2011-2012, Doorbraak in onze lange weg | Deel 4, Egobewustzijn

Meditatie

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:5804
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Sensability

Gekoppelde categorieen
Mayas en 2012, Bewustzijn

Eind 2011 is deze reeks gestart en zijn de eerste drie delen in deze nieuwsbrief gepubliceerd. Op zich is het 't beste om eerst de voorgaande delen te lezen, hoewel dit niet per se nodig is. Ze zijn te lezen via de link onderaan of op www.sensability.nl.

6. HET EGO

1617: GEESTELIJKE VERLICHTING

Hij is van een adellijke familie in Engeland en groeit op in zeer veel comfort. Zijn vader is een rechtvaardige en intelligente man die alles beheerst, zowel in de politieke als in de menselijke sfeer. Hij houdt ervan om te gaan jagen met zijn vader, die deze speelse maar ook intense momenten gebruikt om zijn zonen te leren over strategie, besluiten nemen en zelfcontrole. Hij bewondert zijn vader en hangt aan diens lippen. Ook leest hij veel over alle mogelijke onderwerpen, omdat hij weet dat hij overal lessen in kan vinden. Als de tijd is gekomen om te beslissen over zijn toekomst, denkt hij lang na over wat zijn diepste wens is. In tegenstelling tot zijn broer, die vanaf zijn vroege jeugd precies weet wat hij wil, is dit voor hem niet zo duidelijk. Hij kiest dan ook heel bewust eerst voor een periode van reflectie en meditatie. Daarin wordt hij geconfronteerd met een diep gevoelde spirituele roep, een groot verlangen om antwoorden te vinden op de diepere betekenis van het leven. Hij wil de werkelijkheid doorgronden en de verschillende visies daarop bestuderen. Maar hij heeft alle beschikbare boeken daarover al gelezen. Hij moet een manier vinden om diepere kennis te vergaren. De beste toegang daartoe wordt gegeven door de Kerk. Daarom besluit hij toe te treden tot het seminarie en de eed af te leggen. Na zijn studie laat hij zich inwijden en geeft hij zijn persoonlijke belang en de aardse geneugten op ten bate van een veel groter belang. Hij dompelt zich volledig onder in de voor hem nieuwe wereld van de Kerk en al snel ziet hij de vele tegenstellingen hierin. Vooral de merkwaardige verhalen over de herkomst van de mens en de rol van God en ‘zijn hemel’ frapperen hem zeer. Deze kunnen niet op waarheid berusten. Ze kloppen niet met de oude kennis uit de boeken, die hij in de kelders van het seminarie, dik onder het stof verborgen, heeft gevonden. Maar veel belangrijker nog: ze sluiten absoluut niet aan bij zijn eigen gevoel. De mens heeft een veel complexere herkomst dan de kerkelijke verhalen willen doen geloven. Maar hij weet dat dit niet openlijk bespreekbaar is. Dat zou de macht van de Kerk ondermijnen. Hij heeft geduld en is wijs en hij laat dit voorlopig voor wat het is. Hij besluit de oorzaken van de vele tegenstellingen in de maatschappij te gaan bestuderen om verandering te kunnen bewerkstelligen. Hij vindt bondgenoten en met eerlijkheid en openheid, en zichzelf steeds als startpunt kritisch onder de loep nemend, probeert hij een nieuwe weg te bouwen waarin ‘het ideale’ het alledaagse leven kan omvatten zonder compromissen. Het wordt hem steeds duidelijker dat het grootste obstakel op die weg het menselijke ego is. Het ego is in zijn creatiedrang doorgeschoten en een ongeleid projectiel geworden. Het heeft de mensen in een ijzeren greep genomen zonder dat deze zich daar bewust van zijn. Hij wordt de promotor van een beweging die in het diepste geheim deze informatie overdraagt aan degenen die daar klaar voor zijn, en die het belang van de individuele moraal en ethiek benadrukt als tegenwicht voor de opgelegde visie van de bureaucratische macht. Hij is toegewijd en gepassioneerd, en zet al zijn intelligentie in voor deze delicate en belangrijke taak. Hij is het referentiepunt voor vele anderen die zoeken naar een leven van eerlijkheid en pure devotie. Hij weet dat ooit, na zijn tijd, de waarheid zal zegevieren. En hij zal daar bij zijn, zij het in een andere vorm…

Het grootste obstakel om uit ons lijden te komen en onze afgescheidenheid op te heffen is de staat waarin het ego verkeert. Het ego is er uiteraard om een reden. Niets in de kosmos is er zonder reden. De functie van het ego is om ons met zijn individualiteit en onderscheidingsvermogen aan te zetten tot creatie. Maar het ego is in zijn creatiedrang doorgeschoten en een ongeleid projectiel geworden. Het heeft ons in een ijzeren greep genomen zonder dat wij ons daar bewust van zijn. Als we vooruit willen zullen we het ego moeten transformeren in het creërende zelf waar het oorspronkelijk voor bedoeld is. Hiervoor is het van groot belang dat we de spelletjes van het ego gaan doorzien.

