Je levensweg gaan | Ook al lijkt die weg onbegrijpelijk...

Jos Kester

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:9926
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Earth Matters

Gekoppelde categorieen
Bewustzijn, Sjamanisme en natuurvolken, Inspiratie, Earth Matters | diversen, Eigen producties

(Earth Matters | Marianne Jaspar) ...is de durf hebben je hart te volgen. Je moet wel de moed hebben je eigen wegen in te slaan. Hoe bizar, en achteraf hoe natuurlijk leidt je levensweg je?

Jos Kester was al jong onder de indruk van de toen nog ongerepte natuur in het Westland, rond het tuinderschap van zijn vader en boerenbedrijf van zijn opa. Het opgroeien van het gewas, de oogsten, met liefde en zorg. Hij was geboeid door de kennis van de knechten, die wisten hoe vissen, vogels, egels, ratten en muizen leefden. Hij voelde zich ermee verbonden, het deed hem goed. Toen het normaal werd “gif” als ongedierte bestrijding te gebruiken, ging al het leven in de sloten dood, en het kwam nooit meer goed. Hij was er diep door geraakt en intens verdrietig, te ervaren dat onze cultuur losstaat van de natuur.

Na de lagere school ging hij als vanzelf naar de LTS om de techniek voor het tuindersbedrijf te leren, en zijn broer werd de tuinder. Ook had hij een diep verlangen naar kennis vergaren, lezen en onderzoeken. Die techniek in het tuindersbedrijf voelde niet als zijn levensweg. Na de dienstplicht, varen bij de Marine, ging hij in de verpleging en op kamers. De wereld lag voor hem open: nieuw leven, nieuwe mensen, nieuwe mogelijkheden, en vrijheidsdrang. Het was het tijdperk van drugs, henna, macrobiotiek, brood bakken, kruiden plukken en buiten de paden lopen, in de duinen struinen, uilen en buizerds zien, en de lessen van Don Juan van Castaneda lezen. In dit boek herkende hij de universele kennis van de natuur. Er ontstond verzet in hem tegen het platwalsen van de natuur in de 20ste eeuw.

Jos kreeg inzicht in zijn vorige levens, die een duidelijke relatie bleken te hebben met zijn levensweg. Op zee in de 17e eeuw. Varen gaf eenheid op de boot met duidelijke taken, aan wal was er onrust en onduidelijkheid en ging iedereen zijn weg.

De wereld van de verpleging, met de onverbiddelijke hiërarchie, de grote ego’s, de manier van omgaan met mensen, was niet zijn wereld. Hij wilde al langer gaan schrijven over wat je ziet en voelt in dit bestaan en hij ging Nederlands studeren en de techniek van het schrijven leren. “Indianenverhalen” was zijn 1ste artikel, een verslag van een lezing door een student van Castaneda. Om geld te verdienen, werd hij redacteur bij het Ministerie van Landbouw en in het “No-nonsense”-tijdperk maakte hij zich los van de spirituele wereld. Hij stapte als ambtenaar de maatschappij in en ging geld verdienen. Na zes jaar was hij klaar bij het Ministerie: dit was ook niet wat hij zocht. Hij vervolgde zijn weg en startte een eigen tekstbureau. Van nature voelde hij aan “goed schrijven is goed luisteren en begrijpen”. Het was weer een turbulente tijd, tot over zijn oren in het werk, een grote liefde ontmoeten, die hij ook weer kwijtraakte. Hij was diep teleurgesteld. Het bracht gelatenheid en hij ging een destructief leven leiden. Hij ging nog harder werken, werd gesloopt en was alleen maar met materie bezig. 

Spirit CompanyToen kwam Sjamanisme weer op zijn pad, Sjamanisme van het hart!! Er had een soort wedergeboorte plaats, en hij ontmoette liefdevolle mensen, mensen waar hij altijd al naar op zoek was, mensen met verbondenheid. Diep in zijn hart herkende hij die verbondenheid, die eenheid, die kinderen verliezen. Maar voor Jos was vanaf toen zijn individualiteitfase voorbij en bracht hij zijn eigen zelf in verbinding met de gemeenschap. Het “ik wil gehoord worden” werd in evenwicht gebracht met “anderen horen”, in een dienend en natuurlijk leiderschap, zoals in oude samenlevingen. “Alles is één en verbonden, niets wordt uitgestoten." Afwijken mag want alles heeft een betekenis, want wanneer er een iemand in de gemeenschap ziek is, is iedereen een beetje ziek. 

Jos is Sjamaan, of medicijnman. Hij begeleidt mensen die op zoek zijn naar hun eigen weg en hun eigen kracht. Dan staat hij in verbinding met de Spirit en met de voorouders. Sjamaan zijn vraagt een fijnzinnig gevoel om een spirituele ruimte te scheppen, waarin weerstand en schaduw ook een plek kunnen krijgen. Die focus en energie is uitputtend. Het vraagt doorzetting om mensen te begeleiden, mensen die naar hun hart willen leren luisteren, ook al doet dat pijn. Jos leert mensen zelf Sjamaan te worden, te leren luisteren naar hun eigen authentieke pad, hun eigen stem en helende kracht. 

Jos ziet dat er nog veel moet veranderen en groeien. Die groei gaat door, zoals een boom natuurlijk verder groeit. Hij is positief over de toekomst en ziet veel mensen die wakker worden, ziet de vereniging van het mannelijke en vrouwelijke in ons, ziet dat veel mensen hun hart openen en dat ze geraakt worden. Hij ziet veel dappere en levenslustige mensen! De wereld stromingen (als Boeddhisme en I Tsjing) gaan open en bieden hun wijsheden aan. We zijn op weg en dat is niet meer te stuiten.

Jos heeft een missie! Hij realiseert zich dat niet hij de weg heeft gekozen die hij nu bewandelt, maar dat de weg hem koos. 


Geplaatst door Marianne Jaspar

Marianne Jaspar

Mijn “zijn” interesseert zich voor dit leven hier op aarde … wat wil ik hier wil doen …
Dat betekende al van jongs af aan veel kijken, luisteren en denken. Opgegroeid in het zuiden kreeg ik via allerlei Katholieke instanties en mensen waardevolle verhalen mee over liefde, aandacht voor mensen, en van bezit delen...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Marianne Jaspar



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

De meeste mensen zijn anderen.

Oscar Wilde, Brits auteur











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.