Het ‘evidencebeest’

Laboratorium

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:1890
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Pioniersmagazine

Gekoppelde categorieen
Spiritualiteit | Wetenschap, (Verborgen) nieuws, Farma, Gezondheid

(Pioniers Magazine | Yvonne van Stigt) De wetenschap heeft zich in de afgelopen eeuw met een enorme snelheid ontwikkeld. Vooral op medisch gebied is er zoveel gepubliceerd dat het voor artsen met een drukke praktijk allemaal niet meer bij te houden is. Artsen hoeven de wetenschappelijke literatuur ook niet op de voet te volgen. Er zijn instanties, waaronder de Gezondheidsraad, die voor hen de belangrijkste studies selecteren. Zij bepalen uiteindelijk ook waar consensus over is, ofwel wat wel of niet ‘bewezen’ is.

Daarmee ontstaat er meteen een probleem: wetenschappelijk bewijs levert namelijk geen zekerheden. Zelfs als er consensus is over een bepaald onderwerp, is het mogelijk dat de zaken later toch anders blijken te zijn.

  • Door het grote aantal publicaties is het ook voor de officiële instanties bijna onmogelijk om echt alle nieuwe studies te monitoren.
  • Er zijn veel niet onderzochte therapieën die soms al decennia lang met succes gebruikt worden. Ze zijn wel degelijk effectief, zonder dat dit ‘bewezen’ is.
  • Er wordt zeker ook ondeugdelijk onderzoek gedaan, waardoor medicijnen worden toegelaten op de markt terwijl deze achteraf gezien schadelijk blijken te zijn.
  • Sommige onderzoekers hebben financiële belangen, zij worden betaald door fabrikanten die belang hebben bij een bepaalde uitkomst van het onderzoek.
  • Alleen gepubliceerde onderzoeken tellen mee in de wetenschappelijke wereld. Als je als onbeduidend onderzoeker iets nieuws ontdekt, is de kans niet zo groot dat het gepubliceerd wordt.
  • In de media worden correlatie en causaliteit nogal eens verward. Daardoor wordt het publiek verkeerd geïnformeerd.
  • Er bestaat zoiets als voortschrijdend inzicht, door nieuw onderzoek zullen we regelmatig oude visies moeten loslaten.

Bij de leek leeft de gedachte dat alleen wat wetenschappelijk bewezen is, waar is en alles wat niet bewezen is, niet waar. Als docent, therapeut en onderzoeker in de complementaire geneeskunde loop ik regelmatig tegen dit soort (voor)oordelen op. Mijn collega’s en ik krijgen regelmatig het onterechte verwijt dat therapieën die wij onderschrijven niet ‘evidence based’ en dus niet effectief kunnen zijn.

“Wetenschappelijk bewijs levert geen zekerheden. Zelfs als er consensus is over een bepaald onderwerp, is het mogelijk dat de zaken later toch anders blijken te zijn.”

Het klopt dat men in de complementaire geneeskunde anders werkt dan in de reguliere geneeskunde. Bij ons staat de cliënt centraal, de mens met zijn totale omgeving. Wij werken niet met ‘evidence-based’ protocollen, maar we leveren ‘evidence informed’ maatwerk. En weet je? Hiermee bereik je bij chronische aandoeningen vaak meer dan met een ‘evidence-based’ protocol.

De kritiek komt gewoonlijk vanuit de fundamentalistische hoek van de wetenschappelijke wereld. Met name de Vereniging tegen de Kwakzalverij doet alles wat niet binnen hun eigen straatje past, af als niet bewezen en dus als ‘kwakzalverij’.  Jammer en het is ook niet wetenschappelijk om met oogkleppen op door de wereld te gaan. Een wetenschapper is juist iemand die van nature nieuwe ideeën onderzoekt en daarmee de wereld een dienst bewijst.

Geen ‘one size fits all’
Het idee dat wetenschappelijk bewijs ons de zekerheden gaat geven waar we naar op zoek zijn, begint zo langzamerhand af te brokkelen. In de 2012 vertelde hoogleraar epidemiologie Yvo Smulders al dat epidemiologisch onderzoek niet als zaligmakend gezien moet worden. Hij werd toen alleen nog niet echt gehoord.