De Oneness University, het opleidingsinstituut van de Oneness Beweging van Sri Amma en Sri Bhagavan in India, onderscheidt de volgende zes spelletjes:

1. Domineren, vermijden van dominantie

Het ego wil voortdurend in controle zijn en kunnen bepalen wat er gebeurt. Het denkt dat te kunnen bereiken door situaties of personen te domineren. Als het ego zich, andersom, gedomineerd voelt, dan probeert het van alles om onder die dominantie uit te komen. Dit varieert van het overnemen van de dominantie tot stilzwijgend protest, ontduikend gedrag of sabotage.

2. Ik heb gelijk, de ander heeft ongelijk

Het ego is overtuigd van zijn eigen gelijk. Zijn opponent heeft per definitie ongelijk. Zie hier de geboorte van conflict. Het ego speelt zijn conflicten steeds op dezelfde manier uit. Zowel op het persoonlijke - als op micro -, meso - en macroniveau. Ieder conflict in deze wereld, of het nou tussen personen of landen is, wordt geboren en aangedreven door het ‘gelijk/ongelijk spel’. Zolang één van beide partijen zich in zijn gelijk blijft verschansen, zal het conflict nooit worden opgelost. Het ego vindt dat de ander eerst zijn gelijk moet opgeven voordat hij dit zelf zou willen overwegen. In deze impasse zit ieder (langdurig) conflict in deze wereld vast.

3. De ander ‘slecht’ of ‘fout’ maken

Het ego identificeert een persoon met diens gedrag en speelt op de persoon. Het beschouwt de ander als ‘slecht’ als deze in zijn ogen verkeerd gedrag vertoont. Hierover gaat het zich beklagen. Meestal niet direct naar de ander (want dit durft het ego niet), maar naar derden of in zichzelf. Het ego mokt, klaagt, roddelt of ontwijkt de ander. Medestanders in zijn beklag zijn altijd te vinden. Doordat het ego in iedere mens op dezelfde wijze werkt, kan het dit spel via andere personen eindeloos blijven spelen.

4. Iets of iemand de schuld geven: ‘blaming’

Als het ego ergens onder lijdt, wat nogal eens het geval is, zoekt het een schuldige. Het zoekt de oorzaak niet bij zichzelf en neemt geen verantwoordelijkheid voor zijn situatie. Het steekt veel meer energie in het zoeken naar schuldigen dan in het zoeken naar oplossingen, laat staan dat het kijkt naar zijn eigen rol in de situatie. Dit laatste doet het ego niet en het lijkt niet te beseffen dat het hiermee al zijn kracht weggeeft en zich afhankelijk maakt van andere personen of omstandigheden. Het stelt zich op als slachtoffer en verwacht dat de externe factor verandert. Maar daar heeft het tot zijn grote frustratie geen invloed op.

5. ‘Covering up’, niet de waarheid spreken, liegen

Het ego verstopt zich en zal zelden het achterste van zijn tong laten zien, tenzij het zijn zelfbeheersing verliest. In dat geval heeft het zijn frustraties er al uitgegooid voor het er erg in heeft. Maar zolang het de zaak onder controle denkt te hebben, zal het poppenkast blijven spelen en bedekken wat er werkelijk voor hem speelt.

6. Zelfrechtvaardiging

Het ego is een meester in het rechtvaardigen van zijn gedrag. Het verzint allerlei redenen om iets wat hij heeft gedaan, of juist heeft nagelaten, goed te praten.

Deze egospelletjes leiden tot veel problemen, zowel op persoonlijk - als op wereldniveau. Ze leiden tot de strijd en de conflicten waar we met zijn allen in verkeren. Het ego is vastgelopen in de uitoefening van zijn oorspronkelijke functie als creator. In de huidige evolutiefase heeft het ego een overwegend contraproductieve en destructieve vorm aangenomen. Dit houdt ons af van werkelijke groei, van datgene waar onze ziel voor gekomen is. Het is dus van groot belang om uit de greep van het ego te komen en zijn oorspronkelijke creatiefunctie in ere te herstellen.

