Laat je niet gek maken door de DSM-5 | De DSM-5 is een Gids, geen Bijbel: Negeer eenvoudig de Tien Ergste Veranderingen

Pinocchio DSM 5

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:15334
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Huffington Post

Gekoppelde categorieen
Gezondheid, Farma, Ziekte

(Huffington Post | door Allen Frances | vertaling voor Earth Matters door Hansjelle Dijkstra) Dit is het droevigste moment uit mijn carrière van studeren, en van het uitoefenen en onderwijzen van psychiatrie. De Raad van Toezicht van de American Psychiatric Association –APA- heeft haar definitieve goedkeuring gegeven aan de zeer gebrekkige DSM-5, de opvolger van de DSM-4 (zie Wikipedia).

De DSM-5 bevat veel veranderingen, die duidelijk onveilig lijken te zijn en wetenschappelijk ondeugdelijk. Mijn beste advies aan artsen, de pers en aan het grote publiek is “wees sceptisch en volg de weg van DSM-5 die leidt tot massale over-diagnose en schadelijke over-medicatie niet blindelings”. Negeer vooral de 10 veranderingen die onzinnig zijn.

Beknopte achtergrond

De DSM-5 kende een slechte start en is nooit in staat gebleken tot een goede onderbouwing. De bedenkers formuleerden een voortijdige en onrealistische doelstelling: een paradigmaverschuiving in de psychiatrie. Buitensporige ambitie, samen met een slordige uitvoering, leidde onvermijdelijk tot veel ondoordachte en risicovolle voorstellen.

Dit riep hevig verzet op. Meer dan 50 beroepsverenigingen uit de gezondheidszorg dienden een petitie in om een onafhankelijk oordeel te verkrijgen over de DSM-5, over het gebruikte bewijsmateriaal, en om de balans te evalueren tussen de risico’s en voordelen. Vakbladen, de pers en het publiek maakten ook hun afwegingen, waarbij wijdverspreide verbazing werd uitgedrukt over beslissingen waaraan niet alleen het wetenschappelijk bewijs onbrak, maar die ook het gezond verstand tartten.

De DSM-5 is noch in staat gebleken om zichzelf te corrigeren, noch bereid om gehoor te geven aan het advies van buitenstaanders. In plaats daarvan heeft men een soort gesloten winkel gecreëerd, werden de gelederen gesloten, en bleef men doof voor de voortdurende en wijdverspreide waarschuwingen dat de DSM-5 zal leiden tot massale foute diagnoses. Gelukkig heeft men onder zware druk van buiten, enkele van de meest flagrante riskante en onverdedigbare voorstellen laten vallen. (Met name ‘psychose-risico’, een combinatie van angst/depressie, internet en seksverslaving, verkrachting als een psychische storing, ‘Efebofilie’. (Vertaler: Efebofilie is de seksuele voorkeur van een volwassene voor pubers. Ongeveer vanaf twaalf jaar houdt de psychiatrische grens van pedofilie op, en begint Efebofilie). Verder sterk verlaagde drempels voor veel bestaande aandoeningen).

Maar de American Psychological Association (APA) weigerde koppig geld te verstrekken voor welk onafhankelijk onderzoek ook, en heeft definitieve goedkeuring gegeven aan de 10 roekeloze en ongetoetste opvattingen die hieronder samengevat worden weergegeven.

De geschiedenis van de psychiatrie is bezaaid met diagnoses die modieus waren, en
die achteraf meer kwaad dan goed hebben gedaan.

De goedkeuring door de APA maakt het waarschijnlijk dat de DSM-5 een heleboel verkeerde diagnoses ingang doet vinden die schadelijk zullen zijn voor verkeerd gestelde diagnoses van individuen en die de samenleving geld gaan kosten.

De motieven van de mensen die aan de DSM-5 hebben gewerkt zijn vaak ter discussie gesteld. Ze worden ervan beschuldigd financiële belangenconflicten te hebben omdat sommigen van hen (minimale) banden hebben met farmaceutische bedrijven. En ook omdat veel veranderingen in de DSM-5 de winst van farmaceutische bedrijven zal verhogen door het toevoegingen aan de al bestaande onzorgvuldig voorgeschreven psychofarmaca. Maar ik ken de mensen die werken aan de DSM-5, en ik weet dat deze beschuldiging zowel oneerlijk als onwaar is.

