De helende werking van graancirkels

(Janet Ossebaard) Graancirkels verschijnen over de hele wereld op mysterieuze wijze. Al sinds de vroege middeleeuwen schreef men erover en verbaasde men zich over de herkomst. Koningen ontboden bisschoppen om te horen over de onaardse patronen die in de velden verschenen. Door de eeuwen heen heeft men op geheel eigen wijze (eigen aan de tijd en cultuur waarin men leefde) gereageerd op de geometrische patronen: sommigen zagen er het werk van de duivel in, anderen juist het werk van God. Sommigen associeerden de formaties met elfen, anderen met buitenaardsen. Hoe het ook zij, graancirkels fascineren de mensheid al sinds lang vervlogen tijden…

Sinds 1994 onderzoek ik dit fenomeen, dat ik het beste kan beschrijven als 'bizar, liefdevol, horizonverruimend en transformerend'. En natuurlijk: 'van ongekende schoonheid'. En dat laatste is niet verwonderlijk: de patronen zelf bevatten een geometrie van pure perfectie, gebaseerd op de verhoudingen van de Gulden Snede (phi ratio), de Goddelijke Verhouding die terug te vinden is in alles wat leeft. De Heilige Geometrie heeft een hypnotiserende en transformerende uitwerking op de mens: als we er naar kijken, gebeurt er iets met ons. Iets op onbewust niveau, we hebben het vaak niet eens bewust door. Geometrie is een krachtig instrument, ook al wordt het door velen geassocieerd met iets droogs vroeger op school tijdens de wiskundeles. Onze voorouders kenden de kracht van geometrie en werkten ermee, denk maar aan de piramiden, steencirkels en andere oude krachtplaatsen. Maar ook de mysterieuze Cirkelmakers werken ermee, met een helder doel voor ogen, met een plan voor de mensheid.

In 1995 had ik mijn eerste 'encounter' met de Cirkelmakers, een gebeurtenis die mijn hele leven op zijn kop zette. Het gebeurde bovenop een heuvel in Zuid Engeland, het hart van het graancirkelgebied. Tijdens een night-watch hoorde ik een sterk electromagnetisch geknetter, schuin achter me op geringe afstand. Mijn reactie was bizar: ik deed helemaal niets. Ik voelde me totaal gelukkig. Alles was helemaal perfect in mijn beleving, ik verkeerde in een opperste staat van 'bliss'. Het geluid bewoog om me heen, tot pal voor me. Er was niets te zien, maar ik ervoer een intens contact en een overweldigend geluk. Ik voelde een golf van onvoorwaardelijke liefde over me heen spoelen. De volgende ochtend lag er een verse grascirkel aan de voet van Knap Hill…

In 1997 had ik mijn tweede encounter met de Cirkelmakers, gewoon thuis in bed. Dit keer zag ik ze, ze waren oogverblindend mooi: prachtige transparante lichtwezens omgeven door zachte pastelkleuren. De energie was zo intens dat ik het nauwelijks kon geleiden. Ook hier was er sprake van intens contact en een overweldigende gelukzaligheid.

In Duitsland, tijdens Walpurgisnacht in 2000, ontstond er een graancirkel achter me – wederom tijdens een nightwatch – waarbij we (ik was er met andere graancirkelonderzoekers die allemaal hetzelfde ervoeren) in een soort andere realiteit terecht kwamen, waarin ons tijdelijk totaal het zicht en gehoor werd ontnomen. Er daalde een donker 'iets' naar beneden, alsof er een enorme stolp over ons en het gebied werd gezet. Toen alles weer normaal werd, lag de formatie achter ons. De bliss-ervaring bleef dit keer uit. Opmerkelijk was toch ook dit keer weer onze reactie: ondanks het verlies van gehoor en zicht ervoeren we geen van allen ook maar een spoor van angst.

