2011-2012, Doorbraak in onze lange weg, DEEL 5, ONTWAKEN

1987: STILLE WANHOOP

Ik loop door Parijs met mijn nog nieuwe vriendin. We hebben het goed samen. Geen vuiltje aan de lucht zou je denken. Maar ik voel een stille wanhoop, al lopend op een van de bruggen over de Seine en kijkend naar de achterkant van de Notre Dame. Over enkele dagen moet ik weer naar mijn werk. Sinds acht maanden ben ik afgestudeerd en aan het werk in mijn eerste baan. Vreselijk is het. Wie verzint zoiets? Waar is mijn vrijheid? Wat is de zin van dat werk? Een gevangenis is het. Volgestouwd met zinloze activiteiten en onderliggende sluwe machtsspelletjes. Ik word er gek. Ik houd dat niet vol. Ik wil niet terug. Ik voel me hier zo heerlijk vrij. Hier op de brug over de Seine. Hand in hand met mijn vriendin. Het leven kan mooi zijn. Maar niet in zo’n gevangenis. Ik moet daar weg. Maar waar naartoe? Is het ergens anders beter? Vast wel. Ik ben pas 28 en heb nog een heel leven voor me. Toch? En ik heb veel kwaliteiten. Daar maken ze in mijn werk echter geen gebruik van. Ik kan ze daar niet kwijt. Er hangt iets in de lucht. Ik voel zwaarte en verlamming. Er wordt iets verschoven, ergens daarboven. Of weet ik veel waar. Ik geloof niets. Er is niets daarboven. Of wel? Weet ik veel. Hou toch op met die onzin! Ik kijk naar de Notre Dame. ‘Onze dame’. Rare naam voor een katholiek gebouw. In dat geloof spelen vrouwen toch geen rol? Een prachtig gebouw. Te majestueus eigenlijk voor dat rare geloof waar ik niets meer mee heb. Is het van oorsprong wel katholiek? Ik geloof er eigenlijk niets van. Gisteren binnen geweest in de Kathedraal. Daar voelde het goed. ’s Ochtends vroeg dan, toen er weinig mensen waren. Want die verpesten de sfeer van sereniteit die uit de muren en glas in lood vensters straalt. Gisterenmiddag hing er een man aan een van de uitstekende ornamenten boven op een van de torens. Hij dreigde naar beneden te springen. Grote commotie natuurlijk. Hordes sensatiezoekers op het plein. Met een mix van ‘spring’, ‘oh nee, spring niet’. Hij sprong niet, maar klauterde als een aap naar beneden en werd halverwege door de politie opgepikt en weggeleid. Waar naartoe? Naar de gevangenis? Naar een psychiatrische kliniek? En dan? Gaan die hem helpen? Zou die man de wanhoop ook gevoeld hebben? Vast wel. Hij kon het niet voor zichzelf houden. Hij moest er mee naar buiten. Ik houd het wel voor mezelf. Ik val mijn vriendin er niet mee lastig. De relatie is nog pril. Maar ze voelt me wel aan. Ze weet het. Ze knijpt in mijn hand. Dat doet goed. Ze lijkt de ware. Met haar kan ik mijn leven wel doorbrengen. Maar wat verschuift er toch? Waarom voel ik zo’n onheilspellende zwaarte? Een zwaarte die me verlamt, maar die me tegelijkertijd aanspoort om te veranderen. Het is augustus 1987. Veel later hoor ik over de Harmonische Convergentie die toen heeft plaatsgevonden. Een speciale samenstand van planeten die een overgang inluidde. Een 25-jarige periode tot 2012. En dan zou alles beter moeten worden. Verdomd zeg. Dat heb ik gevoeld!

Onze hiervoor beschreven lange evolutieweg lijkt weinig aanleiding te geven voor de verwachting dat er op korte termijn een doorbraak naar een hoger bewustzijn, laat staan naar eenheidsbewustzijn, zal gaan plaatsvinden. Volgens esoterische informatie bevinden wij ons nog in meerderheid in de twee laagste stadia van het menselijke koninkrijk, waarin onze lagere emoties en ons lagere emotionele denken ons gedrag overwegend bepalen.

