Het geopolitieke schaakspel achter de Israëlische aanval op Gaza

Palestine Grafities

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:6995
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:RT

Gekoppelde categorieen
(Verborgen) nieuws, Geografisch, Azië, Amerika, Politiek, Oorlog

(Russia Today | door Mahdi Darius Nazemroaya | vertaling voor Earth Matters door Hansjelle Dijkstra) De recente vijandelijkheden tussen de Gaza Strook en Israël moeten worden gezien in de context van een breder geopolitiek schaakbord. De gebeurtenissen in Gaza staan in verband met Syrië en met de regionale manoeuvres van de VS tegen Iran en tegen de staten waarmee Iran door middel van allianties is verbonden.

Syrië is gecompromitteerd geraakt als een kanaal voor wapentransport naar Gaza, vanwege de binnenlandse instabiliteit. Israel heeft hiervan politiek en militair geprofiteerd. Benjamin Netanyahu heeft niet alleen geprobeerd om door middel van een aanval op Gaza zijn eigen verkiezingsoverwinning in de Knesset veilig te stellen. Hij heeft ook de door de VS gesponsorde instabiliteit in Syrië gebruikt als een gelegenheid om de wapenvoorraden van de Palestijnen aan te vallen.

Netanyahu rekende erop dat Gaza niet in staat zal zijn om zich te herbewapenen, terwijl Syrië en zijn bondgenoten hun aandacht op andere zaken richtten. Het bombarderen van de Yarmouk wapenfabriek in Soedan, wat volgens Israël werd uitgevoerd door de Iranese Revolutionaire Garde, was vermoedelijk onderdeel van dit plan en een opmaat voor de aanval van Israël op Gaza.

In dit schaakspel zitten de zogenaamd “Gematigden” naast de regering Obama en de NAVO. Het misleidende label “Gematigden” werd gezamenlijk gebruikt door de heren George W. Bush junior en Tony Blair om hun regionale kliek van tirannen en achterlijke regimes te legitimeren. Tot deze zogenaamde Gematigden behoorden onder meer de woestijn dictators uit de feodale Gulf Cooperation Council (GCC), Jordanië, Mahmoud Abbas, en Turkije. In 2011 werden de gelederen van de Gematigden versterkt met de door de NAVO geïnstalleerde regering van Libië, en met de door de GCC/NAVO ondersteunde anti-regerings milities die in Syrië waren vrijgelaten.

Aan de andere kant van het schaakbord zit het trotserende Verzets Blok dat bestaat uit Iran, Syrië, Hezbollah, (en partners van Hezbollah in Libanon, zoals Amal en de Free Patriotic Movement), de zogenaamde Palestijnse Weigeraars, (Palestinian Rejectionists), en in toenemende mate Irak. De Moslim Broederschap, die zich heeft ontwikkeld tot een nieuwe regionale macht, wordt in toenemende mate door de NAVO en de GCC in het kamp van de Gematigden getrokken in een poging om deze sektarische kaart uit te spelen tegen het Verzets Blok.

Sterke tegenstellingen tussen Gaza en Syrië

Israëls aanval op Gaza was een lakmoesproef. Alle stemmen die voortdurend aandrongen op een Amerikaanse Heilige Oorlog tegen de Syrische regering, in naam van de vrijheid, verdwenen van hun podia of zwegen plotseling toen Israël Gaza aanviel. Al Jazeera’s tele-prediker Yusuf Al-Qaradawi  en de door de dictator van Saoedi-Arabië geselecteerde grootmoefti Abdul Aziz deden er het zwijgen toe. Adnan Al-Arour, (vertaler: o.a. te zien op dit Youtube filmpje), de verbannen maffe Syrische geestelijke, die als een van de spirituele leiders kan worden beschouwd van Syrische anti-regerings krachten, heeft gedreigd iedereen te zullen straffen die beweert dat Al-Qaeda in hun kamp zit. Hij hekelde zelfs Hamas en de Palestijnen vanwege het vechten tegen Israël.
De gevechten in Gaza zetten hen klem. Wat we hier zien zijn de tegenstrijdigheden in de “Arabische Lente”. We zien nu wie er werkelijkheid lippendienst bewijst aan de Palestijnse bevrijding, en wie dat niet doen. Bovendien zijn de buitenlandse steunbetuigers aan de Syrische Nationale Coalitie een slap aftreksel van de Syrische Nationale Raad, ironisch genoeg, allemaal bondgenoten van Israël.

