Pa en ik ontdekken diepgaande heling en vriendschap

Sun, son and dad

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:4541
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Want to know info

Gekoppelde categorieen
Inspiratie, Earth Matters | diversen, Bewustzijn

(Want To Know Info | Fred Burks | vertaling voor Earth Matters door Gina Heddema) “Op weg naar huis wist ik dat, als ik beter met hem wilde opschieten, het mijn taak was om te leren pa, pa te laten zijn. Ik realiseerde me dat ik hem niet kon veranderen, maar ik kon mezelf veranderen door mijn behoefte om gelijk te krijgen, en mijn harde vooroordelen jegens hem en zijn gedrag, te laten varen. Ik wist dat als ik onze gefrustreerde dynamiek wilde veranderen, ik degene was die zou moeten veranderen.”

Beste vrienden,

In mijn jongere jaren was de relatie tussen mij en mijn vader, belabberd. Ik heb hem vaak als mijn kwelgeest beschouwd. Toen ik reeds, geleidelijk aan, bezig was om al mijn relaties te verbeteren, wist ik uiteindelijk  dat het tijd was om mijn oude wonden, die met pa hadden te maken, te laten genezen. Hieronder is het inspirerende verhaal te lezen over hoe ik in staat was om volkomen te helen, en een nieuwe vriendschap met mijn vader aan te gaan. Door deze, en vele gelijkwaardige ervaringen die ik in mijn leven heb gehad, heb ik nog duidelijker gezien hoe één persoon alleen, zelfs een zeer moeilijke relatie kan veranderen.

Met de allerbeste wensen voor het vinden van heling, samen met vaders en ouders van over de hele wereld,
Fred Burks van PEERS en WantToKnow.info

Een  Doorbraak met Pa
Op m’n 27e, nadat ik twee avontuurlijke jaren in China had doorgebracht, daar had gewoond en Engelse les had gegeven op het Chinese continent, vond ik dat het tijd was om terug te keren naar de Verenigde Staten. Nadat ik twee jaar compleet was ondergedompeld in een andere wereld, weg van familie en vrienden, had ik ruimschoots genoeg kansen gehad om een beschouwing te maken over mijn leven thuis. In deze periodes van contemplatie voelde ik een diep gevoel van tevredenheid toen ik me realiseerde dat mijn relaties met al mijn vrienden en familie thuis mij echt een gevoel van vreugde hadden bezorgd met maar een belangrijke uitzondering - Pa.

Als kind had ik zeer gemengde gevoelens over mijn vader. Hij nam ons mee op prachtige, spannende auto-kampeervakanties door het hele land, gedurende een maand per jaar. Op de prettige momenten met mij, mijn zus en twee broers kon hij avontuurlijk en enthousiast zijn, en kon je veel plezier met hem hebben.

Toch, net als zoveel vaders, was hij de meeste tijd afstandelijk en niet beschikbaar. Als methodistische dominee en een voorvechter voor vrede en rechtvaardigheid was zijn werk verreweg zijn grootste passie, waarbij het gezin op een afstandelijke tweede plaats kwam. Wat nog meer zij, tijdens de maaltijden - onze enige reguliere bijeenkomsten waarop we dagelijks bij elkaar kwamen - zou hij veel te vaak een politieke preek tegen ons houden, zijn onwelwillende, vaste publiek. Het had geen zin om met hem te debatteren. Hij had altijd gelijk.

Toen ik er echter op terugkeek, kon ik nu wel begrijpen wat ik lang geleden nooit zou hebben toegegeven - dat ik net zo koppig was als pa. Het was geenszins mogelijk dat ik, tijdens een discussie of woordenwisseling, zou erkennen dat hij gelijk had. Ik zou stevig met hem argumenteren, maar toch kreeg hij het voor elkaar om me ieder keer te raken. Ik kan me de ontelbare keren herinneren hoe onze interacties eindigden: ik die gefrustreerd en boos wegsloop, terwijl pa zich triomfantelijk in zijn stoel installeerde om een krant te lezen. Soms haatte ik hem gewoon. Zijn rechtschapen houding leek zo hypocriet en gewoon verkeerd te zijn!