De meerderheid van ons lijkt nog vele levens te moeten leiden voordat wij kunnen overgaan naar het essentiële eenheidsbewustzijn van het supermenselijke koninkrijk. Daarin zullen wij ons gevoel van afgescheidenheid geheel hebben losgelaten en ons volledig deel weten van een collectief bewustzijn mét behoud van onze eigenheid en onze unieke individuele kwaliteiten. Voorwaarden hiervoor zijn dat wij alle egoïstische impulsen volledig hebben overwonnen, onze hogere intellectuele vermogens geheel hebben ontwikkeld en ons ook nog totaal bewust zijn van wie wij werkelijk zijn: een tot menselijke ziel geëvolueerde monade die in een volgende fase terecht zal komen in het supermenselijke koninkrijk. Dit lijkt voorwaar toch een brug te ver op korte termijn als we kijken naar de staat waarin onze buitenwereld zich bevindt.

Maar wat staat er dan wél te gebeuren? Velen spreken toch over 2012, en sommigen over 2011, als de jaenr waarin wij zullen ontwaken en waarin ons bewustzijn een sprong zou moeten maken naar een hoger plan? Daarbij wordt de term ‘eenheidsbewustzijn’ toch veelvuldig genoemd? Is dat dan allemaal utopische luchtfietserij?

Het zou kunnen, ik sluit niets uit, maar het lijkt me sterk. Daarvoor heb ik met name in de onderzoeken van de Zweedse wetenschapper Carl Johan Calleman naar de betekenis van de Maya-kalender te veel aanwijzingen gevonden die wel degelijk wijzen in de richting van een zich steeds sneller ontvouwend hoger bewustzijn. Ik heb zijn boeken⁸ bestudeerd, volg zijn artikelen⁹ met grote belangstelling, en heb zijn bevindingen verwerkt in mijn eigen boeken en artikelen.¹⁰

Calleman heeft op een fenomenale manier een tijdplan voor de evolutie gevonden in de Maya-kalender. Deze kalender beschrijft volgens hem de verschuivende spirituele, of kosmische, energieën in de richting van een steeds hoger, of completer, bewustzijn. Het ‘scheppingsplan’ van de evolutie ontvouwt zich in negen golfbewegingen, of tijdscycli. Door de Maya’s worden dit ‘onderwerelden’ genoemd. Via negen onderwerelden evolueert het bewustzijn zich naar steeds hogere niveaus om uiteindelijk uit te monden in een ‘bovenwereld’ waarin de mens zal zijn ontwaakt en een sprong heeft gemaakt naar eenheidsbewustzijn. De nieuwe onderwerelden stapelen zich als het ware op de voorgaande. Telkens wordt in een onderwereld het noodzakelijke fundament van bewustzijn gelegd waardoor in de volgende onderwereld een nieuw en hoger bewustzijnsniveau tot ontwikkeling kan gaan komen. Aan het eind van iedere onderwereld, of golfbeweging, heeft het bewustzijn zich dusdanig ontwikkeld dat er een (mysterieuze) twintigvoudige tempoversnelling kan plaatsvinden, oftewel een bewustzijnsverschuiving. Deze bewustzijnsverschuivingen volgen elkaar steeds sneller op doordat iedere nieuwe onderwereld 20x korter in tijd is dan de voorgaande.

Zo is de eerste onderwereld, waarin zich in een zeer langzaam tempo het cellulaire leven ontwikkelde, maar liefst 16,4 miljard jaar lang en versnelt het ontwikkelingstempo van de volgende onderwerelden zich telkens met een factor 20 naar respectievelijk: 820 miljoen jaar, 41 miljoen jaar, 2 miljoen jaar, et cetera, om in de negende en laatste onderwereld uiteindelijk nog maar 234 etmalen te bedragen. Dit alles vindt zijn culminatie op 28 oktober 2011 en dus volgens Calleman niet pas in 2012. Het jaar 2011 is dus volgens hem het doorbraakjaar in onze lange weg waarin een grote transformatie van het bewustzijn plaatsvindt. Maar deze transformatie krijgt niet van het een op het andere moment zijn beslag. Dit manifesteert zich in de jaren na 2011, te beginnen in 2012. Dus daarmee is 2012 eveneens een zeer belangrijk jaar in de ontwikkeling van het bewustzijn. Zo heeft iedereen zijn zin…

De van de oude Maya-piramides afgeleide afbeelding 3 beeldt de stapsgewijze ontwikkeling in de negen opeenvolgende onderwerelden uit.