Daarom is het in kringen van anti-regerings krachten in Syrië een taboe geworden om de steun te benoemen die Iran, Syrië en Hezbollah aan Gaza hebben gegeven. Het enige dat ze kunnen zeggen is dat elke erkenning van de steun die Teheran, Damascus en Hezbollah aan Gaza hebben gegeven een poging is om “Bashar Al-Assad en zijn achterban te zuiveren”.

Iran, Syrië en Hezbollah hielpen de Palestijnen in Gaza

De Iranese Fajr-5 raketten belichamen symbolisch de steun van Teheran aan de Palestijnen. Ondanks het feit dat Israël en Gaza onvergelijkbaar zijn voor wat hun militaire slagkracht betreft, waren het overwegend Iranese wapens en technologie die de machtsverhoudingen veranderden. Teheran is de belangrijkste bondgenoot en ondersteuner van het Palestijnse verzet. De VS, Hezbollah, Hamas, de Palestijns Islamitische Jihad en Iran zelf hebben dit in alle toonaarden erkend.

De Palestijns Islamitische Jihad, die zonder voorbehoud pro-Iranees is, heeft openlijk verklaard dat alles wat Gaza gebruikte in de strijd tegen Israël, van kogels tot en met raketten,  royaal geleverd werd door Teheran. Tijdens het gevecht werd zelfs gemeld dat Hezbollah gebruik maakte van een speciale eenheid met als doel om de Palestijnen te bewapenen, en de Gaza Strook te voorzien van enkele van haar eigen lange-afstands raketten.

Dit is allemaal gebeurd terwijl de “boeven” in Saoedi-Arabië Quatar en Turkije als reactie de Syrische anti-regerings milities in Syrië bewapenden. Egypte en Jordanië blijven belangrijke partners bij het voorkomen dat Iranese wapens de Palestijnen bereiken.

Palestijnse strijders zijn ook getraind in Libanon, Syrië en Iran. Ironisch genoeg zijn de aanvallen door de anti-regerings troepen in Syrië ook gericht op leden van het Palestijnse Bevrijdingsleger in Syrië.

De steun die het Verzets Blok aan de Palestijnen heeft gegeven plaatst, als het er op aankomt, partijen als Turkije en Quatar tegenover de Syrische regering. Deze zogenaamd Soennitische staten werden in verlegenheid gebracht. Niet alleen slaagden ze er niet in om een overwegend Soennitische bevolking te helpen, maar hun onoprechtheid kwam aan het licht. Daarom wordt een actieve poging gedaan om de steun die Iran en zijn bondgenoten aan Gaza hebben verleend te ontkennen.

Het ontkoppelen van Hamas van het Verzets Blok, om daarmee een moslim burgeroorlog te beginnen

Het gaat bij de aanval door Israël en de Gematigden op Gaza, en bij de poging om in de smaak te vallen bij Hamas, om méér dan het neutraliseren van Gaza. Leiders van Hamas worden verleid om te kiezen tussen de Gematigden en de Verzets Kampen, en in toenemende mate tussen meedoen aan of zich verzetten tegen de Israëlische bezetting. Hierdoor wordt gezocht naar de een of andere vorm van onderdak voor Hamas. De doelstelling is om de Palestijnen te ontkoppelen, vooral Hamas, van het Verzets Blok, met als doel om Iran en zijn bondgenoten af te schilderen als een alliantie die zich sterk maakt om de Soennieten te domineren.

Als je dom genoeg bent om er aan ten prooi te vallen, ben je welkom bij de zich ontvouwende “Amerikaanse Fitna”, (= schisma), die tot doel heeft om een regionale moslim oorlog te ontketenen tussen de Sjiiten, (vertaler, zie Wikipedia), en de Soennieten, (vertaler, zie nogmaals Wikipedia; en ook wat is het verschil?).

De regering Obama probeert een Soennitische as op te bouwen tegen de Sjiitische moslims in de regio. Het is een klassieke strategie van verdeel-en-heers die er voor zorgt dat Amerika en Israël de baas spelen in de regio, aangezien de moslims onmachtig zijn als gevolg van het bloed dat zij hebben vergoten. De Sjiiten worden systematisch belasterd met behulp van de nieuwe mediaoorlog: Iran, Hezbollah, Bashar Al-Assad, een Alawi, en de regering van Nouri Maliki in Irak, worden ten behoeve van dit project in toenemende mate afgeschilderd als Sjiiten,. Deze worden getypeerd als de nieuwe onderdrukkers van de Soennieten. Als tegenstelling worden Turkije, met zijn vrijwel doodgeboren neo-Ottomaanse buitenlandpolitiek, en Egypte onder de Muslim Brotherhood, voorgesteld als de kampioenen van de Soennieten. Dit gaat voorbij aan het feit dat Mohamed Morsi van Egypte de blokkade van Gaza ten behoeve van Israël heeft voortgezet, en dat Erdogan van Turkije er het zwijgen toe deed toen Israël begon met de bombardementen op Gaza.