Nadat ik op mijn 18e uit huis ging, had ik mij voorgenomen om mijn familierelaties en de relaties met anderen in mijn leven te verbeteren. Dankzij wat heerlijke goddelijke begeleiding was ik bij iedereen succesvol, behalve bij pa. Hij was de enige persoon waar ik het nog steeds niet goed mee kon vinden.

Overpeinzend, terwijl ik mijn schitterend rijke ervaring in China achter me liet, wist ik dat het tijd was om dit te veranderen. Op weg naar huis wist ik dat, als ik beter met hem wilde opschieten, het mijn taak was te leren om pa, pa te laten zijn. Ik realiseerde mezelf dat ik hem niet kon veranderen, maar ik kon mezelf veranderen door mijn behoefte om gelijk te krijgen, en mijn harde vooroordelen jegens hem en zijn gedrag, te laten varen. Ik wist dat als ik onze gefrustreerde dynamiek wilde veranderen, ik degene was die zou moeten veranderen.

Het idee kwam in me op dat de beste manier om deze oude familiewond te laten helen, was om bij pa in te trekken en de belofte te maken mijn hart te openen en voor het eerst in mijn leven vrienden met hem te worden. Ik wist dat het niet makkelijk zou zijn. Ik wist echter ook dat als ik mij vasthield aan mijn intentie om niet altijd gelijk te hoeven krijgen, en ik het niet zou toelaten dat zijn opmerkingen me zouden raken, we een belangrijke doorbraak zouden kunnen hebben. Ik schreef pa een brief waarin ik vroeg of hij geïnteresseerd zou zijn om vrienden te worden, en of hij er open voor zou staan dat als ik bij hem zou komen wonen, nadat ik terug was uit China, samen hier aan te werken.

Pa was opgewonden over het idee dat we vrienden zouden worden en verwelkomde me hartelijk in zijn huis. Hij juichte mijn verlangen om door onze moeilijkheden heen te komen van harte toe. Hij knapte in zijn huis zelfs een kleine kamer voor me op. Toch werd ik, na een korte periode van twee maanden waarin alles koek en ei was, weer geconfronteerd met dezelfde oude patronen. Pa had alweer, altijd gelijk; ten einde vertrok ik gefrustreerd, wetende dat ik eigenlijk gelijk had - net als in vroegere tijden. Waarom moest het altijd zo eindigen?

Toch hield ik me aan mijn belofte. Ik herinnerde me dat als ik deze zuigende dynamiek wilde veranderen, ik degene zou zijn die zou moeten veranderen. Dus beetje bij beetje, leerde ik om mijn mond te houden. Als de discussie in een debat veranderde, deed ik mijn uiterste best om er niet in betrokken te raken, me niet te laten verleiden om te proberen zijn ongelijk te bewijzen. Als de conversatie competitief werd, leerde ik om stil te zijn en te wachten op het geschikte moment om mijzelf te excuseren zodat ik in mijn eentje stoom af kon blazen.

Ondanks dat ik het nog steeds niet met hem eens was, leerde ik langzaamaan om eenvoudigweg te luisteren en er vrede mee te hebben pa het laatste woord te geven. Ik kon zijn gedrag of opvattingen niet veranderen, maar ik was langzaamaan wel de mijne aan het veranderen.

Die paar maanden waren hard. Het is niet makkelijk om diep ingesleten familiepatronen te doorbreken, maar ik was vastbesloten. Elke keer als dingen uit de hand dreigden te lopen, herinnerde ik mezelf aan mijn intense voornemen om vrienden met pa te worden en om zelfs van hem te houden. Door sterk aan die belofte vast te houden, werd ik er steeds beter in me aan onze gesprekken te onttrekken wanneer ik het gevoel had dat ze niet opbouwend waren.

