Week 3: familieleven

Langer dan een jaar heb ik er tegenaan gehikt om met dit experiment te beginnen. Dat heeft niet zozeer met de inhoudelijke switch van rauw naar langdurig gekookt voedsel te maken, als wel met de veronderstelde impact die het op het gezinsleven zou hebben. Daar zagen mijn vrouw en ik best tegenop.

Het idee wat we er over hadden was dat ik altijd apart moest koken, niet mee kon eten bij vrienden en in restaurants en per definitie vastzaten aan dure boodschappen.

Na drie weken onderweg te zijn kunnen we beide eigenlijk zeggen dat het reuze meevalt. Het is echt heel goed te doen. Het extra werk wat ik er aan heb is met name dat ik zondagavond quinoa (Peruaans graan met veel eiwit) en rijst of gierst voor de hele week kook. Dat gebruik ik als basis voor mijn gerechten. Een beetje kruiden en groene bladgroente erbij en ik heb binnen 5 minuten een heerlijke maaltijd op tafel staan. Als we uit eten moet ik dat zelf even voorbereiden en soms toch wel wat gêne overwinnen. Met de kosten valt het ook heel erg mee. Biologische producten zijn vaak wel iets duurder als in de gewone supermarkt, maar daar nam ik ook vaak lekkere en dure dingen mee. Nu besteed ik dat aan hoogwaardiger voedsel en dat bevalt uitstekend. Ik voel me echt bijkomen. Ik val moeiteloos af (nu 103,3 kilo) heb meer energie en ben helderder.

Afgelopen dinsdag was er op het werk een lunch geregeld met soep en belegde broodjes. Toen heb ik een smoothie meegenomen van wortel, appel, bleekselderij en banaan. Dat is echt een lekker drankje en toch denk ik dat ik niet zo gauw een smoothie weer neem. Ik voel me simpelweg beter bij een warme maaltijd.

Woensdagavond hadden we met ONE heart een lezing van Peter Toonen georganiseerd in huis de Beurs. Op zijn eigen inspirerende wijze en bekrachtigende insteek heeft hij ons door het gehele universum, de geschiedenis, gewijde geometrie en verborgen verhalen geleidt. Er waren bijna 100 mensen. Tijdens de nazit beneden in het café werd er een bestelling opgenomen. “Doe mij maar een Trippeltje” zei Peter. Eerlijk gezegd had ik er graag één met hem mee gedronken. “Heeft u ook biologische thee?”, hoorde ik mezelf vragen. “Dat denk ik niet”. “Doet u dan maar een glas water”.

In restaurants, café en terrasjes maak ik dat steeds vaker mee en ik vind het geweldig. Heerlijk om mijn eigen pad te trekken en nee te zeggen tegen alles wat in meer of mindere mate ongezond is en toch zo massaal aan iedereen wordt aangeboden.

Dit weekend zijn we met mijn familie in een huisje in Limburg geweest. Normaliter een eetfestijn pur sang met taartjes, uitgebreide brunches, borrelhapjes, koek en snoep. Op zaterdag hebben we gegourmet. Iedereen lekker aan het vlees met sausjes en salades. Ik lekker aan mijn eigen brouwseltje met o.a uitjes, gember, andijvie en biologische veganistische energiemedaillons van Soto. Tijdens deze 100 dagen neem ik standaard niet van die vleesvervangers met allerlei ingrediënten, maar dit zag ik als mijn feestelijke uitspatting dit weekend.

Verder heb ik nog iets fijns ontdekt: kiembrood. Het ziet er donker, hard en droog uit en daarom heb ik het tot nu toe altijd laten staan. Betteke Visserman had het als suggestie aangedragen om minder roggebrood te eten (daar zitten toch wat gluten in). Dus ik heb een variant van Terrasana gekocht met lijnzaad en zonnebloempitten. Wat denk je? Het was heerlijk! Lekker met gemengde notenpasta en gemengde kiemen. Very yummie! Het is best zacht, helemaal niet droog en erg smaakvol. Zeker voor herhaling vatbaar. Ideaal om bij externe lunches mee te nemen; heel makkelijk, lekker en voedzaam.