De dominantie van het geld

US-Dollar-Bills

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:5713
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Ad Broere

Gekoppelde categorieen
Politiek, Economie, (Verborgen) nieuws

In  de BBC documentaire All Watched over by Machines of Loving Grace werd op 23 mei 2011 op de Britse televisie uit de doeken gedaan hoe de financiële crisis van 1997 in Azië zijn sporen heeft nagelaten in landen zoals Indonesië.  In de  hoogtijdagen van het globalistische vrije marktdenken werd door grote westerse beleggers massaal geïnvesteerd in de opkomende economieën in Azië. Vooral door een verkeerde taxatie van de enorme cultuurverschillen, bleek al spoedig dat in deze landen geen snelle winst kon worden gemaakt. Na een paar jaar begonnen de beleggers daarom hun geïnvesteerde geld weer terug te trekken. Dit had grote problemen tot gevolg, zoals een groot aantal faillissementen, snel toenemende werkloosheid en overheidstekorten.  Het IMF verstrekte leningen aan de in problemen geraakte landen.  Hierdoor werden de problemen slechts verergerd. Want met de IMF leningen werden vooral de westerse beleggers terugbetaald, in plaats van gebruikt om de economie overeind te houden. Het gevolg hiervan was,  dat de financiën van de betreffende landen geheel ontspoorden, de waarde van de nationale valuta devalueerde, inflatie en werkloosheid explodeerden en de landen op de rand van de afgrond werden gebracht.

Crisis Oost Azie

Hieruit wordt duidelijk, dat grote beleggers korte termijn doelstellingen hebben, dat wil zeggen, de winst moet snel komen, want anders wordt een streep onder de investering gezet.  De leningen die door het IMF worden verstrekt zijn er vooral op gericht om de belangen van de rijken te beschermen.  Het beeld dat in de BBC documentaire wordt geschetst is ernstig. De bevolking van de getroffen landen is niet meer dan een speelbal van internationale beleggers, instituten en hun overheid. Toch is de werkelijkheid nog schokkender dan dat. John Perkins beschrijft in Bekentenissen van een Economische Huurmoordenaar  glashelder hoe de corpocratie, zoals hij multinationale banken en bedrijven noemt, doelbewust opkomende landen in financiële moeilijkheden heeft gebracht en brengt, om vervolgens  greep te krijgen op de nationale bezittingen, zoals grondstoffen en goedkope arbeid. Hierbij is het lot van de bevolking van deze landen een factor waarmee in het geheel geen rekening wordt gehouden. Sterker nog, uiteindelijk krijgen zij de rekening gepresenteerd van wat er zich buiten hun gezichtsveld heeft afgespeeld.

De financiële crisis, die in 2007 begon en vooral de ontwikkelde economieën trof volgde (volgt) hetzelfde patroon. De problemen die veroorzaakt zijn door de grote spelers in het wereldcasino, door het geknoei met collateralised debt obligations, credit default swaps, interest swaps en wat dies meer zij, heeft de dreigende ineenstorting van de banken en daardoor van de economieën tot gevolg gehad. Met heel veel overheidsgeld is het systeem vooralsnog overeind gehouden. Het gevolg van deze operatie is dat landen, mede onder druk van het IMF (…) moeten bezuinigen, wat weer ernstige gevolgen heeft voor veel via de overheid gefinancierde zaken en vooral ook voor de werkgelegenheid.  Overheden zoeken naar wegen om hun inkomsten te vergroten.  Omdat het verhogen van de directe belastingen niet erg populair is, wordt de oplossing voorlopig nog meer gezocht in de indirecte belastingen. Hoge grondstoffen en voedselprijzen werken hierbij in voor de staatsfinanciën gunstige zin mee. De absurd en onevenredig hoge olieprijzen bijvoorbeeld, zijn een welkome steun vanwege  de toegenomen ontvangsten aan accijns en btw.  De inflatie die hiervan het gevolg is, kan echter steeds moeilijker worden weggepoetst in de statistieken. In Engeland is deze inmiddels al toegenomen tot vijf procent. Inflatie is overigens voor overheden een manier om de druk van de staatsschuld te verminderen.  Immers, als de inflatie toeneemt stijgen de prijzen en (in mindere mate) de inkomens en neemt daardoor  de ontvangst aan inkomstenbelasting en BTW toe.  Omdat het bedrag van de staatsschuld gelijk blijft, wordt de last van de overheid verminderd.  Het gevolg hiervan is, dat het besteedbare inkomen van de burgers geleidelijk vermindert. In een Calvinistische cultuur is dit langer vol te houden, omdat ‘het de broekriem aanhalen’ goed past in de gedachte van soberheid.  Maar uiteindelijk betalen ook de burgers van de ‘rijke’ landen de rekening , die gepresenteerd werd door de corpocratie. 

