Groen bouwen met een klein budget

image_large

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:17780
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Yes Magazine

Gekoppelde categorieen
Duurzaam 2.0, Bouwen en wonen, Woonvormen, Energie, Inspiratie, Editors choice

(Yes Magazine | vertaling voor Earth Matters door Pauline Fransen) Het idee om te bouwen of verbouwen volgens donkergroene standaarden is intimiderend. Een onderzoek uit 2011 door de National Association of Homebuilders (Vereniging van huizenbouwers) liet zien dat 60 procent van de professionele bouwers dacht dat huizen met gevoel voor het milieu te duur zijn voor mensen met lage inkomens en 30 procent zei dat zelfs de middenklasse het niet kan veroorloven. Maar moderne pioniers - van eigenaar-bouwers in British Columbia (Canada) tot ontwerpers die de uitdaging aan gaan met het harde klimaat op de Aleutian eilanden (Alaska, VS) - laten zien dat groen bouwen met een klein budget, zelfs volgens de meest veeleisende standaarden, mogelijk is met genoeg creativiteit en planning.

Met de familie

Ann and Gord Baird bouwden zelf wat Jason McLennan, die de Levend Gebouw Uitdaging (LGU, Living Building Challenge) ontwikkelde, noemt "het groenste moderne huis in de wereld." De LGU is het meest uitgebreide groenbouwenprogramma dat bestaat. Het vereist, onder andere, dat een gebouw alleen het water en de energie gebruikt die op de plek zelf aanwezig zijn, dat materialen verantwoordelijk worden gebruikt en gezond en mooi zijn. De Bairds voldeden aan de meeste van de eisen van de LGU, en ze deden het zelf met een krap budget.

Maar ze deden het niet alleen. Ann and Gord legden hun geld bij dat van Anns ouders om de grond in Victoria, British Columbia te kopen en een duurzaam huis van 195 vierkante meter te bouwen met twee half-onafhankelijke woningen. De Bairds en hun twee kinderen wonen in de ene en Anns ouders in de andere. Ze delen de kosten door de verwarming, de leidingen en de elektrische
toestellen te delen evenals de telefoon, de diepvries en de wasmachine, terwijl ze gelijktijdig
grotendeels vasthouden aan de autonomie van een eengezinswoning, inclusief twee aparte keukens met een doorgang er tussen.

De woning van de Bairds is het eerste toegestane gewichtdragende COB structuur in Noord-
Amerika. COB is een mengsel van stro en aarde materialen, vergelijkbaar met adobe. "Modder is
best goedkoop", zegt Ann, en de COB constructie reguleert op natuurlijke wijze de luchtvochtigheid en temperatuur van het huis. In een gebied waar de gemiddelde kosten voor een goedkoop conventioneel huis tussen $2000 en $2700 per vierkant meter kost (€1600 tot €2150), kostte het huis van de Bairds nog geen $1600 per vierkante meter (€1275), inclusief de zonnecellen en warmwatersystemen en een redelijke prijs voor het werk van Ann en Gord.

Naast de niet-dure COB constructie en de gedeelde muren en toestellen, kozen ze voor gebruikte
materialen waar ze konden. Verwijzend naar een ander aspect van de LGU schatten de Bairds
dat ze ongeveer 40 liter water per persoon per dag gebruiken tegenover het gemiddelde in British
Columbia van 490. Ze gebruiken compost-toiletten en waterzuininge voorzieningen, besproeien
hun groentetuinen vanuit een 45.000 liter regenwateropvangsysteem en gebruiken grijs water van
het huis om hun fruit- en notenbomen te irrigeren.

Dit zijn maar een paar van de duurzame en veerkrachtige eigenschappen van het huis. De
Bairds wijzen er op dat niet hoe groen je een huis maakt de betaalbaarheid bepaalt, maar hoe
effectief. "We gebruiken negentig procent minder electriciteit dan de gemiddelde persoon in British
Columbia - en dat gaat om lifestyle keuzes", zegt Ann.

