Valium's bijdrage aan ons nieuwe normaal

Drugs

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:6268
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:NY Times

Gekoppelde categorieen
Gezondheid, Farma

(NY Times | door Robin Marantz Henig | vertaling voor Earth Matters door Hansjelle Dijkstra) Het was niet echt grappig, maar iedereen moest toch lachen om de scène in de film “Starting Over” uit 1979 waarin Burt Reynolds een paniekaanval kreeg op de meubelafdeling van Bloomingdale. (Hij kreeg een angstaanval bij het vooruitzicht van het kopen van een bank).

Het was niet eens verwonderlijk dat het kopend publiek bij Bloomingdale zo hulpvaardig kon zijn. Valium, geïntroduceerd in 1963, was in die tijd in Amerika het best verkochte medicijn op recept, met een jaarlijkse verkoop van miljarden van die blauwe, gele of witte pillen, die allemaal het stempel V hadden.

Valium was, in een belangrijke mate, een van de eerste psychoactieve geneesmiddelen die op grote schaal werden gebruikt door mensen die zich voor het overige eigenlijk best goed voelden. Sindsdien is het voorbijgestreefd door andere medicijnen, zoals de belangrijke tranquillizer Xanax©. Maar nu de farmaceutische gigant Roche heeft aangekondigd dat de fabriek in Nutley, N.J., waar Valium en zijn opvolger Librium© werden ontwikkeld gaat sluiten, is dit een goed moment om in herinnering te roepen hoe revolutionair deze “sedatieven” een halve eeuw geleden waren. Dit waren de medicijnen die ons een nieuwe manier aanreikten om onze innerlijke demonen te verslaan en om met behulp van medicijnen een gelukkiger leven te leiden.

“Heeft er iemand Valium©?” Schreeuwde zijn broer, toen Burt hyperventileerde. Grappig: elke vrouw in de winkel graaide in haar tasje en haalde daar een klein flesje pillen uit.

Hoe heeft Roche artsen ervan weten te overtuigen dat het een goede zaak was om hun patiënten een vorm van kalmte-uit-een-flesje te geven? Hoe hebben de artsen hun patiënten overtuigd? En hoe heeft deze firma het in dit proces voor elkaar gekregen om onze collectieve opstelling ten opzichte van de verschillen tussen normaal en abnormaal te veranderen. Stoïcijns in tegenstelling tot ondernemend, en ook ten opzichte van de uiteenlopende manieren die ons ter beschikking staan om om te gaan met de ups en downs van het dagelijks leven?

Het gaat daarbij –in essentie- om marketing. Marketing werd voor het eerst uit de kast gehaald bij Librium. Het was een van die suggestieve namen voor “geneesmiddelen”die farmaceutische bedrijven verzinnen en nog steeds verzinnen. Librium werd in 1960 geïntroduceerd en het werd onmiddellijk in nog grotere aantallen verkocht dan zijn voorgangers, de barbituraten. Dit kwam doordat dit middel minder bijwerkingen had. (Barbituraten veroorzaakten dufheid en maakte  slaperig en zombie-achtig. Daarbij leidden ze tot gewoontevorming; Marilyn Monroe stierf aan een overdosis).

“Een Hele Nieuwe Wereld … van Angst” schreef Roche in advertenties voor Librium. Daarin zag je een jonge vrouw met een pagekapsel en een stapel boeken, gekleed in een kort jack, en op weg naar de universiteit. De tekst deed het voorkomen alsof elke stap die in deze “geheel nieuwe wereld” gezet ging worden schreeuwde om een tranquillizer. “De nieuwe student zou in een vreemde omgeving kunnen worden overvallen door een verlies van identiteit. Zijn recent gestimuleerde intellectuele nieuwsgierigheid zou hem gevoeliger en angstiger kunnen maken als het gaat om nationale en internationale gebeurtenissen”.

De advertentie bevat een hele opsomming van andere “bronnen van angst” in het leven van een student aan de universiteit – nieuwe vrienden, nieuwe invloeden, zware concurrentie om de beste te worden, en het leiden van een zedelijk gedrag. Dit zou met hetzelfde gemak kunnen worden gezien als groeipijn. Of als een gezonde reactie op de turbulente wereld van de jaren ’60, toen deze advertentie verscheen in de Journal of the American College Health Association. Maar Roche wilde artsen laten geloven dat het hierbij om problemen ging, en niet om gebruikelijke avonturen, en dat deze problemen een aanwijzing waren voor de noodzaak om een recept uit te schrijven voor Librium.

