De gespleten persoonlijkheid van het kwaad | Van collectieve dissociatie naar compassie uit verwantschap

split

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:8446
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Earth Matters

Gekoppelde categorieen
(Grens)wetenschap, Geheime genootschappen, Politiek, Eigen producties

(Earth Matters | door Eveline Peters) De identificatie van ‘het kwaad’ houdt de mens al sinds het begin van zijn bestaan bezig. Hoogstwaarschijnlijk zijn we meer intiem verbonden met het kwaad dan we door de eeuwen heen hebben willen toegeven. We distantiëren er ons het liefst zo ver mogelijk van of sluiten ons er van af. Dit proces van dissociatie lijkt het kwaad echter juist in de hand te werken. Hoe kunnen we dit patroon doorbreken?

Demonisering

De zogenaamde psychopaat lijkt het ultieme kwaad te belichamen in de hedendaagse Westerse samenleving. De psychopaat speelt een ‘monsterlijke’ rol die het individu en de psychiatrische diagnose overstijgt. Zowel het stellen van een psychiatrische diagnose als het identificeren van ‘het kwaad’ is een sociaal, maatschappelijk, en cultureel gebeuren waarbij allerlei angsten en verlangens komen kijken. Op het moment dat een psychopaat een misdaad pleegt (iets wat overigens lang niet altijd het geval is) komen deze sociale angsten en verlangens vaak tot een uitbarsting. De individuele psychopaat verdwijnt naar de achtergrond en maakt plaats voor een vorm van massahysterie. Toch blijkt de psychopaat, afgezien van (de gevolgen van) zijn daden, vaak veel normaler dan we zouden willen geloven.

Dit brengt ons bij ‘het kwaad’ en zijn vele gezichten. Of misschien is er juist geen gezicht op het kwaad te plakken waardoor het ons steeds weer door de vingers glipt. Zo schept de demonisering of medicalisering van de psychopaat een afstand tussen ‘ons’ en ‘het kwaad’ die erg onwaarschijnlijk is. Het is veel aannemelijker dat het kwaad veel dichter bij ‘het normale’ staat en dus bij onszelf. Hoe norrmaler de psychopaat en hoe dichter ‘het kwaad’ bij ons staat, des te ongemakkelijker (‘unheimlicher’) is de confrontatie. Het is makkelijker om het kwaad naar de onderwereld te verbannen dan het in het dagelijks leven en in onszelf te (h)erkennen. Op het moment dat we het kwaad dichter bij huis gaan zoeken worden we opeens heel kwetsbaar. Het is daarom niet zozeer de psychopaat die in vraag wordt gesteld en geconfronteerd wordt met zijn psyche, als wel ‘de normale mens’. De hysterie in de media is een angstvallige poging om de afstand tussen ‘onszelf’ en ‘het monster’ veilig te stellen. Deze representatie van het kwaad als spectaculair maakt dat we het dagdagelijkse ‘banale’ kwaad niet herkennen.

Hannah Arendt: de banaliteit van het kwaad

Schrijfster Hannah Arendt schreef over de banaliteit van het kwaad in relatie tot Adolf Eichmann die diende in het nazi-regime en die na de oorlog publiekelijk terecht stond voor zijn aandeel in de Holocaust. Afgelopen maand kwam er een film uit van Margaretha van Trotta over het werk van Arendt en haar verslaggeving betreffende het proces van Eichmann. Volgens Arendt was Eichmann niet het antisemitische monster waarvoor hij werd uitgemaakt maar was hij een bureacraat als vele anderen die gewoonweg deed wat hem werd opgedragen. Hij was dus als het ware, in de woorden van Arendt, ‘gruwelijk normaal’. Eichmann was eerder een ‘nobody’ of ‘niet-persoon’ dan een monster. Hij was dermate gedissocieerd van zichzelf dat hij in staat was zijn werk te doen zonder in gewetensnood te komen. Dit alles doet natuurlijk niets af aan de gruwelijke gevolgen van zijn handelen maar het brengt het kwaad wel erg dicht bij huis. Het risico op herhaling is ook groot. Het kwaad geschiedt vaker dan niet ‘vanzelf’, zo lijkt het.

Een gedissocieerd bewustzijn

Het is een wijze les van Arendt die we ook in deze tijd beter ter harte nemen. De identificatie van het kwaad als samenzwering van een globale elite schept ook een zekere afstand tussen onszelf en het kwaad en draagt het risico van demonisering in zich. Er is wel degelijk sprake van een schaduwregering en de wereld waarin de elite leeft staat vaak ver af van ons beeld van de realiteit. Deze kloof is echter enkel mogelijk door de grote mate van collectieve dissociatie die kenmerkend is voor deze tijd en waar we allemaal mee te maken hebben. Uiteindelijk is deze dissociatie enkel een illusie want we zijn allemaal onlosmakelijk met elkaar verbonden. Desalniettemin, of juist daarom, beheerst deze gespleten vorm van bewustzijn nog in grote mate de gang van zaken op aarde op het moment.

Niet in de laatste plaats beheerst het de elite zelf. Uiteindelijk beheerst de elite niet ons maar zichzelf, en heeft de elite vooral zichzelf tot slaaf gemaakt van een gedissocieerd bewustzijn. De houding die we moeten aannemen ten opzichte van de elite moet denk ik een zijn van compassie die voortkomt uit het besef van verbondenheid en verwantschap. Enkel dan gaan we niet mee in de manipulatie van de elite.

We moeten de compartementalisering binnen de black projects van de CIA, de gespleten persoonlijkheid van supersoldaten, de beslotenheid van geheime genootschappen, en het elitaire denken van de machtselite overbodig maken door zelf een meer harmonieus en allesomvattend bewustzijn te laten ontstaan. We kunnen het ons daarbij niet langer permitteren te dissociëren van onszelf of van de wereld om ons heen.


Geplaatst door Eveline Peters

Eveline Peters

Wat ben ik ontzettend blij dat ik hier bij earth-matters terecht ben gekomen en met open armen ben ontvangen! Enerzijds sta ik nog relatief aan het begin van een proces van bewustwording maar anderzijds ben ik er eigenlijk al mijn hele leven mee bezig...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Eveline Peters



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Het belangrijkste wat je moet doen is, je ziel actief houden. Erica Jong, Amerikaans schrijfster











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.