Inderdaad, ze hebben enkele zeer slechte besluiten genomen, maar die deden ze met goede bedoelingen, en niet omdat ze farmaceutische firma’s wilden helpen. Er bestaat een intellectueel-, en geen financieel belangenconflict, dat voortkomt uit de natuurlijke neiging van hooggespecialiseerde deskundigen om hun favoriete opvattingen te overschatten, en die hun eigen onderzoeksgebieden willen uitbreiden, en die zich niet bewust zijn van de misvormingen die optreden als de DSM-5 wordt vertaald naar de feitelijke klinische praktijk. (Vooral in de eerstelijnszorg, waarin 80 procent van de psychofarmaca wordt voorgeschreven).

De diepgaande afhankelijkheid van de APA van de winsten van de uitgever van de DSM-5 zorgt voor een minder zuivere motivatie. Er bestaat een inherent en invloedrijk belangenconflict tussen het publieke vertrouwen in de DSM-5 en de DSM-5 als bestseller. Toen de deadlines als gevolg van slechte planning en warrige implementatie voortdurend niet werden gehaald, koos de APA stilletjes voor het afgelasten van de veldproeven die waren bedoeld om te voorzien in een hoogstnoodzakelijke kwaliteitscontrole. Het huidige ontwerp is goedgekeurd en is voortijdig gedrukt, met incomplete praktijktests. Met slechts een reden: om met de winsten die voortvloeien uit de DSM-5 het gat kunnen vullen in het voorgenomen
budget van de APA, en dividend op te leveren voor de kosten van de buitensporige 25 miljoen dollar die in rekening is besteed aan de voorbereiding van de DSM-5.

Dit is niet hoe een diagnostisch systeem zou moeten worden voorbereid of goedgekeurd. Psychiatrische diagnose is te belangrijk geworden bij de keuze van behandelvormen en bij het vaststellen van het recht op uitkeringen en diensten, het toewijzen van middelen, bij het begeleiden van juridische uitspraken, het creëren van stigmatisering, en bij het beïnvloeden van persoonlijke verwachtingen om die in handen te leggen van een APA, die haar eigen onbekwaamheid heeft laten zien als het gaat om het zorgen voor een veilig, gezond en algemeen aanvaard handboek.

Nieuwe diagnoses in de psychiatrie zijn gevaarlijker dan nieuwe medicijnen, omdat ze invloed hebben op de beslissing of miljoenen mensen al of niet medicijnen moeten gaan gebruiken, vaak door huisartsen voorgeschreven na een kort bezoekje. Voordat nieuwe diagnostiek wordt geïntroduceerd dient een zelfde voorzichtigheid in acht te worden genomen als de zorgvuldigheid die we aan de dag leggen bij de introductie van nieuwe geneesmiddelen. De APA is niet bevoegd om dit te doen.

Hieronder volgt mijn lijst van 10 van de potentieel meest schadelijke veranderingen in de DSM-5. Ik zou willen voorstellen dat artsen onderstaande opvattingen terzijde leggen. (Of er tenminste met grote terughoudendheid mee omgaan, en met een open oog voor de risico’s die er aan verbonden zijn). Ik hoop dat potentiële patiënten zich zeer sceptisch zullen opstellen, vooral als de voorgestelde diagnose wordt gebruikt als een reden om jou of je kind medicijnen voor te schrijven; en dat de vergoeders van deze medicijnen zich afvragen of deze medicijnen wel in aanmerking moeten komen voor vergoeding. Mijn doel is om de schade te beperken die anders zou kunnen worden aangericht door onnodige slaafse gehoorzaamheid aan onverstandige en willekeurige DSM-5 beslissingen.

1. Disruptive Mood Dysregulation Disorder, DMD, (Vertaler: Bipolaire Stoornis) De DSM-5 zal driftbuien interpreteren als een geestelijke stoornis – een raadselachtige beslissing, gebaseerd op het werk van slechts één enkele onderzoeksgroep. We hebben geen idee hoe deze ongeteste nieuwe diagnose in de praktijk van alledag zal uitpakken. Maar ik ben nu al bang dat het al bestaande buitensporige en onjuiste gebruik van medicatie bij jonge kinderen erdoor zal verergeren en niet zal verlichten. In de afgelopen twee decennia heeft de kinderpsychiatrie minstens drie modeverschijnselen voortgebracht – een verdrievoudiging van Attention Deficit Disorder, (Vertaler: ADD is een aandachtstekort stoornis), een 20-voudige stijging in Autistische Stoornissen, en een 40-voudige stijging van Bipolaire Stoornissen bij kinderen. De beroepsgroep zou zich aangesproken moeten voelen over dit tragische record, en zou zich moeten bezighouden met de cruciale taak artsen en publiek voor te lichten over hoe moeilijk het is om kinderen accuraat te diagnosticeren, en over de risico’s ze onnodig te vermedicaliseren. De DSM-5 zou geen nieuwe stoornis moeten toevoegen die waarschijnlijk zal resulteren in een nieuwe rage, en in zelfs nog méér ongepast medicijngebruik door kwetsbare kinderen.