De eerste stap hiervoor is het leren zien van de egospelletjes en het ego zodoende te ontmaskeren. Zodra we de spelletjes gaan zien, krijgen we de mogelijkheid om er niet in mee te gaan. Hiervoor is het belangrijk om te oefenen in het waarnemen van ons eigen gedrag en onze reacties op gebeurtenissen. In ‘Licht op Bewustzijn’ (hoofdstuk 10) heb ik enkele oefeningen opgenomen. Misschien kan het besef dat er nooit een winnaar is bij de egospelletjes een stimulans zijn om deze oefeningen te doen. Het zijn geen ‘win-win’ -, maar ‘verlies-verlies’ spelletjes. Het ego verkeert in de illusie dat het iets wint als het dominant is over de ander, of als het zijn gelijk haalt, of door de andere spelletjes. Maar in werkelijkheid is ons verlies veel groter dan de vermeende ‘winstpunten’. Aan de spelletjes kleven namelijk de volgende prijskaartjes:

  1. Verlies van energie: ons vermoeid en onvoldaan voelen.
  2. Verlies van vitaliteit: ons uitgeblust en leeg voelen.
  3. Verlies van (levens)vreugde: ons somber en depressief voelen.
  4. Verslechtering van relaties met anderen: ons afgescheiden en eenzaam voelen.
  5. Verlies van vrijheid (van expressie): het sterven van het verlangen van de ziel.
  6. Afnemende gezondheid op fysiek, emotioneel, mentaal en zielsniveau.

Al deze verliespunten leiden uiteindelijk tot een algeheel verlies van welbevinden. We gaan ons door de egospelletjes steeds ongelukkiger voelen!

Alleen het waarnemen van de egospelletjes leidt nog niet tot de gewenste transformatie van het ego. De volgende stap is dat we de spelletjes dienen op te geven. Dat is zeer moeilijk voor het ego, want het opgeven van zijn gelijk ervaart hij als een nederlaag. Dit raakt precies de kern van dat waar wij in blijven vastzitten. We willen niet verliezen!

Maar de principiële keuze die we in ieder conflict hebben te maken is: kies ik voor gelijk of voor geluk? Het is onmogelijk om ze tegelijk te hebben. Indien we blijven volharden in ons gelijk, dan zal dat ten koste gaan van ons geluk. Als we daarentegen kiezen voor geluk, dan zullen we ons gelijk moeten opgeven.

De egospelletjes worden steeds riskanter in de huidige wereldsituatie en leiden tot allerlei, steeds verder escalerende, problemen. Als we deze willen oplossen – en dat willen de meeste mensen – dan zullen we moeten ontwaken. Maar daarvoor moeten we bereid zijn om onze angsten onder ogen te zien en te doorbreken. Angsten die zich uiten in de volgende vragen:

  • Wat gebeurt er met mij als ik de situatie niet meer domineer en de controle verlies?
  • Wat blijft er van mij over als ik mijn gelijk opgeef?
  • Waar blijft mijn eigenwaarde (lees: superioriteitsgevoel) als ik de ander niet meer veroordeel maar hem goed vind zoals hij is?
  • Welke actie moet ik ondernemen als ik de ander niet meer de schuld geef, maar de volledige verantwoordelijkheid neem voor mijn eigen rol in deze situatie? Dan moet ik iets in mezelf onder ogen zien! Heb ik daar wel zin in? Durf en wil ik dat wel?

We zullen deze angsten moeten overwinnen als we uit ons lijden willen komen, onze afgescheidenheid willen doorbreken en ons ego willen transformeren in een creërend zelf die zich bewust is van de eenheid in de schepping.