In augustus 1996 was een Britse man getuige van de creatie van een graancirkel. In de vroege ochtend filmde hij hoe grote lichtbollen over een veld vlogen en er binnen enkele seconden een prachtige formatie in het graan viel. De film ging de geschiedenis in als de Oliver's Castle Footage (genoemd naar de locatie) en werd jarenlang door tal van laboratoria onderzocht. Alle experts waren het erover eens: deze opname was authentiek, er was niet mee geknoeid. En toch blijft tot op de dag van vandaag de Oliver's Castle Footage 'verdacht'. Niet vanwege bewijs tegen de echtheid, maar vanwege de psychologie van de mens: de beelden zijn te mooi om waar te zijn. Het gros van de mensheid kan dit niet behappen, het doet ons wereldbeeld wankelen, het werpt onze vaste overtuigingen van de aard van de realiteit omver als kegels op de bowlingbaan. Maar het mooie is dat we, diep van binnen, heel goed weten dat de beelden echt zijn: elke keer als ik ze laat zien tijdens een lezing gaat er een siddering door de zaal, klinken er kreten van ontzag en verrukking en raken toeschouwers spontaan emotioneel…

Ook in latere jaren werd het ontstaan van graancirjels door nightwatchers op film vastgelegd. Zo filmde Winston Keech in de vroege ochtend van 7 juli 2007 (7-7-7) het ontstaan van een gigantisch patron in het beroemde graancirkelveld East Field bij Alton Barnes in Wiltshire, Zuid-Engeland. Op drie verschillende plekken had Keech lichtgevoelige camera’s geplaatst die de hele nacht het East Field aan het filmen waren. Om 3.13 uur werden Winston en twee vrienden opgeschrikt door een felle lichtflits die de hele vallei kortstondig verlichtte. In 9 minuten (gerekend vanaf de flits) duwde een onzichtbare kracht de tarweplanten vervolgens geruisloos plat. Als een enorme olievlek spreidde een donkere schaduw zich uit over het veld in de richting van de camera’s en de ooggetuigen. De megaformatie had een lengte van 300 meter en een breedte van 150 meter. De formatie bevatte 150 cirkels, bijna een hectare graan was platgelegd...

De energie die met de creatie van graancirkels gepaard gaat heeft zeer tastbare effecten op het menselijk lichaam en geest. In de loop der jaren zijn ruim duizend gevallen gerapporteerd van veranderingen die optraden wanneer mensen graancirkels betraden. Soms ervaren graancirkelbezoekers minder prettige effecten, zoals vermoeidheid, hoofdpijn, verhoogde hartslag, versnelde ademhaling, oorsuizen, en in sommige gevallen begonnen vrouwen in de menopauze weer spontaan te menstrueren. Vaak worden ook prettige effecten geregistreerd, zoals tintelende handen en voeten, warmtesensaties, seksuele opwinding, plotselinge vermindering van (chronische) pijn, spontane (tijdelijke of definitieve) genezingen, sterk toegenomen energieniveau, diepe ontspanning, gemakkelijk in diepe meditatiestaat geraken en een gevoel van veiligheid, van een totaal ‘thuiskomen’. In mijn meest recente boek Graancirkels – Het Bewijs laat ik zien hoe ons endocriene en exocriene systeem, bestaande uit allerlei hormoon producerende klieren, wordt beïnvloed door de elektromagnetische velden die bij de graancirkelcreatie vrijkomen. De hormonen die hierbij worden aangemaakt door bijvoorbeeld de hypofyse, hypothalamus, schildklier, bijnier, en pijnappelklier, beïnvloeden de werking van organen, hetzij op een stimulerende, hetzij op een remmende manier. Als we inzicht hebben in deze hormonen en de uitwerking die zij hebben op onze organen, blijken de fysieke en mentaal-emotionele effecten die mensen ervaren in graancirkels helemaal niet zo bovennatuurlijk te zijn als velen denken. Spontane genezingen zijn dan ineens logisch en voorspelbaar. Het grote raadsel zit voor mij meer in het feit dat nog zo weinig artsen hiervan op de hoogte zijn en er gebruik van willen maken in de advisering naar hun patiënten toe.

