit eigen vrije keuze onze materiële verworvenheden zullen opgeven. Ons ego houdt zich hier nog te krampachtig aan vast, welke reflex nog eens stevig wordt versterkt door
massabeïnvloeding door de media en reclame. Zo hoorde ik onlangs de reclameslogan ‘luxury is a right’. Ik bedoel maar. Ik vrees dat we een handje moeten worden geholpen bij het loslaten van onze verworvenheden.

Verlicht versus verduisterd eenheidsbewustzijn

Maar door wat of door wie dan? Moeten veranderingen dan weer op zo’n dramatische wijze
worden afgedwongen als in de vorige eeuw? De huidige politieke en economische situatie
vertoont wel wat overeenkomsten met die van het eerste decennium van de 20e eeuw, de
opmaat naar de eerste wereldoorlog. Moeten er daarom nog meer soortgelijke verontrustende gebeurtenissen plaatsvinden als de slachting op 22 juli, een van de twee middelpuntdagen van Nacht 4, in Noorwegen? Frappant was om te zien dat er meteen na de aanslagen beschuldigingen uitgingen naar strijders van Al Qaida, maar dat het juist ging om een, naar het schijnt, solistische dader met rechtse christelijk fundamentalistische sympathieën, die het tot zijn missie zou hebben gemaakt om Europa te bevrijden van de Moslims. Juist iemand ‘van de andere kant’ dus. Misschien dat deze gruweldaad kan bijdragen aan het besef dat alle extreme fundamentalistische ideeën, van welke religie of zijde ze ook komen, alleen maar afscheiding creëren en zodoende, hoe paradoxaal dit ook mag klinken, juist leiden tot een doordringend eenheidsbewustzijn dat alle religies uit dezelfde bron komen. Zowel de positieve, harmonische en liefdevolle interpretaties, als de negatieve, gewelddadige en haatzaaiende uitwassen.

Laten we dan ook hopen dat er een ommekeer ten goede komt die ons dit keer op een
minder gewelddadige manier op tijd wakker schudt. Ik verwacht dit eerlijk gezegd ook, want
er zijn ook veel verschillen te zien in de huidige wereldsituatie in vergelijking met die in de
periode voor de eerste wereldoorlog. Dat kan ook niet anders, want in de huidige Universele
onderwereld is sprake van een verlicht eenheidsbewustzijn, terwijl we in de 20e eeuw in het
verduisterde unitaire bewustzijn van de Planetaire onderwereld verkeerden.(4) Dit betekent
mijns inziens dat de rampen uit de Planetaire onderwereld niet herhaald zullen worden in de
huidige Universele onderwereld. Doordat we nu met het gezicht van onze aarde naar het licht
kijken, moeten we dit keer in staat zijn tot het bedenken van verlichte oplossingen van onze
problemen.

In de Planetaire onderwereld keken we naar de duisternis, hetgeen leidde tot de 1e Wereldoorlog in Dag 5 van de Planetaire onderwereld, de dag van de doorbraak, en tot de 2e Wereldoorlog in Nacht 5, de nacht van de vernietiging. Dit keer moet Dag 5 (31 juli – 17
augustus) een soepelere en meer harmonische doorbraak brengen en zal de ‘vernietiging’ in
Nacht 5 (18 augustus – 4 september) van een zachtere aard zijn. Onderhuids zijn er zoveel
positieve krachten aan het werk, waar de massamedia geen oog voor hebben, dat de instorting van oude instituten en systemen hopelijk op een onverwachts snelle manier zal worden opgevolgd door de entree van nieuwe structuren die meer op de eigen verantwoordelijkheid van individuen en kleine, samenwerkende gemeenschappen zal zijn gebaseerd.

Alternatieven voor ons stervende monetaire systeem

Het is hierbij zaak ons niet teveel meer te richten op wat de massamedia ons dagelijks
voorhouden, maar meer te kijken naar wat verlichte geesten als bijvoorbeeld Carl Johan
Calleman ons te melden hebben. Zo heeft Calleman in een artikel interessante gedachten
gedeeld over drie verschillende systemen die ons huidige geldsysteem bij een monetaire
instorting zouden kunnen vervangen.(5)

Als eerste mogelijkheid ziet hij voor zich dat alle mensen gewoon doorgaan met waar ze
mee bezig zijn zonder uitwisseling van geld. Boeren blijven dan voedsel produceren en
vrachtwagenchauffeurs blijven dit vervoeren naar steden zonder daarvoor geld te ontvangen.
Ook blijven mensen in hun huizen wonen zonder hypotheekrente te betalen of af te lossen, etcetera. Hij ziet dit als de beste oplossing bij een monetaire instorting, maar onderkent dat dit zeer indruist tegen bestaande wetten en contracten die gebaseerd zijn op de lagere
bewustzijnsniveaus. Het zou ook grote problemen veroorzaken voor mensen die zich
bezighouden met het handelen in en distribueren van geld (zoals bankiers) en daarom beseft hij dat het naïef is om te denken dat zo’n overgang zonder conflicten zou verlopen. Het zou een flinke verschuiving in ons bewustzijn vergen om zo’n systeem te kunnen laten werken. Iedereen zou bereid en in staat moeten zijn om zijn honger naar rijkdom en zijn egoïstische eigenbelang ondergeschikt te maken aan het algemene belang.

