Verwezenlijk je werkelijke kracht

2007-07  Omni Love Wing of Freedom Creation your self

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:8855
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Die to Love

Gekoppelde categorieen
Bewustzijn, Non dualiteit

(Die to Love | Unmani | Vertaling: Joke Lochmans) De titel van dit artikel doet misschien vermoeden dat ik een New Age-achtige praktijk van zelfbevestiging aanbeveel, maar dat is geenszins het geval. Deze praktijken, ook al kunnen ze tot op zekere hoogte nuttig zijn, zijn geworteld in het idee dat je niet al volledig heel en vrij bent en de verpersoonlijking van absolute kracht, en dat je je daarom moet oefenen in het herinneren of moet proberen om aan kracht te winnen. Eigenlijk is het zo dat wanneer we op zoek gaan naar iets, we aannemen dat er iets mis is of ontbreekt in onszelf of de manier waarop we ons leven ervaren. We gaan uit van deze vooronderstelling en elke praktijk of traditie bevestigt dit door manieren aan te bevelen waarop ik ‘mijzelf’ of mijn ervaring kan helen of verbeteren. Telkens weer versterkt dit de overtuiging dat wat ik al ben niet genoeg is.

Meestal nemen de mensen om ons heen aan dat er altijd wel iets met hen is dat geheeld of verbeterd dient te worden, dus wanneer je werkelijk inziet dat er niets mis is en dat er niets ontbreekt, kan dat in vergelijking een beetje vreemd of zelfs arrogant lijken. Het is, uiteraard, inderdaad arrogant als het gezien wordt als een houding of een aanname over jezelf, maar als je werkelijk inziet dat dit moment nooit ook maar iets meer kan zijn dan wat het nu is, en daaraan twijfelen is gewoonweg absurd, dan is het gewoon de realiteit en geen geloof of houding. Het geloof dat ik niet genoeg ben of de houding of de schijn dat ik onoverwinnelijk of sterk ben, zijn beide niets meer dan een dekmantel om de werkelijke kwetsbaarheid die ieder van ons voelt en is, te verbergen. Wat we ons vaak niet realiseren is dat de werkelijke kracht ligt in het voelen van de kwetsbaarheid. De echte kracht is hier al aanwezig en je hoeft niets te proberen of te forceren of te doen alsof. Het is de aard van het Leven zoals dat is. Het ligt in de kwetsbaarheid van het voelen van wat er ook maar aanwezig is. Het ligt in de reeds aanwezige energie die we fysiek voelen. Het heeft niets te maken met onze gedachten en interpretaties ervan (hoewel ook dat de Levensenergie is die zich op deze manier manifesteert). Als we er geen etiketjes op plakken, bestaat deze energie uit het geheel van alle sensaties die we voelen.

Als we de vooronderstelling dat we iets aan ons leven moeten toevoegen of verbeteren in twijfel trekken, kunnen we zien dat we zonder het blindelings te geloven, we niet eens weten dat er iets ontbreekt of mis is met hoe de dingen zijn. We beginnen in te zien en te voelen dat het leven, uiteraard, genoeg is zoals het is. Ik ben al heel en compleet en ik hoef niets toe te voegen. We beginnen in te zien dat we niets kunnen doen om onszelf volmaakter of meer verlicht te maken of meer waardig om liefde te ontvangen.

Als dit een doorleefde realiteit wordt waarin we ons ervan bewust zijn dat elke gedachte die zegt dat er een probleem is of dat er iets ontbreekt, simpelweg een grap is, dan komt er meer energie vrij om gewoon te zijn wat we voelen dat we zijn. Gedachten worden niet langer zo serieus genomen en krijgen niet langer zoveel aandacht. Het lijkt alleen maar zo dat gedachten een beperking of een grens vormen, maar dat zijn ze in werkelijkheid nooit. Als we minder energie besteden aan denken, lijkt het alsof er meer overblijft om te voelen welke lichamelijke sensaties we ervaren. Als we de grenzen en hokjes in ons denken zien als de farce die ze in feite zijn, kan de Levensenergie weer vrij stromen. Misschien is er een sensatie die we voelen of is er een expressie waarvan onze gedachten normaal gesproken zouden aannemen dat deze beangstigend is, maar als we niet in de gedachte geloven, kunnen we de energie voelen zonder dat van enige onderdrukking sprake is. Ook al hebben we misschien meer onprettige lichamelijk gevoelens, dit gaat paradoxaal genoeg gepaard met het ervaren van een grotere vrijheid. Het leven wordt geleefd met steeds minder beperkingen. Dit is de vrijheid om ongemak of vreugde te voelen.