7. VERDUISTERD BEWUSTZIJN

1958: VOORUIT DAN MAAR WEER

 Ik kijk vanuit het licht naar de aarde en aarzel. Zal ik wel gaan? Het is hier zo lekker rustig en licht. Toch voel ik ook een zekere zwaarte. Iets stoort mij. Ik voel onzekerheid en angst dat ik niet verder kom, dat ik blijf staan in deze situatie van onmacht. Ik kan mij niet identificeren met de mensheid zoals die met zichzelf en met elkaar omgaat. Ik ben daar droevig over. Ik heb al veel zware dingen meegemaakt. Dat besef en de herinneringen daaraan veroorzaken droefheid, verlatenheid en ook boosheid. Ik wil deel zijn van het leven op aarde, maar tegelijkertijd heb ik daar weerstand tegen. Ik kan niet alles accepteren wat daar is. Ik mis ondersteuning van het leven en van anderen. Ik heb het gevoel dat ik alles alleen moet doen. Dit geeft me een gevoel van diepe verlatenheid. Maar ik moet een besluit nemen. Ik kan niet blijven stilstaan. Dat laat de noodzakelijkheid van het leven niet toe. De levensboom duwt mij voort. Dus ik moet gaan, of ik nu wil of niet. Ik besluit de dingen die mij storen te gaan veranderen. Daarvoor zal mijn volgende leven bij uitstek geschikt zijn, omdat het in een tijdperk van grote transformatie plaatsvindt. Dat overzie ik vanuit deze positie. Er staan grote dingen te gebeuren en naast mij staan er nog velen te dringen om naar de aarde te gaan. Die willen dat allemaal meemaken. Dus vooruit dan maar weer, weg met de terughoudendheid! Ik stem me af op de talloze trillingen die op aarde resoneren. Waar kan ik het meeste leren? Door wie zal ik het meeste worden uitgedaagd om mijn besluit werkelijk tot uitvoering te brengen? Ik overleg met de Raad van Counselors en we houden de verschillende opties tegen het licht. Zij helpen mij om mijn frequentie te ‘fine tunen’. Zo word ik naar mijn ouders toegetrokken en daalt mijn ziel af de stof in. Precies op het juiste moment. De sterren en planeten drukken hun eerste stempels in mijn onderbewustzijn. Drie maanden voordat ik geboren zal worden. Op een datum exact 40 jaar voor de achtste twintigvoudige versnelling in de Maya-kalender.

Het ego heeft ons in zijn greep omdat ons menselijke bewustzijn al duizenden jaren lang in een verduisterde en verblinde staat verkeert. Daardoor zien wij de achterliggende objectieve werkelijkheid niet. Wij staren ons blind op de uiterlijke vormen, die slechts dragers zijn van het bewustzijn. Dat bewustzijn is de kern van alles, de bron, het leven, het enige wat er werkelijk is. De vormen zijn slechts tijdelijke vehikels. Iets wat tijdelijk is kan niet echt zijn. Iets wat oneindig is, is per definitie echt. Dus de vormen zijn niet echt, die zijn een illusie. Het bewustzijn is het enige echte. Dit is wat de mystici bedoelen als zij spreken over de werkelijkheid als illusie. Maar voor degenen die daarin verkeren, wij dus, zijn de ons omringende vormen maar al te echt. Zij zijn voor ons exact wat zij lijken, maar daarnaast nog oneindig veel meer. Dit laatste zien wij niet. Wij zijn verblind en focussen ons op de illusie van de wereld der vormen.

Merkwaardig is dat oude beschavingen veel meer leken te weten. Zij hebben interessante informatie achtergelaten. Zowel de Egyptenaren, de Inca’s, de Hindoes, de Maya’s, et cetera. De Maya’s wijzen ons zelfs met hun naam op de illusie.5  Hoe kan dit? Waarom wisten zij meer dan wij? Wat is er gebeurd?

Ergens, op een bepaald moment, moeten we teruggevallen zijn in bewustzijn. Wij moeten onze hand overspeeld hebben en daarvoor ‘gestraft’ zijn. Niet door een oppermachtige God. Nee, dat is onzin, als ik zo vrij mag zijn. Dat is een verzinsel van machtswellustelingen die angstgevoelens van onbewuste mensen misbruiken om hun machtsbasis te handhaven. Niemand straft ons. Als wij iets onprettigs meemaken is dat een gevolg van ons eigen handelen. Het leven is gebonden aan wetten. Wij zijn gebonden aan de zeven universele levenswetten.6 Eén daarvan is de wet van zaaien en oogsten. Alles wat wij oogsten hebben wij zelf ooit eerder gezaaid. Als wij de levenswetten niet volgen, heeft dat gevolgen die op onszelf terugslaan. Dat is een universele wetmatigheid waar niemand aan kan ontkomen. We moeten dus iets gedaan hebben waardoor wij teruggevallen zijn in bewustzijn.