De volgende stap was om iets beters te ontwikkelen – sterker, met een snellere werking, minder giftig. De chemicus van Roche , Leo Sternbach, die destijds Librium had bedacht, ging terug naar het laboratorium en verbeterde het product. Vervolgen testte hij het medicijn op mensen  - in dit geval op de schoonmoeders van een aantal medewerkers van Roche. De medewerkers dachten dat het nieuwe middel, Valium, hun schoonmoeders aanzienlijk minder “vervelend” zouden maken.

Achteraf bleek dat Librium de eerste grote stap was geweest, die Roche had geleerd hoe je artsen warm kunt laten lopen voor een psychoactief medicijn voor gezonde patiënten, die alleen maar een kleinigheid nodig hadden om hun zenuwen een beetje te kalmeren. Tegen de tijd dat Valium op de markt kwam was Roche er klaar voor om dit werkterrein te domineren. In 1974 werden er bijna 60 miljoen recepten voor Valium uitgeschreven.

Het slikken van een pil om je normaal te kunnen voelen, zelfs een pil die is goedgekeurd door de medische beroepsbevolking, leidde tot een vreemde situatie. Het deed mensen zich afvragen wat “normaal” nou echt betekende. Wat wil het zeggen als mensen die een pil hebben geslikt zich meer zichzelf voelen dan zonder dat medicijn? Heeft het begrip “je jezelf voelen” zijn betekenis verloren als er een medicijn nodig is om dat tot stand te brengen?

In dezelfde periode waarin Valium beroemd werd, en aanwezig was in ieders medicijnkastje, (of in je boodschappentas als je ging winkelen), werd Valium ook beroemd doordat het levens verwoestte. Elisabeth Taylor zei dat ze verslaafd was aan Valium plus whisky. Om precies te zijn aan Jack Daniel’s. Tammy Faye Bakker zei dat ze verslaafd was aan Valium en aan neusspray. Elvis Presley’s persoonlijke gif was Valium, vermengd met een assortiment van andere geneesmiddelen op recept. En dan was daar Karen Ann Quinlan, de jonge vrouw die wegkwijnde in een chronisch vegetatieve toestand, terwijl haar ouders zich een weg vochten door het Hoog Gerechtshof om het recht te verkrijgen om haar vrij te stellen van kunstmatige levensverlenging. Ze was in 1975 in een coma terecht gekomen als gevolg van Valiumgebruik en gin.

(Vertaler: kijk eens op de volgende websites:karenannquinlanhospice.org & www.wired.com/science/discoveries)

Bijna 50 jaar na de introductie en de agressieve marketing van Valium, hebben we ons lesje wel geleerd. Mijn generatie van grijzende babyboomers klooit aan onze hersenen door het op grote schaal gebruiken van antidepressiva als Prozac, Wellbutrin, Celexa, Paxil, en Zoloft. Voor de generatie van mijn dochter, de zogenaamde “Millennials”, lijkt de pillenkeus vooral uit te gaan naar Ritalin en Adderall, om je daarmee mentaal beter te kunnen concentreren.

Als Amerikanen niet lekker in hun vel zitten, is het waarschijnlijker dat we anti-angst tabletjes slikken in plaats van al die andere soorten. De toonaangevende opvolger van Valium, Xanax, staat boven aan de lijst van alle psychiatrische medicijnen op de markt. Vorig jaar werden er in de VS 48,7 miljoen recepten voor uitgeschreven. En het klassieke kleine zusje van de tranquillizers, Valium, bestaat ook nog steeds. In 2011 werden er 14,7 miljoen recepten uitgeschreven voor het medicijn dat in 1966 werd geportretteerd in het liedje van de Rolling Stones “Mother’s Little Helper”.  

Terwijl Roche het hoofdkwartier in New Jersey sluit, bestaat het plan om eind 2013 een kleinere onderzoeksfaciliteit te openen, als onderdeel van de trend dat stadsambtenaren hopen dat New York zich zal ontwikkelen als een mekka voor de biotechnologie. De overgang van het bedrijf herinnert ons aan een verschijnsel dat zo algemeen is geworden dat we er zelfs niet aan denken om dat vreemd te vinden: de tegenstrijdigheid dat je je door het gebruik van medicijnen meer jezelf moet gaan voelen door middel van een kunstmatig opgewekt “normaal”.

Bron:

nytimes.com


Geplaatst door Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra heeft zijn werkzaamheden in het bedrijfsleven vervroegd afgesloten. Hij was reclametekstschrijver, directeur van reclamebureaus en daarna vrijgevestigd marketingstrateeg.

Hij schreef het filosofische toneelstuk “Uitverkoop” waarmee Kitty Knappert en Olga Vroom op tournee zijn geweest...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Hansjelle Dijkstra



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Geen enkele gedachte en geen enkel gevoel is vrijblijvend. Alles resoneert met alles en heeft effect op alles - op je geest, je lichaam en je omgeving.

Tijn Touber, Nederlands schrijver, componist en muzikant











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.