Od10 06 12

Alle problemen, die in dit artikel worden geschetst zijn terug te voeren tot een paar eenvoudige factoren:

1.       Geld heeft waarde in ‘zichzelf’

2.       Er is veel te veel geld in omloop

3.       Het geld zit in de verkeerde zakken

Wij zijn tot op het bot geconditioneerd met de gedachte, dat geld waarde in zichzelf heeft.  Het is een volkomen onjuiste gedachte,  die de mensheid massaal in de problemen heeft gebracht.  De mens geeft waarde aan het geld. Niet het geld zelf heeft waarde. De persoon die veel geld bezit heeft veel waarde onttrokken aan zijn medemens. Door onze geconditioneerdheid kennen wij echter deze waarde toe aan de persoon in kwestie, die er op zijn beurt weer macht aan ontleent.

In het streven naar ‘hoe maken we het zo ingewikkeld, dat niemand het meer begrijpt en afhaakt zodra het over financiën gaat’ , zijn er diverse soorten geld bedacht. Geld dat je concreet in de portemonnee kunt doen, geld dat digitaal is en op en van de bankrekening wordt bij en afgeschreven, geld dat virtueel is en misschien wel en misschien niet, afhankelijk van de omstandigheden materialiseert of beter, digitaliseert. Banken duiden deze verschillende soorten geld aan met termen zoals, M1, M2, M3, waarbij men streng wordt terechtgewezen door de specialist op dit terrein als de verkeerde definitie wordt gebruikt. Ook in dit onderwerp is er sprake van een dik rookgordijn. Maar niemand kan ontkennen, dat er van al deze soorten geld veel te veel in omloop is. De omvang van het virtuele geld of derivaten bijvoorbeeld is volgens schatting meer dan tien keer zo groot als de waarde van alles wat er op de hele aarde aan producten en diensten wordt geproduceerd. Het is logisch dat er met zoveel geld in omloop voortdurend naarstig wordt gezocht naar investeringsmogelijkheden en dat er daar veel minder van beschikbaar is dan er geld voorhanden is. Dit is de reden waarom er in financiële centra zoals Wall Street in de V.S.  en de City in de U.K. een veelheid van financiële producten is ontwikkeld.  Het gokken in deze illusionaire  wereld heeft een enorme omvang. Hoewel het in feite absurd is, wordt  de ‘waarde’ van deze transacties tot het Bruto Binnenlands Product (BBP) gerekend.  In de V.S. bijvoorbeeld bestond 40% van het BBP uit financiële transacties. Een luchtbel, omdat er geen reële waarde aan ten grondslag ligt.

