Ontwaken | Een verschuiving van perspectief

Prajnaparamita

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:6153
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Prajnaparamita

Gekoppelde categorieen
Bewustzijn, Non dualiteit

(Prajnaparamita) Wat is het verschil tussen een verlichte en iemand die dat niet is? 
Er is geen verschil. Iedereen is verlicht. Je dient je dit alleen maar te realiseren.

Dus dat is alles? Heb ik daar al die jaren zoveel boeken voor gelezen?
We houden ervan om ergens mee bezig te zijn, iets te verbeteren, iets op te lossen. We stellen een doel en willen dat graag bereiken. Deze gewoonte brengen we ook in onze zoektocht naar vrijheid en dat geeft je aanvankelijk inzichten en wat innerlijke ruimte. Tot je op een dag beseft dat je met je processen, je voortgang en het ermee-bezig-zijn, jezelf juist verlaat. Waar je naar verlangt ben je immers. Ontken dit niet langer. Ten diepste valt er niets te verwerven, want zelfrealisatie valt buiten het domein van bereiken en ‘doen’.

Wat is het dan?
Het is een openbaring, een realisatie van het ondeelbare, alles doordringende mysterie. Het is een verschuiving van perspectief, een verschuiving van ik naar gij. Je uitgangspunt verdampt en je anker ligt dan niet langer in ‘ik’, maar in het hart van al.

Wat gebeurt er dan met ‘ik’? 
Je beseft dat ‘ik’ een aanname is, een idee, het eerste idee, van waaruit je je hele wereldbeeld opbouwt. ‘Ik’ heeft nimmer bestaan, dat hebben we ons alleen maar verbeeld.

’Ik’, de wortel van alle waan en lijden, is de vermeende afscheiding van totaliteit. We zijn onszelf gaan zien als een aspect van het leven, terwijl we het leven zelve zijn. De eenzaamheid en voortdurende hunkering die dat met zich meebrengt, duwt steeds meer mensen in een spirituele zoektocht naar het ontbrekende stuk. En laat dat nou alleen maar een verschuiving van perspectief zijn.

En wat is dan het verschil wanneer je deze verschuiving hebt gemaakt?
Jij maakt die verschuiving niet. Deze verschuiving voltrekt zich, wanneer jij je er niet langer mee bemoeit en overal tussen komt. In deze verschuiving kan ‘ik’ niet meegenomen worden. Het idee ‘ik’ lost eenvoudig op en je wezen komt te rusten in al.

Als ‘ik’ oplost, hoe functioneer je dan?
Je leeft je beste leven, waarin al je kwaliteiten optimaal zijn, omdat niets meer gecensureerd, vermeden of onderdrukt hoeft te worden. Je bent eenvoudig aandachtig aanwezig. Er is geen dwang meer, geen strijd, geen angst.

Ik is het verschil
Wat is dan het wezenlijke verschil? 
‘Ik’ is het verschil. Alle verschil komt voort uit vergelijken. Je hebt ‘twee’ nodig om te kunnen vergelijken, om te kunnen bepalen, om te weten. ‘Ik’ is hierin het referentiepunt van waaruit je meet en vergelijkt. Al je ideeën worden bepaald door het gezichtspunt van waaruit je kijkt. Zo gezien heeft iedereen altijd gelijk, want wat je waarneemt is gerelateerd aan de plek van waaruit je kijkt. Wanneer dit standpunt oplost, wordt je blik weids en ideeën worden je speelgoed.  

Dus?
‘Ik’ is de poort naar de wereld, naar kennis en tijd. Levend vanuit dit aangenomen ijkpunt benoemen we alles, we denken en vormen ideeën en meningen. Tegelijkertijd is ‘ik’ ook de poort naar het open geheim van het vervulde hart, het huis van Een, je ware thuis. Het mysterie levend, rustend in jezelf, brengt een andere kwaliteit van waarnemen, het is een open aanwezigheid, waarin niet langer dwangmatig alsmaar commentaar geleverd wordt.

Is dat alles?
Wanneer dat pijnlijke besef van afgescheidenheid en eenzaamheid opgelost is en je niet langer aangestuurd wordt door de hunkering van gemis, wordt je leven zacht, licht en vreugdevol. Je weet je versmolten met alles en allen. Alles mag toegelaten worden, ongeacht wat, en er is niets meer dat beschermd dient te worden.

Dat wil toch iedereen wel?
Dat zou je denken. En velen vangen dan ook de grote innerlijke reis aan. Maar wat wanneer angst zich aandient? Laat je je dan imponeren en blijven je keuzes door angst bepaald worden? Mag je alles voelen? Is vrijheid werkelijk wat je het liefst wilt? Mag liefde overal komen? Ben je bereid niemand te zijn? Je hebt sterke benen nodig om niets te kunnen dragen.

Wat bedoel je daarmee?
In het ervaren, voelen en denken, beseffen we dat we er zijn, dat we leven. We zijn geneigd voortdurend prikkels op te zoeken, waarmee we ons geruststellen en het niet-zijn buiten de deur trachten te houden. Maar op een dag kom je toch oog in oog te staan met leegte, met niets, en dat is vaak nogal schrikken. Want niets associëren we met er niet meer zijn, met dood. Dit is echter een groot misverstand, niets is een idee! Leegte is zijn zonder ideeën, of het zien van de transparantie van welk idee dan ook. Het is het sterven van de vermeende realiteit van ‘ik’. Wat sterft in het ontwaken is niet jij, maar onwetendheid, wat sterft is de dood.

Directe ervaring
En het leven dan?
Deze leegte vult zich met het volle leven, met alles. Je leeft als het leven zelve en beseft dat het leven geen enkele ondersteuning nodig heeft van welk idee of welke conclusie dan ook. Je bent louter aanwezig, zonder begin, einde, grens of middelpunt en leeft als perceptie. Er hoeft niet langer geïnterpreteerd te worden, niet langer geprojecteerd, niet langer geïdentificeerd. Deze onmiddellijkheid, het mysterie levend, wordt ‘directe ervaring’ genoemd. Dit is heel intiem en heel innig.

Is alle pijn en het lijden dan weg?
Pijn is deel van het leven, daar heeft iedereen mee te maken. Lijden is iets anders, dat is identificatie met pijn of weerstand daartegen. Zowel de identificatie als de weerstand zijn er niet langer wanneer je geopend bent voor het hele scala van leven, precies zoals het is. Laat eenvoudig toe wat je ervaart en besef dat je wezenlijk niet aangeraakt wordt door wat je voelt.

Hoe duidelijk verwoordde de mahasiddha Tilopa dat duizend jaar geleden toen hij sprak tot zijn geliefde discipel Naropa: “Je bent niet gebonden door wat je waarneemt, maar door wat je vast houdt. Laat los Naropa, laat los!” En wanneer je daar bedreven in bent, is er niet veel meer nodig om te ontwaken in de realisatie dat je nooit ergens aan vast hebt gezeten en dat er ook niemand is die loslaat. Wat een opluchting, hè, hè, eindelijk thuis, rustend in het twijfelloze verlichtende besef nooit te zijn weg geweest.

Prajnaparamita geeft al vele jaren in Nederland en wereldwijd satsang en retraites. Tegenwoordig is zij een groot deel van het jaar in haar ashram in Frankrijk, waar zij dagelijks satsang geeft.

 Bron: Prajnaparamita


Geplaatst door Redactie Earth Matters




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

It matters not who you love, where you love, why you love, when you love, or how you love, It matters only that you love.

-- John Lennon











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.