In verschillende geschriften, en door oude wijsgeren, wordt naar zo’n terugval verwezen. In het Oude Testament wordt geschreven over de ‘zondeval’, metaforisch uitgebeeld door Eva die een appel eet uit ‘de boom van kennis van goed en kwaad’. Daardoor wordt ze verdreven uit het paradijs en valt ze in de aardse dualiteit, de rest van de mensheid daarin meeslepend. Plato sprak op zijn beurt over de ondergang van de Atlantische beschaving. Ogenschijnlijk een heel ander onderwerp, maar misschien toch niet. De Atlantische beschaving was zeer hoogstaand en is in verschillende fases ten onder gegaan door uit de hand gelopen misbruik van kennis.7 Daardoor viel de mens terug in bewustzijn en werd ze teruggeworpen in het stenen tijdperk. Maar er waren ook overlevenden die op tijd waren gevlucht naar veiliger oorden en die hun kennis mee hebben genomen. De afstammelingen hiervan zijn de Egyptenaren, Inca’s, Hindoes, Maya’s en waarschijnlijk vergeet ik er nog een paar. Vandaar dat in deze, volgens archeologische ‘wetenschappers’ geheel los van elkaar staande beschavingen, dezelfde symbolen terug te vinden zijn.

Afijn, we zijn dus teruggevallen naar een lager bewustzijn dan ‘onze voorgangers’ al hadden. Maar wij waren dit natuurlijk zelf in voorgaande incarnaties. Wij hebben dus zelf een hoger bewustzijn gehad en wij proberen dit al duizenden jaren terug te winnen. Aanvankelijk lag het tempo hiervan zeer laag, maar dit heeft zich gestaag versneld en in onze tijd lijkt de ontwikkeling van ons bewustzijn zich steeds sneller naar een culminatie, of doorbraak, te bewegen.

Wat staat er te gebeuren? Waar zijn wij naar op weg? Gaan wij ons kwijtgeraakte eenheidsbewustzijn terugvinden? En zo ja, wanneer?

Wordt vervolgd.

Ik geef een lezing over dit onderwerp op 27 januari 2012 in Breda. Zie www.sensability.nl. Aanmelden via [email protected]

NOTEN

1 ‘Stairway to Heaven’ en ‘Licht op Bewustzijn’.

Zie o.a. ‘The purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman en hoofdstuk 7 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

3 Zie ‘The Knowledge of Reality’ van Henry T. Laurency en de hoofdstukken 4-5 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

4 Zie ‘The Solar System’ van Arthur E. Powell en hoofdstuk 6 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

5  Maya betekent letterlijk: illusie.

6 In hoofdstuk 12 van ‘Licht op Bewustzijn’ (van Eric Huysmans) zijn de zeven levenswetten uitgebreid beschreven.

7 Zie hoofdstuk 6 van ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

8 ‘The Mayan Calendar, solving the Greatest Mystery of our time’; ‘De Maya-kalender en de transformatie van het Bewustzijn’; ‘The Purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman.

9   Zie www.calleman.com en www.sensability.nl

10 Zie www.sensability.nl

11 ‘The Mayan Calendar, solving the Greatest Mystery of our time’; ‘De Maya-kalender en de transformatie van het Bewustzijn’; ‘The Purposeful Universe’ van Carl Johan Calleman en ‘Stairway to Heaven’ en ‘Licht op Bewustzijn’ van Eric Huysmans.

12 Artikel The Conscious Convergence, A Wave of Unity July 17-18, 2010’ van Carl Johan Calleman. 

13 Zie www.greggbraden.com.

14 Zie www.kennislink.nl/publicaties/noordpool-aan-de-wandel.

15 Zie www.forum.fok.nl/topic/1587438.

16 Zie www.imbolc.be/earthhealing.

17 Zie www.onenessuniversity.org, www.onenenessholland.nl en www.sensability.nl.


Geplaatst door Eric Huysmans

Eric Huysmans

Na twee studies –  economische geografie en bedrijfskunde – en een 15-jarige carrière in het bedrijfsleven, o.a. als marketingadviseur en bankdirecteur werd het mij in 1999 duidelijk dat ik mijn geluk niet zou vinden in een managersfunctie in loondienstverband...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Eric Huysmans



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Je kunt je afvragen of de droom van hemel en grootsheid in ons graf op ons zou moeten wachten - of dat we die hier en nu en op aarde moeten neerzetten.

Ayn Rand, Amerikaans filosofe











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.