Een wedstrijd voor een uitdagende locatie

Woningbouwcorporaties staan bekend als zeer conservatief als het erom gaat hun geringe vermogen in te zetten voor zoiets experimenteels als groen bouwen. Totdat er bewezen projecten zijn die laten zien wat mogelijk is, willen de meeste investeerders geen risico nemen.

De Aleutian Ontwerpwedstrijd, een gezamelijk project van de Aleutian Woningbouwvereniging en
het International Living Future Institute (ILFI), vraagt om ontwerpen voor eengezinswoningen in
Alaska's afgelegen Aleutian eilanden die niet alleen voldoen aan LGU, maar ook betaalbaar zijn en
na te maken. De woningbouwvereniging zal het huis bouwen dat de uitdaging wint.

Hoewel het gemiddeld niet de koudste plek in Alaska is, zijn straffe wind, regen en sneeuw
gebruikelijke in de Aleutians, naast ongelooflijke koude perioden. In de meeste staten van de VS
maken groene huizen gebruik van de winterzon door passievezonontwerpen. Op een plek met bijna
geen winterzon is dat gewoon geen optie.

Ondanks de moeilijkheden, werden 47 van de 104 volledig ingediende ontwerpen aangewezen
als voldoet mogelijk aan de LG-uitdaging, deze hebben een ongelooflijke variëteit aan stijlen
en strategieën. De ontwerpen omvatten alles van de grotendeels ondergrondse traditionale
Aleut barabara structuren tot ontwerpen voor het ruimtetijdperk, traditionale ranchhuizen en
omgebouwde zeecontainers. Isolatiematerialen varieerden van hightech tot lokaal raaigras. Er is
niet slechts één manier om een levend gebouw te ontwerpen.

"Finnesko", het winnende ontwerpteam bestaande uit drie jonge architecten uit Madrid, Spanje,
was een herinterpretatie van de klassieke Quonset hut, een vorm die volgens McLennan opduikt in
afgelegen gebieden omdat het makkelijk en herhaalbaar is.

De ontwerpen die het best scoorden leggen de nadruk op eenvoud en gemak van constructie,
met veel flexibiliteit in de details. Dit alles draagt bij aan de betaalbaarheid. Als de woningbouwvereniging te weten komt dat een bepaald detail niet geschikt is voor het klimaat of te
duur, kan ze kiezen voor een andere optie. De wedstrijd gaf de Aleutian Woningbouwvereniging de
mogelijkheid om te leren van de beste ideeën en gaf een rijkdom aan ontwerpstrategieën en -details om mee te werken als ze verder gaan.

Een gefaseerde aanpak

Energie besparen is een sleuteloverweging voor iedere organisatie die zich bezighoudt met
betaalbaar wonen. "We krijgen te maken met stagnerende inkomsten naast toenemende kosten
voor nutsvoorzieningen en bedrijfsvoering", legt Ben Gates uit. Hij is van Central City Concern
(CCC) een non-profit organisatie in Portland (Oregon, VS) die mensen die te maken hebben met
dakloosheid, armoede en verslaving helpt om zelfredzaam te worden. CCC heeft een beperkt
budget, maar de mogelijkheid om drastisch te snijden in bedrijfskosten inspireerde de groep om
een groot doel te kiezen. Volgens Gates is het ambitieus doelstellen zoals de LGU doet dat grote
resultaten boekt - zelfs als het doel niet geheel gehaald wordt of pas naar verloop van tijd.

CCC is een gebouw van rond 1900 met 160 appartementen in Portland aan het converteren tot de
standaarden van "het passieve huis". Net als LGU voert het passieve huis groen ontwerpen tot in
het extreme door, maar is het alleen gefocust op energie. Een passief huisontwerp kan de energie
voor verwarming met 90 procent reduceren door een nagenoeg luchtdicht, superisolerend gebouw
dat bijna geheel afhankelijk is van de zon en de bewoners om het gebouw warm te houden.

CCC heeft het budget niet om het gebouw in zijn geheel in één keer aan te passen, zij kiezen voor
een gefaseerde aanpak. Ze leggen de nadruk op efficiëntie tijdens de ontwerpfase en ze bouwen 
belangrijke verbeteringen in als ze verschillende delen van de structuur aanpakken. "Normaal plaats je geen driedubbele ramen in een slecht geïsoleerd gebouw", zegt Gates, "maar in de volgende fase hebben we een externe isolerende laag.

