Marijke van Vuure - haar deskundigheid van dyslexie helpt heel veel kinderen weer op weg

Marijke van Vuuren

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
Views:16322
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Earth Matters

Gekoppelde categorieen
Bewustzijn, (Grens)wetenschap, Opvoeden, Boeken, Onderwijs en opvoeding, Inspiratie, Eigen producties

Marijke werd in 1972, aan het begin van haar loopbaan onderwijzeres van de 1ste klas, nu groep 3.  Wat is er niet leuker dan die 6 jarigen aan het lezen te krijgen. Dat leerden ze allemaal in 3 maanden. Ze konden letters herkennen en er woordjes van maken … maar er waren er altijd 1 of 2 die dat niet konden. Ze hadden wél de intelligentie, dus wat zat er achter? Voor deze kinderen was er niet genoeg tijd in de klas, maar zeker te weinig gerichte, dus deskundige aandacht. Veelal werd het op scholen afgedaan met: “Ga maar goed oefenenmet lezen” Maar dat gaf niet het gewenste resultaat. Bovendien was het ontmoedigend voor het kind, en frustrerend voor de ouders  en de leerkrachten. Het intrigeerde Marijke en ze ging op zoek, om deze kinderen te helpen.

Ze zocht kennis in boeken en volgde cursussen en opleidingen. Marijke leerde er steeds meer over en ze startte naast “de klas” met begeleiding van kinderen met leesproblemen. Ze kreeg een waardevolle suggestie om haar onderwijsdeskundigheid niet weg te zetten, maar juist op voort te bouwen. Dat ervaart ze als een belangrijk moment!
In 1991 waagde ze de stap om het onderwijs los te laten en een “Praktijk voor hulp aan kinderen met Dyslexie” te starten. En omdat haar kennis groeide waren de resultaten van de begeleiding  ook steeds frappanter.
Die zoektocht naar steeds meer kennis over leesstoornissen is nooit meer opgehouden… Ze kreeg er steeds meer grip op voelde zich een spons die gretig aanvullende kennis opzoog.

Al die jaren werkte ze gestaag verder aan uitbreiding van kennis:
Ze volgde de opleiding Motorische Remedial Teaching. Via de neuroloog Mesker leerde ze, dat goede ontwikkeling van de motoriek heel belangrijk is in de vaardigheid van lezen en schrijven. De opleiding van Ronald Davis die  aantoont, dat er een verschillende waarneming van de wereld is, tussen dyslectische mensen en niet dyslectici. Ze leerde het belang van aandacht voor een positieve en stimulerende benadering , dus spelenderwijze leren, van drs. Ojemann die doceerde aan de Groningse Universiteit.  En ook het volgen van een therapeutische tekenopleiding was weer een andere maar erg waardevolle aanvulling.

En langzaam vielen er steeds meer puzzelstukjes in elkaar. Al die kennis is een verrijking.  Die kan ze gericht gebruiken, want ieder kind is anders. Dat betekent ook dat een gedegen onderzoek de basis vormt van een adequate, individuele aanpak. Haar grote ervaring kan vaak al snel inschatten welke aanpak verbetering kan geven, welke absoluut niet, maar ook of er niet een heel andere benadering nodig is: bij een heel ander deskundige. Op deze manier kan ze kinderen en ouders ook een weg wijzen.
Het is zó stimulerend, wanneer een kind merkt nu eens wél wat te kunnen, iemand gelóóft in je, je hoort niet steeds “dat was niet goed” maar Marijke weet de juiste oefeningen op het juiste niveau te kiezen.   En zo komt een kind spelenderwijs uit een dal, op weg naar een andere toekomst.


Marijke ervaart dat het nu ook een tijd van kennis overdragen is , kennis delen …

en niet meer alleen kennis vergaren. Zo heeft ze in 2011 een boek geschreven, speciaal voor ouders, het heet: ‘Dyslexie en touwtjespringen’. Een heel leesbaar, vrolijk en toegankelijk boek. Ze geeft adviezen op scholen aan leerkrachten, adviezen aan ouders die van alle delen van het land komen.

Daarnaast blijft ze werken aan haar product, haar leermiddelen. Zo ontwikkelde ze onlangs sjabloon-kaarten en daarin toont ze haar creativiteit. Maar creativiteit is ook nodig voor kinderen, om ze spelenderwijs  te krijgen waar je ze hebben wilt, dát te gebruiken waar ze goed in zijn.

Niet alle wegen die ze bewandelde waren succesvol. Want de bureaucratie op scholen, protocollen, de vaste patronen en afspraken, werken soms erg tegen. De leerkrachten zijn veelal heel enthousiast, en dat zijn tegengestelde krachten en kan soms frustrerend zijn: het werkt, iedereen is enthousiast, maar het mag niet ….


Het was goed, en is nog steeds goed, aandacht te geven aan die talloze kinderen die nooit vooruit komen, en die weer verder kunnen. Lezen is niet alléén het leven, maar het is belangrijk om er volwaardig in mee te kunnen. Om je eigen kennis te vergaren en je eigen keuzes maken.
Het is goed om ouders te steunen bij het “geloof te houden in hun kinderen”, hun kinderen te begeleiden en te stimuleren.

Een kind met dyslexie weer een toekomst te geven, heeft betekenis gegeven aan Marijke’s leven. 
Ze is er voor gegaan, gaat er vol overgave mee door … en hoe!!!

Marianne Jaspar
Correspondente inspirerende initiatieven voor Earth Matters

Website Marijke: www.ozolezen.nl

Lees hier een aantal bladzijden huit haar boek.

Bestel haar boek via uitgeverij Akasha


Geplaatst door Marianne Jaspar

Marianne Jaspar

Mijn “zijn” interesseert zich voor dit leven hier op aarde … wat wil ik hier wil doen …
Dat betekende al van jongs af aan veel kijken, luisteren en denken. Opgegroeid in het zuiden kreeg ik via allerlei Katholieke instanties en mensen waardevolle verhalen mee over liefde, aandacht voor mensen, en van bezit delen...


Bekijk alle artikelen en de volledige beschrijving van Marianne Jaspar



Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Liefde en mededogen zijn noodzakelijk, geen luxe. Zonder deze twee kan de mensheid niet voortbestaan.

Dalai Lama, Tibetaans monnik











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.