Wat in een graancirkel prachtig wordt gedemonstreerd is dat alle niveaus van de mensen (lichamelijk, geestelijk, emotioneel en spiritueel) even belangrijk zijn en niet los van elkaar beschouwd kunnen worden. Een goed voorbeeld is de gelukzalige bliss-staat die ik zelf heb ervaren in graanformaties. Terugkijkend kan ik stellen dat ik op alle niveaus veranderingen ervoer: fysiek voelde ik dat alles in mijn lichaam stroomde, een heerlijke warme tinteling trok door me heen die me totaal ontspande. Op mentaal vlak veranderde er ook veel: mijn denken lag helemaal stil. Er was plotseling een diepe stilte in me, zo prachtig beschreven door veel Boeddhistische leraren en door Eckhart Tolle. Er was alleen nog maar Zijn. Ik was alleen nog maar, hetgeen een diepe rust, vrede en geluk tot gevolg had. Op emotioneel vlak was ik ultiem gelukkig. En op spiritueel niveau had ik een Godsbeleving: een eenwording voorbij dualiteit, een intense verbondenheid met de aarde, het universum en alles daarin en daarbuiten. Ik ervoer, zoals de Zen-Boeddhisten zeggen, dat ik het universum én het atoom was, het Alles én het niets. Een levensveranderende ervaring, beleefd op alle niveaus van het menselijk bestaan...

Waarom ontvangen we de graancirkels? In mijn ogen omdat we in een tijd leven die in alle oude religieuze en spirituele bronteksten wordt omschreven als de Eindtijd. Ook wel genoemd: het Donkere Tijdperk, waarin de wereld zo verloederd is door toedoen van de mensheid, dat we afstevenen op totale destructie. Volgens deze bronteksten is dat het moment waarop er zal worden ingegrepen door een Goddelijke macht. Niet alleen om de mensheid te beschermen tegen zichzelf, maar ook om de planeet Aarde te beschermen en daarmee het gehele Universum, dat onlosmakelijk verbonden is met onze planeet. Deze Goddelijke interventie zou zich onder meer kunnen openbaren door het verhogen van het bewustzijn van de mensheid, waardoor de vernietiging van de aarde kan worden afgewend.

Verschillende tradities echter zien deze Goddelijke interventie als de letterlijke, fysieke komst van een Goddelijk persoon. De Christenen noemen het de terugkeer van Christus; de Boeddhisten hebben het over de komst van de Maitreya; de Hindu's spreken over de Kalki Avatar, de Joden over de Messiah en de Moslims kennen de Mahdhi. Door de komst en liefdevolle aanwezigheid van deze Goddelijke incarnatie kan het bewustzijn van de mensen hier op aarde worden verhoogd. Denk bijvoorbeeld maar aan de komst van Jezus, 2000 jaar geleden, waarbij het Christusbewustzijn op aarde kwam en het bewustzijn van de mensheid verhoogd werd.

Zelf geloof ik niet dat de Nieuwe Tijd op Aarde zal worden ingeluid met de komst van een persoon, maar door de inzet van een tool die bewustzijnsverruimend en –verhogend werkt. Graancirkels verhogen het bewustzijn van mensen. Ze openen ons hart, ze verbreden onze horizon, ze stellen ons open voor andere meningen, ideeën en opvattingen. Ze maken ons minder vooringenomen. Ze maken ons milder, liefdevoller naar onszelf en onze omgeving.