Totnespoundfinal 01

Het geld zit in de verkeerde zakken. Er is een relatief kleine groep mensen (families), die zoveel geld naar zich toe hebben getrokken, dat men zich aan de controle en de belastingdienst van welk land en welke supranationale organisatie dan ook kan onttrekken.  Twee eeuwen geleden zei Napoleon al over deze groep mensen, dat ze geen patriottisme kennen en uitsluitend de door henzelf gemaakte wetten van het geld volgen.  De nationale ‘Quote 500’ van welk land dan ook vermeldt hen niet. De wereld zoals die er nu uitziet, toont duidelijk wat deze financiële elite heeft gedaan met de macht van het geld.  Het laat ook zien, dat het onbillijke financiële systeem waaronder de mensheid al eeuwenlang gebukt gaat, geen ruimte geeft voor menselijkheid en evenmin voor sociale winst op de gedane investeringen in plaats van financiële winstgevendheid. Maar laten we eerlijk zijn. Het huidige systeem heeft alleen zolang kunnen bestaan doordat het de steun heeft gehad van de massa. Het geloof in de waarde van geld en het streven van de meeste mensen om er zoveel mogelijk van in bezit te krijgen, desnoods ten koste van de medemens, weerspiegelt in het klein wat de financiële elite in het groot doet.  Het is daarom de hoogste tijd voor bewustzijnsverandering. Te beginnen met het deconditioneren van onze ideeën over geld en bezit.  Op de vaak gestelde vraag hoe dat dan moet kan ik slechts wijzen op de vele hoopvolle ontwikkelingen, die overal in de wereld al gaande zijn. In mijn twee boeken Een Menselijke Economie en Ending the Global Casino? schrijf ik hierover en in mijn derde boek  wil ik er voorbeelden van geven  door middel van interviews met mensen bij wie ‘de schakelaar al is omgezet’. Het is echter essentieel dat u in uw eigen leven gaat kijken wat u kunt doen (of laten) om een bijdrage te leveren aan vermenselijking van de economie.

© Ad Broere, 27 mei 2011

www.adbroere.nl

10 juni 2011, Volkskrant:

Amerikaanse en Britse hedgefondsen kopen en pachten in hoog tempo grote hoeveelheden landbouwgrond in Afrika. In 2009 ging het al om 60 miljoen hectare, een gebied zo groot als Kenia of Frankrijk.

Volgens het Amerikaanse onderzoeksinstituut Oakland Institute, die deze gegevens naar buiten bracht, heeft deze 'landgrab' (landroof) desastreuze gevolgen voor de lokale bevolking en de voedselzekerheid in de wereld.

De onderzoekers, die een jaar lang zeven landen in Afrika afstruinden op zoek naar documenten om de grondtransacties te bewijzen, ontdekten ook dat steenrijke universiteiten als Harvard, en ook Amerikaanse pensioenfondsen, via de hedgefondsen in Afrikaans land beleggen.

Afrikaans land is spotgoedkoop, ontdekten de onderzoekers. Twee dollar per hectare is een heel gangbare prijs, maar in het West-Afrikaanse land Mali slaagde een beleggingsgroep erin honderdduizend hectare (33 bij 30 kilometer) te bemachtigen voor een termijn van vijftig jaar. Voor niets.

Een van de grote partijen in deze landroof is Emergent Asset Management. Amerikaanse universiteiten met grote vermogens, zoals Harvard en Vanderbilt, hebben een voorkeur voor dit fonds en beleggen miljoenen in Afrikaanse landbouwgrond. Volgens de onderzoekers heeft Emergent in enkele jaren 500 miljoen dollar in Afrikaanse grond belegd, en zou een rendement van 25 procent zijn voorgespiegeld.

Tot nu werd vooral naar China gekeken bij landgrabbing in Afrika, maar volgens de onderzoekers zitten de hedgefondsen achter de grootste transacties. Ook India en de oliestaten in het Midden-Oosten zijn zeer actief.

Directeur Anuradha Mittal van Oakland Institute haalt fel uit: 'Dezelfde hedgefunds die de vastgoedbubbel creëerden die leidde tot een wereldwijde recessie, vergrijpen zich nu aan de wereld voedselvoorziening', stelt hij in een persbericht. Veel 'geroofd' land wordt ingezet voor de productie van biobrandstoffen.

 


Geplaatst door Ad Broere

Ad Broere

Auteur, spreker, adviseur, vernieuwer en inspirator.

Ik ben van mening dat het financiële systeem in zijn huidige vorm een groot gevaar vormt voor zowel het materiële als het geestelijke welzijn van de mens.  Praktijken, zoals nanotrading, ongelimiteerde speculatie met derivaten en grootschalig gokken op grondstoffen vergiftigen de economie en veroorzaken een steeds grotere instabiliteit, die uiteindelijk gaat leiden tot ineenstorting van het financiële systeem...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Ad Broere



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

"Most of our obstacles would melt away if, instead of cowering before them, we should make up our minds to walk boldly through them."

Orison Swett Marden











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.