Wanneer je zo leeft, met minder beperkingen waar je in gelooft, kan je de werkelijke kracht die je bent, beginnen te voelen en te waarderen. Je gaat inzien dat gedachten eigenlijk nooit ergens een beperking aan hebben opgelegd. Je realiseert je dat de muren maar schijn zijn en dat de gevangenen zijn vrijgelaten, en zelfs dat ze altijd al vrij waren. Er is in feite zoveel vrijheid dat onze gedachten niet weten wat ze ermee aan moeten. De gedachten kunnen de vrijheid niet meer beperken of in een bepaalde richting dirigeren. De gedachten hebben nergens meer controle over. Het leven kan chaotisch zijn en zelfs waanzinnig. Het past niet in de hokjes van het denken over hoe dingen zouden eruit zouden moeten zien of zouden moeten aanvoelen. Misschien is het sociaal gezien niet acceptabel. Misschien is het zelfs illegaal. Misschien ben je bang dat het zo sterk is dat het anderen zal laten schrikken of pijn zal doen. Misschien loop je het risico om mensen van wie je houdt, kwijt te raken, of je positie op het werk of in de maatschappij. Misschien is dit alles zo lang onderdrukt geweest dat je bang bent dat het tot een uitbarsting zal komen op een zodanige manier dat het ondraaglijk is. Misschien zal het compleet anders zijn dan je vreest… Als je echt van het gebaande pad afwijkt en er niet langer vanuit gaat dat je alles onder controle kunt houden, zal je zien wat deze Levensenergie uit zichzelf doet. Neem het risico dat zich wonderen en verrassingen in je leven zullen voordoen.

Deze Levensenergie is altijd aanwezig. Het is elke sensatie die je voelt, elk geluid, elke gedachte en elk beeld. Hij kan eigenlijk nooit door gedachten of door wat dan ook in bedwang worden gehouden. Er bestaat gewoon geen manier om dat voor elkaar te krijgen.
Als je echter gelooft dat je deze energie wel kunt onderdrukken (of het nu boosheid is, of seksualiteit, passie, gewelddadigheid, extase, liefde of wat dan ook), dan zal het lijken alsof je dat ook inderdaad kunt. Je ervaring zal die zijn van energie die in bepaalde starre manieren van zijn geperst wordt. Langzaam maar zeker begint hij in kleine hoeveelheden uit te barsten en uiteindelijk barsten alle sluizen en breekt de energie volledig door.

Maar als er geen noodzaak is om de energie te onderdrukken dan hoeft hij ook niet door te breken. Als het goed is om hier aanwezig te zijn zoals het is, dan hoeft de energie niet te rebelleren tegen restricties en grenzen die zijn opgetrokken. Hij kan gewoonweg komen en gaan en gevoeld en uitgedrukt worden zoals hij is.

Het probleem is gewoonlijk dat we zo bang zijn voor deze Levensenergie. We zijn bang dat hij zo levend is dat hij ons wel eens zou kunnen doden. Als ik uitdrukking geef aan
overweldigende vreugde, zou ik mezelf wel eens kunnen verliezen. Als ik de gewelddadigheid en haat volledig voel, zou het wel eens zo destructief kunnen zijn dat ik nooit meer mijn normale zelf word. Als ik ongebreideld verliefd word, zou ik volledig verteerd kunnen worden door het vuur van de liefde. Als ik werkelijk het verdriet voel waarvoor ik probeer weg te lopen, maak ik misschien wel een eind aan mijn leven. Als ik mezelf verlies in dit gevoel van werkelijk levend zijn, kan ik de stukjes van mijzelf misschien nooit meer aaneen puzzelen. Alles raakt verloren. Er zal niets meer zijn om me aan vast te houden. De angst borrelt naar boven. ‘Hoe zal ik functioneren?’ ‘Hoe zal ik me verhouden tot anderen?’ ‘Zullen de mensen me wel accepteren?’ Er zijn geen antwoorden op deze uit angst voortkomende vragen. Maar de angst maakt ook deel uit van dit levend-zijn. Angst is het lichamelijk voelen van deze Levensenergie. Er valt niet aan te ontsnappen. Het wordt gevoeld.

We kennen allemaal deze Levenskracht, die we in feite allemaal zijn. We verlangen er steeds meer naar om hem te voelen en er uitdrukking aan te geven. Maar tegelijkertijd zijn we er doodsbang voor omdat het het sterven betekent van de mens die we denken te zijn. Het betekent het verlies van alle grenzen en beperkte persoonlijkheden. Er is alleen maar het Leven dat uitdrukking geeft aan zichzelf, op welke manier dan ook. Onbeheersbaar. Onbegrensd. Zo vrij dat niets het ooit kan insluiten of vasthouden. Het is dus een dwaze grap om te doen alsof je niet genoeg bent, of dat je zo sterk bent dat je alles onder controle kunt houden of alles aankunt. Heb de moed om door dat wat je gelooft en dat wat je gedachten voor waar aannemen heen te kijken De moed om te voelen wat er daadwerkelijk aanwezig is. De moed om de angst te voelen, de pijn, schaamte en welke andere gevoelens er ook maar zijn. De moed om de vreugde, liefde en vrijheid te voelen die hier aanwezig zijn en te weten dat dit allemaal de vrije, oncontroleerbare, wilde Levenskracht vormt die jij bent.

Unmani, april 2012

Bron:

www.die-to-love.com


Geplaatst door Redactie Earth Matters




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Men ziet slechts goed met het hart. Het echt belangrijke kan men met de ogen niet zien.

Antoine de Saint-Exupéry











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.