2. Normale rouw zal als een Major Depressive Disorder, MDD, (Vertaler = depressie in engere zin) worden gemedicaliseerd, en bagatelliseert onze te verwachten en noodzakelijke reacties die volgen op het verlies van een dierbare. Er worden pillen en oppervlakkige medische rituelen aangeboden, ter vervanging van de diepe troost van familie, van vrienden, van religie en van de veerkracht die nu eenmaal tijd nodig heeft om de beperkingen van het leven te accepteren.

3. De alledaagse kenmerken van vergeetachtigheid die horen bij de ouderdom, zullen volgens de DSM-5 worden gediagnosticeerd als Minor Neurocognitive Disorder, MDD, (Vertaler = milde afwijking van het geheugen). Daarmee wordt een vals-positieve bevolkingsgroep gecreëerd die geen speciaal risico loopt om dement te worden. Omdat er geen effectieve behandeling voor deze ‘conditie’ bestaat, of voor dementie, biedt deze classificatie geen enkel voordeel, (maar zorgt die wel voor grote angst), zelfs voor hen die een groot risico lopen om later dementie te ontwikkelen. Het is een nutteloze constatering voor de velen die hierdoor een verkeerd etiket krijgen.

4. De DSM-5 zal waarschijnlijk een Adult Attention Deficit Disorder, AADD, diagnose vaststellen. (Vertaler: betreft onoplettende mensen; in de DSM-5 zal een specifieker onderscheid worden gemaakt tussen symptomen van ADD bij kinderen en volwassenen) Dit zal leiden tot een wijdverspreid misbruik van stimulerende medicijnen ten behoeve van prestatieverbetering, en dit zal bijdragen aan de reeds omvangrijke illegale secundaire handel in geneesmiddelen waarvoor een recept noodzakelijk is.

5. Binge Eating Disorder BED, (Vertaler: naast anorexia en boulimia wordt BED, ook wel eetbuienstoornis genaamd, door de DSM-5 als een ander eetprobleem gezien) Het lijkt in veel opzichten op anorexia en boulimia. De lichamelijke aspecten kunnen verschillen, maar de sociale en psychische achtergronden kunnen overeenkomsten vertonen. BED kan leiden tot
gebrek aan essentiële stoffen (zoals vitamines, mineralen). Het gedurende 3 maanden 12 maal excessief eten is niet langer een manifestatie van gulzigheid, en een gevolg van de eenvoudige verkrijgbaarheid van lekkere fast food. De DSM-5 heeft daar de psychiatrische ziekte BED van gemaakt.

6. De veranderingen in de DSM-5 definitie van Autisme zullen resulteren in lagere scores. 10 Procent, volgens de schattingen van de DSM-5 werkgroep. Misschien wel met 50 procent, volgens schattingen van externe onderzoeksgroepen. Deze reductie kan voordelig worden uitgelegd, in de zin dat de diagnose van autisme nauwkeuriger en specifieker zal worden –
maar dit zorgt voor begrijpelijke angst voor de verstoring van noodzakelijke schooldiensten. Hier is het DSM-5 probleem niet zozeer een slecht besluit, maar de misleidende beloftes dat dit geen gevolgen zal hebben voor het optreden van wanorde of voor de dienstverlening. Schooldiensten zouden meer moeten worden gekoppeld aan onderwijsbehoeften, en minder aan een controversiële psychiatrische diagnose, die in het leven is geroepen voor klinische, (en niet voor opvoedkundige), doeleinden en waarvan de presentie gevoelig is voor kleine veranderingen in definitie en beoordeling.

7. First Time Substance Abusers, zullen worden samengevoegd met zwaar verslaafden. (Vertaler: zo worden in de DSM-5 de mensen aangeduid die voor het eerst drugs gebruiken). Dit ondanks het feit dat ze een geheel andere behandeling en prognose nodig hebben, en ondanks het stigma dat deze diagnose veroorzaakt.