Afbeelding 3: De evolutie van het bewustzijn in negen onderwerelden en dertien hemelen, uitgebeeld in een schematische weergave van de grote Maya piramides met negen trappen en daar bovenop een tempel die de ‘bovenwereld’ symboliseert.

Iedere onderwereld is weer onder te verdelen in 13 periodes, ‘hemelen’ genaamd, oftewel zeven ‘dagen’ en zes ‘nachten’, waarin het bewustzijn zich in een afwisselend dag- en nachtritme ontvouwt. Tijdens iedere dag zendt de centrale krachtbron in de kosmos (door de Maya’s, maar ook door ander culturen, gesymboliseerd door de al eerder genoemde levensboom²) een nieuwe creatieve, initiërende energiepuls uit, die tijdens de daaropvolgende nacht wordt geïntegreerd en zich daarin, vaak ondergronds, verder ontwikkelt. Daarmee wordt tijdens de nacht een stevig fundament gelegd voor een nieuwe creatiepuls in de volgende dag. De meeste energiepulsen, zowel de creatieve als de integrerende, zijn aanvankelijk vaak onzichtbaar, maar manifesteren zich uiteindelijk in uiterlijke vormen (lees: bepaalde ontwikkelingen, gebeurtenissen of verschijnselen).

Spannend verhaal, toch? Maar hoe komt Calleman aan deze theorie? Wordt die door empirische feiten onderbouwd?

9. SPEEDING-UP

1999: SOLAR BLESSING IN DISGUISE

Het is 5 januari, mijn 40^e verjaardag. Er is een verrassing georganiseerd met een lunch in het chique restaurant boven in de hoge toren van het bedrijf. De sfeer is gemoedelijk en de gesprekken geanimeerd. Ik doe eraan mee, maar voel dat er iets niet klopt. Ik hoor hier niet. Ik voel me een vreemde eend in de bijt. Dat wordt in de maanden daarna steeds duidelijker voelbaar. Zoals altijd zet ik stug door en bijt ik me vast in mijn taken. Maar dit keer werkt deze strategie niet meer. Mijn vasthoudendheid leidt niet langer tot de gewenste resultaten. Ook mijn collega’s boeken geen vooruitgang, maar die lijken daar aanzienlijk minder onder te lijden. De hele divisie trekt aan een dood paard, en iedereen trekt vrolijk verder. Maar ik kan daar niet tegen. Ik ploeter door, maar krijg steeds minder uit mijn handen. Een dodelijk zware vermoeidheid overspoelt me. De mokerslag, die de genadeslag blijkt te zijn, komt met de algehele zonsverduistering op 11 augustus. Ik had me aanvankelijk volledig onttrokken aan dit schouwspel, want ik moest werken en had geen tijd voor deze ‘flauwekul’. Maar een onzichtbare hand leidde me naar de zon toe. Ik keek toch even stiekem, vanuit de glazen verbindingsbrug tussen de twee torens van het bedrijf. Zonder beschermende bril natuurlijk. Ook allemaal ‘flauwekul’. Stoere jongen ben ik. Maar niet lang meer. De zon werpt me met een klap achteruit. Ik ben gevloerd. Mijn energie is helemaal weg. Evenals mijn zicht. Ik ben totaal verblind. Een mooie metafoor voor mijn feitelijke situatie. Want verblind blijk ik al jaren in meerdere opzichten te zijn. De fysieke verblinding blijkt een ‘blessing in disguise’. De zon heeft me knock down geslagen. Wat gebeurt er in Godsnaam allemaal tijdens zo’n verduistering? Hebben al die kijkende zielen met die gekke brilletjes dat wel door? Voelen ze iets? Blijkbaar weten ze onbewust dat er iets belangrijks gebeurt, anders gaan ze daar allemaal niet staan, daar buiten op dat grasveld, omhoog starend naar de verduisterende zon. Ik wilde er niets van weten. Ik moest werken. Ik was stoer. Maar nu ben ik gevloerd. Ik heb de impact van deze gebeurtenis gevoeld. Dit heeft niet allen mijn lichaam, maar meer nog mijn ziel een opdonder gegeven van heb ik me jou daar. De laatste resten van mijn energie zijn nu ook weg. Ik lig in de touwen. Ik kan zo niet verder. Ik ben gedwongen om anders te gaan kijken. En zo zal geschiede, zo ware helpe mij … Jezus! Laat maar. Macht der gewoonte zullen we maar zeggen…