Ik heb het aan den lijve ondervonden: toen ik in 1994 in de graancirkels 'terecht kwam', was ik een zakenvrouw met een eigen bedrijf waarin alles draaide om geld en macht. Van spiritualiteit was geen sprake en als ik mensen hoorde spreken over energie, chakra's en channels, zuchtte ik geïrriteerd en wendde ik mij af. In de loop der tijd is er iets in mij getransformeerd. Ik werd milder, minder vooringenomen. Ik werd empathischer, gevoeliger. Het werd steeds moeilijker mijn beroep uit de oefenen, te acquireren en te netwerken tijdens Commerciële Club borrels. Het kon mij niet meer boeien. Ik kan u verzekeren dat dit geen gemakkelijke transformatie was. Al mijn zekerheden vielen weg, mijn wereldbeeld lag aan duigen, evenals mijn zelfbeeld. Maar ik kreeg er enorme rijkdom voor terug: inzicht in andere dimensies, een andere wereld, een schoonheid van ongekende omvang en diepgang. Ik ontmoette bijzondere mensen, met bijzondere ervaringen en evenzo bijzondere visies. En ik ontmoette de Cirkelmakers: wonderbaarlijk mooie niet-fysieke lichtwezens die hier met een prachtig doel zijn en een aura van pure, onvoorwaardelijke liefde om zich heen hebben. Ondanks het ontbreken van een fysiek lichaam, maken ze feilloos contact met mensen. Een vorm van contact die ik alleen maar kan beschrijven als niet van deze wereld, intens en onvoorwaardelijk liefdevol.

Na ruim tien jaar intensief onderzoek kan ik alleen maar concluderen dat graancirkels een wonder zijn en dat ze hier zijn om ons wakker te schudden. Ze vormen deel van de immense Wake-Up Call die momenteel gaande is. In de afgelopen 30 jaar is er een sterke evolutie te zien in de graancirkels. Het ene jaar door het aantal cirkels, het ander jaar door de geometrische ontwikkeling. Soms door zeer herkenbare formaties die ons duidelijk iets kenbaar willen maken, en soms door het aantal lichtbollen dat zich laat zien of filmen. Voor mij neemt de spanning ieder jaar toe. In mijn ogen kan het niet anders dan dat dit te maken heeft met de toenemende ernst van de huidige wereldsituatie. En in mijn ogen kan het niet anders dan dat dit leidt tot iets heel groots.

Als we kijken naar de vormen van sommige graancirkels, zien we een duidelijke verwijzing naar de Maya's. Natuurlijk komt ogenblikkelijk het jaartal 2012 naar boven: het jaar waarin de Maya's hun kalenders lieten eindigen. Sommigen vrezen het einde der tijden, de ondergang van de wereld. Persoonlijk denk ik dat daar geen aanwijzingen voor zijn. Volgens de Maya experts geeft 12 december 2012 de voltooiing van de Grote Overgang aan: we bevinden ons dan aan het einde van het Destructie-Tijdperk en het begin van het Vredestijdperk. Een nieuw tijdperk van Transformatie, Rust en Ascentie. Op dit moment bevinden we ons in de overgang van het oude naar het nieuwe Tijdperk: gekenmerkt door onrust, angst en onvrede. Ik ben er van overtuigd dat de graancirkels ons hier als gidsen doorheen leiden.

Mijn advies aan u is dan ook: Als u de kans krijgt een graancirkel te betreden, benut die kans dan ten volste. Vraag toestemming aan de boer, betreed de formatie via de tractorsporen en geniet van alles wat u ziet en niet ziet, voelt en niet voelt, ervaart en niet ervaart. Verwacht niets, wees dankbaar voor wat er binnen komt. Als uw handen gaan tintelen, prima. Als u helemaal niets voelt, ook prima. De energie doet zijn werk wel, u hoeft alleen maar te ontvangen. Open uzelf en vraag om begeleiding in deze woelige tijden.

En kijk ook eens naar luchtopnamen van graancirkels, staar er gewoon een poosje naar, zonder al te veel na te denken. Geniet van de schoonheid, de geometrie gaat direct naar uw onderbewustzijn en gaat daar met u aan de slag.
Geniet. Meer hoeft u werkelijk niet te doen…