In epidemiologisch onderzoek wordt er gekeken hoe vaak een aandoening voorkomt of hoe groepen mensen reageren op een bepaalde interventie, zonder het werkingsmechanisme te begrijpen. Zo kun je onderzoeken hoe een grote groep mensen met IBS (irritable bowel syndrome) reageert op een specifieke darmflorabacterie, maar zelfs een leek kan bedenken dat nooit iedereen goed of slecht zal reageren. Als je kijkt hoe een darm functioneert, is het duidelijk dat de oorzaak van dit ziektebeeld niet eenduidig is. Een prikkelbare darm kan veroorzaakt worden door niet passende voeding, een disbalans in de darmflora, de aanwezigheid van pathogenen in de darm, een ziek darmslijmvlies, een allergische aanleg, medicijngebruik, een teveel aan alcohol of stress, of een combinatie van al deze factoren. Zolang je niet onderzoekt wat er bij het individu aan de hand is, zul je als behandelaar niet zoveel opschieten met epidemiologisch onderzoek. Het is nu eenmaal geen ‘one size fits all’. De uitslag van zo’n onderzoek zegt dus meestal voor jou als individu niet zo veel.

Er zijn andere vormen van wetenschappelijk onderzoek waarin wel werkingsmechanismen onderzocht worden. Juist die onderzoeken geven inzicht in de ongelofelijk ingewikkelde biochemie van het lichaam. Voor mij zijn dit soort onderzoeken wel heel waardevol. In onze beroepsgroep zijn we op zoek naar de verstoringen in de biochemie van de mens. Wanneer je de werkingsmechanismen begrijpt, kun je op zoek gaan naar oplossingen, en dan het liefst naar maatwerk.

Revolutionair
Gelukkig begint in de medische wereld door te dringen dat het te krampachtig vasthouden aan wetenschappelijk bewijs niet altijd de meest optimale zorg garandeert. Er is in de afgelopen week een advies van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving gepubliceerd waarin gepleit wordt voor een omwenteling in het evidence-based denken.

De Raad zegt in de publicatie heel duidelijk: “Als de dagelijkse realiteit van zorg en welzijn vele gezichten kent, is zoeken naar eenduidig bewijs een illusie en een onterechte simplificatie van wat goede zorg is. Hiermee is niet gezegd dat de queeste naar bewijs achterwege gelaten moet worden, integendeel. Wat we nodig hebben, is bewijs in meervoud en dat lukt alleen als wetenschappers en zorgprofessionals de handen ineenslaan. Voor professionals betekent dit het omarmen van de onzekerheid in de bewijsvoering en het centraal stellen van de context van hun patiënten. Voor wetenschappers betekent dit de erkenning dat wetenschappelijk bewijs altijd onaf is en steeds onderwerp moet blijven van nieuwe inzichten en ervaringen. Voor zorgverzekeraars, overheid en toezichthouders betekent dit dat de kaders die zij stellen ruimte bieden aan een experimentele benadering van de zorgpraktijk, en dat zij het vermogen van zorgprofessionals en zorgorganisaties om hiervan te leren en te verbeteren vooropstellen.”

Dat een belangrijke officiële instantie zoals de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving nu op deze manier stelling neemt, mag toch wel revolutionair genoemd worden. Ik hoop van harte dat er nu ruimte komt voor discussie en dat door dit advies de patiënt meer centraal komt te staan. Al zal het nog wel even duren alvorens deze nieuwe benadering gemeengoed zal zijn.

P.S.  Als je op zoek bent naar een opleiding waar op een ‘evidence informed’ basis lesgegeven wordt in de orthomoleculaire geneeskunde, ben je welkom bij de nieuwe opleidingen van het OPFG.

Bron: Pioniers Magazine


Geplaatst door Redactie Earth Matters




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

A time comes when silence is betrayal.

- Martin Luther King











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.