Een tweede, meer gekend alternatief is volgens hem een systeem van voedselbonnen of
een andere vorm van een evenredige verdeling van de noodzakelijke levensbehoeften. En als derde mogelijkheid draagt hij het creëren van lokale munteenheden als ruilmiddel aan voor de uitwisseling van goederen en diensten. Het probleem hierbij is dat ouderen, jongeren en zieken niet in staat zijn om zelf uitwisselbare diensten te leveren. Ook hiervoor is een
verschuiving in ons bewustzijn noodzakelijk.

Kosmische hulp bij de transformatie van ons bewustzijn

Wat is er nodig voor zo’n verschuiving? Hebben we misschien kosmische gebeurtenissen
nodig om deze te bewerkstelligen?

In mijn vorige artikel heb ik al iets gezegd over de mogelijke rol van de komeet Elenin
hierin en ook enkele belangrijke data vermeld waarin deze komeet dichtbij de aarde komt.6
Misschien dat deze komeet, al dan niet door een zonsverduistering, een verandering in het
elektromagnetisch veld van de aarde, en daardoor in onze daarmee verbonden hersenen,
teweeg brengt. Dit zou wellicht kunnen leiden tot de broodnodige verschuiving in ons
bewustzijn, waardoor ons dualistische, egoïstische bewustzijn zal worden getransformeerd in
een meer eenheidsgericht bewustzijn.

Als de berekeningen van Calleman kloppen, en daar ga ik nog steeds van uit gezien de
grote hoeveelheid bewijs die hij daarvoor heeft aangedragen met allerlei gebeurtenissen in
onze verre en nabije geschiedenis, dan zou er snel iets ‘groots’ moeten gebeuren. We zijn
immers reeds ver gevorderd op ons weg naar de einddatum van de Maya-kalender: 28 oktober 2011. Of moet ik zeggen begindatum? De begindatum van een nieuw tijdperk waarin we ons ego overwinnen en gaan stoppen met denken en handelen in ons eigen belang en dit gaan vervangen door denken en handelen in het algemene belang.

Ik mag hopen dat we deze stap snel gaan maken en dat we daar wat hulp bij krijgen. Maar
uiteindelijk zullen we het zelf moeten doen en bij onszelf dienen te beginnen. Ik doe mijn
best. Jij ook?

Eric Huysmans, 23 juli 2011 (elfde dag van Nacht 4 van de negende Onderwereld)

Noten:
¹ Zie ‘De Maya-kalender en de transformatie van het Bewustzijn’ van Carl Johan Calleman,
blz. 41-42
² Zie mijn artikelen: ‘De laatste twintigvoudige versnelling in de Maya-kalender’, ‘Het
begin van de negende onderwereld in de Maya-kalender’ en ‘Dit is het jaar waarop we
gewacht hebben’, deel I en II.
3 Zie ‘The Purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman, mijn boek ‘Licht op Bewustzijn’,
hoofdstuk 7 en mijn artikel ‘2011-2012, Doorbraak in onze lange weg’.
4 Zie figuur 3 in mijn artikel ‘Het begin van de negende onderwereld in de Maya-kalender’.
5 Zie artikel ‘The Third day of the Ninth Wave (Universal Underworld) and the World
Oneness Revolution’ van Carl Johan Calleman.
6 Zie mijn artikel‘Dit is het jaar waarop we gewacht hebben’, deel II

 

Bron:

www.sensability.nl


Gekoppelde documenten

Geplaatst door Eric Huysmans

Eric Huysmans

Na twee studies –  economische geografie en bedrijfskunde – en een 15-jarige carrière in het bedrijfsleven, o.a. als marketingadviseur en bankdirecteur werd het mij in 1999 duidelijk dat ik mijn geluk niet zou vinden in een managersfunctie in loondienstverband...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Eric Huysmans



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Iedereen die een ruzie wil beslechten door zich te beroepen op zijn autoriteit, gebruikt niet zijn intelligentie, maar zijn geheugen.

Leonardo da Vinci, Italiaans kunstenaar











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.