En wat als het niet meer goed komt? | Een artikel over pijn en wanhoop

wanhoop

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:1692
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Zijn en worden

Gekoppelde categorieen
Bewustzijn

(Michael Steinau) In dit artikel wil ik graag iets toelichten over het principe van ‘acceptatie van verlies’. Deze techniek speelt een belangrijke rol binnen Zijnsoriëntatie en de trainingen van Zijn en Worden.

‘Het komt goed’ is iets wat ik vaak om me heen hoor. Ik zeg het zelf natuurlijk ook wel eens. Wat we dan eigenlijk zeggen is dat we de hoop hebben dat het goed komt. Wie hoopt dat ‘het goed komt’ is natuurlijk ergens bang dat het niet zo is, dat het niet goed komt of dat het niet beter wordt.

Vijf jaar geleden had ik bijna elke nacht zoveel pijn aan beide benen dat ik ervan wakker werd en vervolgens niet meer kon inslapen. Het gevolg was dat de nachten kort waren, ik erg moe was en uiteindelijk ook uitgeput raakte. Dat heeft zo’n anderhalf jaar geduurd. Ik weet nog dat ik regelmatig wanhopig was omdat, wat ik ook deed, niets leek te helpen. Uiteindelijk vond ik de sleutel die hielp de pijn te verminderen en langzaamaan werd mijn nachtrust niet meer door de pijn gestoord. Zo kwam het toch nog goed.

Ruim een half jaar geleden kwam de pijn soms weer terug.

Er kwamen weer nachten dat ik ervan wakker werd. Ik merkte hoe vrees en ongerustheid zich begonnen te roeren: ‘het zal toch niet dat dit terug komt’. Ook hoop deed zich gelden: ik hoopte dat het een incident was. De terugkeer van de pijn was bedreigend voor me en ik kon merken dat ik liever deed alsof het er niet was. Doen alsof het er niet is of afleiding zoeken zijn menselijke trekjes die ons lijden willen verdringen.

Sinds een paar weken heb ik weer bijna elke nacht pijn en word ik er weer wakker van. Waar het eerst mijn benen waren doen nu ook mijn armen mee en als ik wakker word doen mijn armen en benen pijn. Aangezien dit nu steeds vaker gebeurt, wordt mijn vrees bewaarheid. De alarmbellen zijn afgegaan in mijn systeem. Hoop en vrees nemen nu toe. Hopen dat het wederom goed gaat komen en bang dat het niet zo is of nog erger wordt. Ik merk dat hoop en vrees een spel met me gaan spelen en alles gaan bepalen.

Steeds draait het om de vraag of het nog wel goed zal komen.

Als ik me door hoop en vrees laat lijden dan ben ik niet zo bezig met wat Nu is maar met wat gaat komen of hoe het was. Allerlei verhalen en scenario’s passeren en alleen dat al heeft geen gunstig effect op mijn welbevinden. Het maakt me angstig, gejaagd, ongerust, geeft me hoop die steeds weer ten gronde gaat en me zo weer teleurstelt. Een doodlopende weg. Hoop doet me niet leven maar vooral overleven!

In plaats van Nu hoop en vrees te volgen stel ik me de vraag: ‘en wat als het niet meer goed komt’? Aanvankelijk verzet ik me en nemen de verhalen in mijn hoofd toe, wordt de onrust groter en lijkt mijn leven voorbij. Zo wil ik niet leven. Het voelt als verloren hebben. Dan gebeurt er iets anders. Als ik dit verlies toesta en dus ook toesta dat het niet goed hoeft te komen, komt er een diepe rust over me. Ik voel me ineens bevrijd. Het gevecht stopt. Of het goed komt weet ik niet en dat is ook niet zo belangrijk meer. Belangrijk is dat ik er mee Ben. Het is geen probleem en dat geeft rust en vrede. Het geeft zelfs een diep gevoel van vreugde. Natuurlijk is het fijn als het ‘goed komt’ maar het is geen moeten meer en dat haalt de druk van de ketel. Het komt mijn welbevinden ook ten goede.

Als ik in hoop en vrees terecht kom is die vreugde ver te zoeken en raak ik verstrikt en gevangen in alle verhalen. Wat nog erger is, is dat ik mezelf kwijt raak en dat de pijn en moeheid en alles eromheen mij gaan bepalen. Boeddha zei ooit eens: ‘ rule your mind or your mind will rule you’.

Het hoeft niet goed te komen, is een diep verlies wat ik neem.

Het is niet makkelijk maar het bevalt me beter dan de paden van hoop en vrees in te slaan. Ik blijf bij mezelf en dat is heerlijk. De pijn is al erg genoeg en mijn houding van hoop en vrees maakt het alleen maar erger.

Er gebeurt ook nog iets anders, iets wat ik al weet maar het is zo overduidelijk. Ik ben niet mijn lichaam, ik ben ook niet de pijn. ‘Lichaam en pijn’ zijn tijdelijke verschijningen net als mijn gedachten en gevoelens erover. Ik ben ‘slechts’ de waarnemer en de waarnemer heeft geen pijn. Alle ervaringen krijgen het karakter van een droom, ze zijn vluchtig, net als het hele leven. Ze komen en gaan. Zo is het open, licht en zorgeloos.

Elk verzet maakt deze verschijningen meer solide en daardoor een stuk zwaarder. Ik kan aan de verschijningen of inhouden (gedachten, pijn, gevoelens, etc) niet zoveel doen maar des te meer heb ik zeggenschap over hoe ik ze benader. Mijn ‘verlies nemen’ is iets wat ik kan doen en het maakt me vrij, rustig en zelfs gelukkig. Het maakt ook dat ik niet zo gericht ben op oplossen maar geïnteresseerd raak in waar het vandaan komt en wat het me te zeggen heeft. Het maakt ook dat ik nadenk over goede zelfzorg en gezonde zelfliefde.

Ik hoef er niet tegen te vechten, tegen iets wat ik toch niet kan winnen of hooguit tijdelijk kan ‘oplossen’.

Ik kom zo ook in contact met de diepe waarheid in dit leven, namelijk dat het een strijd is die we nooit kunnen winnen. Alles wat we denken te bezitten zal uiteindelijk verdwijnen. Niets blijft hetzelfde en alles verandert. Daarin meegaan maakt het leven makkelijker dan daar tegen te vechten.

Het betekent ook niet dat ik passief word en geen acties onderneem om dit aan te gaan. Natuurlijk doe ik dat, maar het heeft een totaal andere smaak, namelijk de smaak van vrijheid en openheid. Het belangrijkste is zo al gedaan! Het is al Goed.

Ik ben benieuwd of je iets herkent en of er dingen zijn waar jij tevergeefs tegen vecht? Je mag me altijd mailen.

Dit artikel is geschreven door Michael Steinau. Zijn inspiratie komt voort uit Zijnsoriëntatie en Dzogchen (Tibetaans Boeddhisme). Het doorgeven van deze inspiratie is zijn missie.

Bron: Zijn en Worden


Geplaatst door Redactie Earth Matters




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

I never know what the next lesson is going to be, because we’re not supposed to know; we’re supposed to trust ourselves to discover it.

-- Melody Beattie











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.