8. De DSM-5 heeft een hellend vlak gecreëerd door het introduceren van het concept van Behavioral Addictions, Gedragsverslavingen, die uiteindelijk kunnen ontaarden in een geestelijke stoornis, en dat zou kunnen gelden voor alles wat we graag doen. Kijk uit voor slordige over-diagnose van internet- en seksverslaving en voor de ontwikkeling van lucratieve behandelprogramma’s om deze nieuwe markten te exploiteren.

9. De DSM-5 vertroebelt de toch al vage grens tussen de Generalized Anxiety Disorder GAD, en de zorgen van alledag. (Vertaler: GAD is een angststoornis. Wie daaraan lijdt is altijd op het ergste voorbereid. Het belangrijkste kenmerk van deze stoornis is een overdreven angst en bezorgdheid over gewone dingen, over zaken waarover niemand zich gewoonlijk zorgen over maakt) Kleine veranderingen in de definitie kunnen miljoenen angstige nieuwe ‘patiënten’ tot gevolg hebben, en kunnen de toch al wijdverbreide praktijk van het onterecht voorschrijven van medicijnen vergroten.

10. De DSM-5 heeft de deur opengezet voor het toch al bestaande probleem van de foutieve diagnose van PTSD, in de forensische geneeskunde. (Vertaler: Posttraumatisch Stress Syndroom. De aandoening ontstaat als gevolg van ernstige stressgevende situaties, waarbij sprake is van levensbedreiging, ernstig lichamelijk letsel of een bedreiging van de fysieke
integriteit. Deze situaties zijn voor de persoon traumatisch)

De DSM-5 heeft haar pretenties laten vallen om een paradigmaverschuiving te zijn in psychiatrische diagnose, en in plaats daarvan, (in een dramatische draai van 180 graden), nu de al even misleidende bewering te doen dat het een conservatief document is dat een minimale uitwerking heeft op het vaststellen van psychiatrische diagnoses, en op de daaruit voortvloeiende gevolgen van ondoelmatige behandelwijzen. Dit is een onhoudbare bewering, die de DSM-5 onmogelijk hard kan maken omdat het, om volkomen ondoorgrondelijke
redenen, de eenvoudige en goedkope stap heeft gezet van het bestuderen van de invloed van de DSM op de gewone wereld.

Behalve wanneer het over autisme gaat, zet de DSM-5 alle diagnose veranderingen op losse schroeven, en loert het gevaar dat onze huidige diagnose inflatie wordt omgezet in een diagnostische hyperinflatie. Eerdere pijnlijke ervaringen met voorafgaande edities van de DSM leren dat als er iets in het diagnostische systeem misbruikt kan worden, en dit kan uitgroeien tot een rage, dat ook zal gebeuren. Vele miljoenen mensen met normaal verdriet, gulzigheid, verstrooidheid, zorgen, reacties op stress, de driftbuien van de kindertijd, de
vergeetachtigheid op latere leeftijd, en ‘gedragsmatige verslavingen’, zullen snel onjuist worden geëtiketteerd als psychiatrisch ziek, en ze zullen dientengevolge onjuist worden behandeld.

Mensen met echte psychiatrische problemen die op een betrouwbare manier worden gediagnosticeerd, en die effectief worden behandeld, worden nu al al zwaar tekort gedaan. De DSM-5 zal deze situatie nog erger maken door de aandacht en de schaarse middelen af te leiden van werkelijk zieken naar mensen met een alledaagse levensproblemen. Deze groep zal worden geschaad, en niet geholpen, als die mensen het etiket krijgen opgeplakt dat ze geestesziek zijn.

Onze patiënten verdienen beter. De maatschappij verdient beter. En de beroepsgroep in de geestelijke gezondheidszorg verdient beter. De zorg voor mensen met geestelijke stoornissen is een nobel en effectief beroep. Maar we moeten onze grenzen kennen en daarbinnen blijven.

Bron:

huffingtonpost.com

Lees ook het interview met Allen Frances in Medisch Contact

Allen Frances schreef een boek over de DSM-5, “Terug naar Normaal”. Voor meer informatie over dit boek kunt u terecht bij de uitgever.


Geplaatst door Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra heeft zijn werkzaamheden in het bedrijfsleven vervroegd afgesloten. Hij was reclametekstschrijver, directeur van reclamebureaus en daarna vrijgevestigd marketingstrateeg.

Hij schreef het filosofische toneelstuk “Uitverkoop” waarmee Kitty Knappert en Olga Vroom op tournee zijn geweest...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Hansjelle Dijkstra



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Leven is het meervoud van lef.

Loesje, Nederlands postermeisje











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.