Het mooie en het unieke van de bevindingen van Calleman zit hem vooral in de overweldigende hoeveelheid empirische feiten die zijn theorie over het tijdpan in de Maya-kalender van een zich versnellend bewustzijn ondersteunen. Het is dan ook merkwaardig dat zijn theorie in de nagenoeg geheel op empirische onderbouwing leunende reguliere wetenschap nauwelijks aandacht krijgt en niet serieus lijkt te worden genomen. Hetzelfde geldt voor de meeste Maya-kalender onderzoekers en een grote groep New Age aanhangers, die zich vooral focussen op externe astronomische verschijnselen en op de daarmee samenhangende ‘einddatum’ 21 december 2012. Ook zij lijken in het geheel geen aandacht te hebben voor het feit dat de adembenemende theorie van Calleman door talloze feiten wordt ondersteund.

Hieronder beschrijf ik ter illustratie een aantal markante wereldveranderende ontwikkelingen die samenvallen met de start van de laatste vier onderwerelden: de zesde Nationale, de zevende Planetaire, de achtste Galactische en de negende Universele onderwereld. Bij de start van iedere onderwereld vond telkens een twintigvoudige tempoversnelling plaats, een speeding-up in het tempo van de ontwikkeling van ons bewustzijn. Voor een uitgebreidere onderbouwing van alle onderwerelden, met vele empirische feiten, verwijs ik naar de boeken en artikelen van Calleman en die van mijzelf.¹¹

De start van de zesde Nationale onderwereld (3115 voor Christus) wordt gemarkeerd door de plotselinge opkomst van hogere beschavingen zoals in Egypte, Soemerië (grotendeels het huidige Irak, Syrië, Libanon, Jordanië en Israël) en de Indusvallei (het huidige Noordwesten van India en een deel van Pakistan). Deze onderwereld is door Calleman zo genoemd, omdat hierin de in de vijfde Regionale onderwereld gevormde regio’s zich tot landen, of naties, gingen ontwikkelen gedurende 13 hemelen van ieder 144.000 etmalen (circa 394 jaar). De dertiende hemel, of de zevende dag, van deze onderwereld startte in het jaar 1617. Dit jaar markeert de start van de rationele verlichting met de komst van verlichte geesten op allerlei gebied: Descartes, Gallilei, Spinoza en vele anderen in de wetenschap; grote Nederlands/Vlaamse schilders als Rembrandt en Rubens; en enkele decennia na dit jaar grote musici als Bach en Händel.

Het empirische bewijs voor de volgende twintigvoudige tempoversnelling met de start van de zevende Planetaire onderwereld in het jaar 1755, is het begin van de Industriële Revolutie in Engeland in datzelfde jaar. Een revolutie die de hele wereld zou gaan veranderen. In deze onderwereld, die 256 jaar duurt, is het planetaire bewustzijn tot ontwikkeling gekomen gedurende 13 hemelen van ieder 7200 etmalen (circa 20 jaar). Deze ontwikkeling heeft zich ondermeer gemanifesteerd in concrete gebeurtenissen als wereldoorlogen, de daaropvolgende vorming van supranationale instituten als de NAVO en de Verenigde Naties, en een daarna steeds sterker toenemende globalisering. De dertiende hemel, of de zevende dag van deze Planetaire onderwereld, startte in 1992. In dit jaar werd Internet uitgevonden in het onderzoeksinstituut Cern in Zwitserland.