Na zes maanden van vastberadenheid had ik het voor elkaar! Het lukte me om tijdens een conversatie, waarin pa me vertelde hoe ongelijk ik had, te blijven zitten en ik voelde geen behoefte om me er in te mengen of antwoord te geven. Als hij me uitdaagde of de schuld gaf, kon ik hem zijn zegje laten doen. Ik leerde alleen maar om te bevestigen dat ik hem had gehoord, in mijn achterhoofd houdend dat ik niets persoonlijk moest opvatten, en om pa alleen maar pa te laten zijn.

Toen ik er beter in werd, begreep ik uiteindelijk dat pa mij niet bewust probeerde aan te vallen. Hij bracht bepaalde oude patronen en programmeringen naar voren, die in hemzelf aanwezig waren. Ik kon dit accepteren en zelfs nog steeds van hem houden voor wie hij was - zelfs dat stukje van hem dat zeer zelden zou toegeven dat hij het verkeerd had. Pa scheen het verschil ook op te merken.

Wat ik me bovenal herinner, is een bepaalde dag toen pa zijn ding aan het doen was. Ik knikte alleen af en toe en zei: “Ik luister naar je, pa”, zonder dat ik de behoefte had om mijzelf te verdedigen. Op een bepaald moment viel hij stil, en ik zat daar maar, rustig afwachtend. Toen hoorde ik woorden waarvan ik niet geloof dat ik ze in deze omstandigheden ooit eerder had gehoord, “Nou Fred, wat denk jij ervan?” En voor het eerst, in een situatie waarin we het niet eens waren, had ik het gevoel dat pa oprecht geïnteresseerd was in wat ik te zeggen had.

Vanaf dat moment, ondanks dat nog steeds niet alle scherpe kantjes eraf waren, begonnen pa en ik betekenisvolle gesprekken te hebben. Hij raakte in toenemende mate geïnteresseerd in mijn mening en de klank in zijn stem werd minder scherp. Voor de allereerste keer werden we zowaar vrienden!

Wat een ongelooflijk krachtige verandering in mijn leven - in onze levens! Ik was verbijsterd, ondanks mijn diepe intentie pa alleen maar te laten zijn wie hij was, dat toen ik eenmaal de grote verandering had ondergaan, pa ook veranderde! Wat een geschenk!!! Vanaf dat moment werd onze relatie gaandeweg warmer en dieper.

Vele jaren later heb ik ter gelegenheid van mijn vader zijn 70e verjaardag, zijn fascinerende levensverhaal opgenomen op meer dan twee uur audio tape. Wat een rijkdom aan geweldige verhalen! Wat hebben we onze band op een prachtige manier versterkt!!! We hebben doorgezet met als doel zeer goede vrienden te worden die er werkelijk van genieten om samen tijd door te brengen. Hij staat sterk achter al het werk dat ik doe voor PEERS. Wat zijn we ver gekomen!

Dankjewel, pa, dat je op zo’n prachtige manier aanwezig bent in mijn leven. Ik wil ook mijn dank betuigen aan de goddelijke begeleiding die ik heb gekregen en die me geholpen heeft mijzelf te doen realiseren dat als ik elke betekenisvolle relatie in mijn leven wil transformeren, ik kan stoppen met proberen anderen te veranderen, en open te staan om iedereen te accepteren en van hen te houden precies zoals ze zijn.

Door mijzelf te focussen op het in gang zetten van verschuivingen en veranderingen in mezelf, weet ik nu zonder twijfel dat ik elke relatie in mijn leven positief kan veranderen.

Opmerking: Voor nog twee andere inspirerende verhalen en een wonderbaarlijke video van een krachtige heling en hernieuwde verbinding  tussen vader en zoon, klik hier en hier.

Bron: Want To Know Info


Geplaatst door Redactie Earth Matters




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

The truth will set you free, but first it will piss you off.

Gloria Steinem











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.