"Als institutioneel eigenaar is het waarschijnlijk dat we het gebouw nog wel 100 jaar hebben",
zegt Gates. Gewoonlijk vindt groot onderhoud iedere 15 tot 20 jaar plaats. "Iedereen heeft groot
onderhoud - je hebt altijd compenten die vervangen moeten worden, zo lang we geld uitgeven aan
onderhoud dat in lijn ligt met wat andere betaalbaarwoneninstellingen doen, kunnen we stellen dat
het een goed gebruik van fondsen is." Een voorbeeld: door te investeren in ramen die 50 jaar zullen meegaan, in plaats van een goedkoop raam na 20 jaar te vervangen, kunnen ze in de volgende onderhoudscyclus andere keuzes maken.

Thuis herbouwen

Een gefaseerde aanpak kan ook van pas komen voor eengezinswoningen. Terwijl McLennan
een revolutie heeft aangewakkerd met LGU, is hij thuis niet heel anders dan de meeste andere
huiseigenaren. "Ik ben het soort mens die niet veel tijd heeft noch grote emmers met geld om tegen het huis aan te smijten, en ik heb een bestaand huis gekocht." Hij neemt de tijd, maar het LGU-raamwerk is de basis van alles wat hij doet. "Ik heb ieder jaar een klein project. Soms is het alleen maar zeker stellen dan de investering in materialen gerespecteerd wordt: er voor zorgen dat het huis niet lekt."

McLennans huis werd in de jaren zeventig gebouwd uit hergebruikte materialen en hij gaat door
met deze erfenis van hergebruik en aanpassing. Het kan zo simpel zijn als de planken van de
buitenmuur te halen waar McLennan een aanbouw bouwt en ze te gebruiken op de nieuwe muur.

Een van de lastigste delen van de uitdaging voor professionele architecten is om de gevaarlijke
chemicaliën van de lijst van LGU te vermijden, maar dat houdt McLennan niet tegen. "Ik ben
heel erg strikt in de chemicaliën die ik in huis haal", zei hij. Toch dat kan de keuze bepalen voor
de goedkope meubels van IKEA, omdat dat bedrijf relatief streng is in zijn beleid ten opzichte van
gevaarlijke materialen, in plaats van de hoger geprijsde opties. "Zoals iedereen probeer ik het zo
goed te doen als ik kan."

Het spel veranderen

Dit verhaal gaat niet alleen over wat mensen nu kunnen doen; het gaat over ruimte maken voor
anderen.

"Ons doel met de LGU is niet om gebouwen te certificeren, maar om de markt te veranderen zodat
het juiste doen de normale gang van zaken is", zegt McLennan. En dat staat te gebeuren. Het zijn
ook de veranderingen die stilletjes en niet zo stilletjes worden doorgevoerd in de regels die bepalen wat mensen wel en niet kunnen bouwen die het makkelijker maken voor ons allen. "Het zal nooit duurder worden dan het eerste levende gebouw", zegt McLennan, omdat die eerste gebouwen het sjabloon leveren voor een nieuwe aanpak en anderen les geven.

Als deze pioniers levende gebouwen kunnen maken op een beperkt budget, dan kunnen we dat
allemaal.

Bron:

www.yesmagazine.org


Geplaatst door Pauline Fransen

Pauline Fransen

Ik ben bij Earth Matters terecht gekomen toen ik op zoek was naar vrijwilligerswerk op het gebied van duurzaamheid. Duurzaamheid is een heel breed onderwerp. Mijn interesse ligt vooral bij duurzaamheid op het gebied van voedsel en energie. Hoe gaan we (als mensheid) om met schaarste? Schaarste aan grondstoffen, maar ook schaarste aan schone lucht om te ademen en schoon water om in te zwemmen...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Pauline Fransen



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Het eeuwige niets is prachtig wanneer je er toevallig op gekleed bent.

Woody Allen, Amerikaans acteur











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.