De echte wereldwijde doorbraak van Internet vond echter pas plaats in 1999 en ontketende een ware IT-Revolutie. Deze doorbraak viel samen met de start van de achtste Galactische onderwereld op 5 januari van dat jaar. Een start waarvan ik me tijdens de bovenbeschreven lunch volledig onbewust was, maar waarvan ik de ontwrichtende (of juist stimulerende?) energieën heel hard voelde! Sindsdien is de wereld in een ongekende stroomversnelling terecht gekomen, waarin het bewustzijn zich stormachtig ontwikkelt naar een aarde overstijgend galactisch niveau gedurende 13 hemelen van slechts 360 etmalen. De dertiende hemel, of de zevende dag, is begonnen op 3 november 2010. Sinds deze datum is een sterke toename te zien in de berichten over nieuwe technologieën, zoals nano-technologie en alternatieve energievoorzieningen, maar ook over de zoektochten naar mogelijk leven buiten de aarde en naar het kleinste fysieke materiedeeltje.

Deze zoektochten zijn verder geïntensiveerd sinds de start van de negende en laatste Universele onderwereld op 9 maart 2011. Maar de meest in het oog springende gebeurtenissen vlak na deze datum zijn de aardbeving/tsnunami/kernenergieramp in Japan op 11 maart en de escalatie van de opstanden in de Arabische wereld met het geweld in Libië, Syrië, Jemen en Bahrein. De dictators in deze landen kunnen hun dominante macht niet langer vrijelijk ten toon spreiden. Dominantie wordt niet langer ondersteund door de kosmische energieën die de levensboom uitzendt. Dominantie hoorde bij de Planetaire onderwereld. Daarin was zij een leidend beginsel. Maar dat is niet langer het geval. Dát is de reden waarom dictators het zo moeilijk kregen in 2011! Daarom zijn zij één voor een aan het verdwijnen. En als het tijdschema van Calleman klopt gaat dit proces in 2012 door.

En zijn tijdschema lijkt heel goed te kloppen! Alle bovenstaande ontwikkelingen en gebeurtenissen aan het begin van de respectievelijke onderwerelden ondersteunen mijns inziens overduidelijk het waarheidsgehalte van zijn in de Maya-kalender gevonden tijdplan. Blijkbaar is tijdens de respectievelijke startmomenten van de genoemde onderwerelden het bewustzijn telkens zover tot ontwikkeling gekomen dat er iedere keer een grote sprong voorwaarts kon worden gemaakt. Dit worden ook wel kwantumverschuivingen genoemd, oftewel doorbraken in voorheen geleidelijk verlopende ontwikkelingsstromen.

Op basis van deze dynamiek voorspelde Calleman al in 2000 dat in de Galactische en Universele onderwerelden dominante machtstructuren niet langer stand zouden houden. Inmiddels in de Universele onderwereld aangekomen, staan naast de dictaturen ook andere machtsinstituten op springen, zoals: het monetaire stelsel waarin centrale overheden en banken wanhopig proberen om met roekeloze geldcreaties het financiële systeem overeind te houden; religieuze instituten zoals het Vaticaan, dat niet langer in staat is om het deksel op de beerput te houden van het schandelijke kindermisbruik, gepleegd door hun door het onzinnige celibaat geteisterde priesters; grote, voorheen machtige, legers als die van de Verenigde Staten, die machteloos blijken te zijn tegen middeleeuwse krachten als de Taliban en het zogenaamde ‘Al Qaida’, en die trots een Pyrrusoverwinning als het doden van een uitgebluste Bin Laden naar buiten brengen met een bizar klinkend verhaal.

Dit zijn allemaal overduidelijke voortekenen, voor degenen die ze zien willen, van een naderende doorbraak in het bewustzijn waarin wij ons zullen gaan bevrijden van het juk van externe machten en ons ook zullen gaan beseffen dat de enige autoriteit die van onszelf is. Tegelijk zal dit het groeiende besef met zich meebrengen dat het onzinnig is om elkaar te blijven bestrijden, omdat ieder individu onderdeel is van één en hetzelfde bewustzijn. In het enorm hoge tempo van de Universele onderwereld, met zijn ‘dagen’ en ‘nachten’ van slechts 18 dagen, krijgen wij, via door de kosmische levensboom aangereikte energiepulsen, unieke mogelijkheden om een eenheidsbewustzijn te ontwikkelen en daarmee ons fysieke voorbestaan op deze aarde te verlengen en te veraangenamen.

Maar waar zijn we nu concreet naar op weg? Wat is de betekenis van het einde van de Maya-kalender? Waarom is deze kalender op 28 oktober 2011 gestopt?