De VS proberen om Egyptes Muslim Brotherhood te gebruiken om Hamas te overheersen. Want het was Caïro dat een wapenstilstand tot stand bracht tussen Israël en Gaza. Terwijl Iran militaire technologie, logistieke ondersteuning en geldmiddelen aanbiedt, worden de Egyptenaren gepresenteerd als Gaza’s entreebiljet voor het vestigen van de een of andere vorm van normaalheid en wordt de GCC aangewezen als alternatieve vorm van financieren. Om die reden bezocht Emir Al-Thani van Quatar Gaza. Om Hamas te verleiden, dat last heeft van teruglopende inkomsten uit oliedollars.

Sjiitische en Soennitische scheidslijnen zijn politieke constructies

Binnen Hamas bestaan hier meningsverschillen over. Terwijl Damascus, Teheran en Hezbollah graag enige vorm van publieke erkenning zouden zien ten aanzien van hun steun aan Hamas en de Palestijnen, waren woordvoerders van Hamas voorzichtig in hun woordkeus. Toen Khaled Meshaal tijdens een belangrijke persconferentie Egypte bedankte, en ook Quatar en Tunesië, noemde hij ternauwernood Iran.

Meshaal’s politisering drong echt wel door tot de Secretaris-Generaal van Hezbollah, Hassan Nasrallah, die daar uren later op reageerde door de retorische vraag te stellen “wie dan toch die zorgvuldig vervoerde Fajr-5 raketten in Gaza had afgeleverd”? Nasrallah vroeg de mensen om verder te kijken dan de mooi-weer-vrienden, zoals de Quatari en de Saoedi’s, die denken dat ze de gunsten van de Palestijnen kunnen kopen. Ze zouden moeten kijken naar de beproefde vrienden die Gaza hielpen om op eigen benen te staan. De Libanese leider bevestigde de blijvende steun van het Verzets Blok aan het Palestijnse volk.

Ondanks de plaats als politbureau die het in Syrië inneemt, maakt Hamas nog steeds deel uit van Het Verzets Blok. De situatie is veranderd. Net zoals Griekenland en Turkije als NAVO lidstaten op gespannen voet met elkaar stonden, kan Hamas z’n verschil in inzichten met Syrië behouden, maar toch nog steeds verbonden blijven met het Verzets Blok tegen Israël.

De kloof in het Midden-Oosten is niet van sektarische aard, zoals tussen Sjiiten en Soennieten, maar is fundamenteel en politiek. De alliantie van het overwegend Soennitische moslim Palestijnse verzet en de Vrije Patriottische Beweging, de grootste christelijke politieke partij in Libanon, met overwegend Sjiitische Iranese  moslims en Hezbollah, zet deze veronderstelling, die de VS en zijn bondgenoten proberen te cultiveren, op losse schroeven.

Source:

rt.com

Mahdi Darius Nazemroaya voor Russia Today

Mahdi Darius Nazemroaya is socioloog en onderzoeker aan het Centre for Research and globalization (CRG) in Montréal en auteur van The Globalization of NATO (Clarity Press).

Lees The Globalization of NATO, (Clarity Press), door Mahdi Nazemroaya om meer aan de weet te komen over de pogingen om het Midden-Oosten op te delen in Sjiitische en Soennitische Moslims.


Geplaatst door Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra

Hansjelle Dijkstra heeft zijn werkzaamheden in het bedrijfsleven vervroegd afgesloten. Hij was reclametekstschrijver, directeur van reclamebureaus en daarna vrijgevestigd marketingstrateeg.

Hij schreef het filosofische toneelstuk “Uitverkoop” waarmee Kitty Knappert en Olga Vroom op tournee zijn geweest...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Hansjelle Dijkstra



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Ik weet niet wat ik aan moet met moraal, het enige wat ik weet is wat goed voelt.

Brad Pitt, Amerikaans acteur











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.