Volgens Calleman is er maar één oude Maya inscriptie die iets over het einde van de Maya-kalender zegt, en deze is te vinden op het Tortuguero monument. Deze inscriptie (zie afbeelding 4) beeldt volgens hem uit dat negen kosmische krachten zich aan het einde van de kalender tegelijkertijd zullen manifesteren. Deze ‘gebeurtenis’ wordt door hem, mijns inziens briljant, geïnterpreteerd als de gelijktijdige voltooiing van de negen evolutionaire golfbewegingen, of tijdscycli, van het ‘scheppingsplan’.

 Zie voor afbeelding www.sensability.nl 

Afbeelding 4: links het Tortuguero monument met daarnaast een tekening van de inscripties.

Over wat er daarna gebeurt, zegt volgens Calleman geen enkele Maya inscriptie iets. Hiervoor wendt hij zich dan ook tot andere oude bronnen als de Bijbel en de Koran. Hij wijst op een vers in de Koran waarin wordt gesproken over de ‘Dag des Oordeels’ als de dag waarin geen ziel nog macht over een ander zal hebben. Dit verwijst volgens hem naar het einde van dominantie van de ene mens over de andere en dit is de bewustzijnsstaat die de laatste Universele onderwereld brengt. Ook wijst hij op het laatste boek van de Bijbel, het ‘Boek der Openbaringen’. Deze beschrijft een nieuwe wereld die geboren zal worden:

‘En God zal alle tranen wegvegen uit hun ogen; en er zal geen dood meer zijn, nog verdriet, nog huilen, en ook geen enkele pijn meer: omdat deze dingen verdwenen zullen zijn. En hij die op de troon zat zei: Ik maak alle dingen nieuw.’

Calleman concludeert hieruit dat alle ketenen van het verleden gebroken moeten worden om de geboorte van een nieuwe wereld mogelijk te maken. Deze geboorte is volgens hem ingeluid op 28 oktober 2011. Vanaf die datum zal het nieuwe eenheidsbewustzijn in de daarop volgende jaren tot volle wasdom komen. Het einde van de Maya-kalender markeert volgens hem een einde van de door de levensboom aangedreven bewustzijnsverschuivingen. Sinds dat moment zijn we vrij om zelfstandig te creëren.

Wat moeten we ons hierbij voorstellen? En hoe verhoudt dit zich tot het verwachte eenheidsbewustzijn? Zou dit misschien betekenen dat we nu de Maya-kalender is geëindigd bevrijd zijn van de karmische last die is opgeslagen in de levensboom, en daarmee in ons collectieve bewustzijn, en dat we met een schone lei mogen verdergaan? Dan moeten we wel snel wakker worden. Het jaar 2012 is inmiddels begonnen en we hebben de einddatum van de kalender al achter de rug, maar we lijken in meerderheid nog stevig te slapen. Wat moet er gebeuren om de massa in beweging te krijgen en het collectieve bewustzijn een beslissende impuls te geven?

Wordt vervolgd.

Ik geef een lezing over dit onderwerp op 27 januari 2012 in Breda. Zie www.sensability.nl. Aanmelden via info@sensability.nl 

NOTEN

¹ ‘Stairway to Heaven’ en ‘Licht op Bewustzijn’.

²  Zie o.a. ‘The purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman en hoofdstuk 7 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

³ Zie ‘The Knowledge of Reality’ van Henry T. Laurency en de hoofdstukken 4-5 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

⁴ Zie ‘The Solar System’ van Arthur E. Powell en hoofdstuk 6 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

⁵  Maya betekent letterlijk: illusie.

⁶ In hoofdstuk 12 van ‘Licht op Bewustzijn’ (van Eric Huysmans) zijn de zeven levenswetten uitgebreid beschreven.

⁷ Zie hoofdstuk 6 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

⁸ ‘The Mayan Calendar, solving the Greatest Mystery of our time’; ‘De Maya-kalender en de transformatie van het Bewustzijn’; ‘The Purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman.

⁹   Zie www.calleman.com en www.sensability.nl

¹⁰ Zie www.sensability.nl

¹¹ ‘The Mayan Calendar, solving the Greatest Mystery of our time’; ‘De Maya-kalender en de transformatie van het Bewustzijn’; ‘The Purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman en ‘Stairway to Heaven’ en ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.