Veekuddes kunnen woestijnen weer vruchtbaar maken

Screenshot_presentation

Klik op de foto voor een
vermelding van de copyrights

Taal:Taal
VideoJa
Views:14136
Ingevoerd:
Geplaatst door:
Bron:Mercola

Gekoppelde categorieen
Duurzaam 2.0, Milieu, Land- en tuinbouw, (Verborgen) nieuws, Geografisch, Afrika, Amerika, Zuid-Amerika, Technologie, Gezondheid, Voeding

(Mercola | vertaling voor Earth Matters door Kees Claassen) Het was een tragische beslissing van een Afrikaanse ecoloog, die hij later zeer betreurde. Maar nu is hij   terug en meer dan ooit vastberaden om over de hele wereld de snelle teruggang van graslanden en de  klimaatverandering te keren. Hij heeft zelfs het bewijs dat het kan lukken. Zou dit DE oplossing kunnen  zijn voor een omkering van het broeikaseffect en voor een wereld vrij van honger? 

“Desertificatie is een duur woord voor land dat in woestijn verandert", zo begint Allan Savory in deze
rustige sterke uiteenzetting. En angstaanjagend: het gebeurt op ongeveer tweederde van alle graslanden in de wereld, versnellende klimaatverandering waarbij traditionele samenlevingen van herders in sociale chaos gestort worden. Savory heeft zijn leven eraan gewijd dit te stoppen. Hij meent – en zijn werk tot nu toe laat het ook zien – dat een verrassende aanpak de graslanden kan beschermen en dat zelfs land, dat ooit woestijn was, kan herstellen.

Allan Savory

  

In deze videofilm legt ecoloog Allan Savory uit hoe we tegenwoordig woestijnvorming stimuleren enhoe het niet alleen is te stoppen, maar is terug te draaien door de aantallen grazend vee drastisch uit te breiden.

Groeiende bevolking en land dat in een gestaag tempo in woestijn verandert (bekend als verwoestijning) leiden bij elkaar tot een "perfecte storm" die volgens Savory het leven op aarde bedreigt. De meeste mensen denken dat technologie nodig is om het probleem op te lossen.
Maar dat is niet zo, zegt hij. Terwijl we wel nieuwe technologie nodig hebben om fossiele brandstoffen te vervangen, kan woestijnvorming niet worden teruggedraaid met technologie. Daarvoor moeten we terug in de achteruit en de natuur na gaan bootsen en terug naar hoe het in het verleden ging.

Hoe grazend vee invloed uitoefent op ons land en water

Volgens Savory kunnen wij niet alleen, maar MOETEN we ook grazend vee gebruiken om woestijnvorming aan te pakken. In zijn videofilm legt hij uit hoe we met de natuur kunnen werken, tegen zeer lage kosten, om beide problemen te terug te draaien.
Volgens sommige schattingen zouden grote grazende kuddes vee op de helft van alle dorre of halfdorre
graslanden wereldwijd genoeg koolstof uit de atmosfeer wegnemen om ons terug te brengen naar voor-
industriële omstandigheden. "Niets geeft meer hoop," zegt hij. Woestijnvorming gebeurt wanneer we te veel dorre kale grond creëren. In gebieden waar hoge luchtvochtigheid is gewaarborgd, kan verwoestijning niet optreden. Bodembegroeiing maakt het vasthouden van het water mogelijk, waardoor het water niet verdampt. Op dit moment is maar liefst tweederde van de landmassa op aarde in woestijn aan het veranderen. Volgens de uitleg van Savory zijn water en koolstof aan organische stof gebonden.

Wanneer je het bodemleven beschadigt, waardoor het in woestijn kan veranderen, geeft het koolstof af. Ons is bij herhaling verteld dat woestijnvorming alleen plaats vindt in uitgedroogde en bijna uitgedroogde gebieden en dat hoge graslanden in gebieden met veel regenval hier geen rol spelen. Maar dit is niet waar, zegt Savory, want als je de grond van hoge graslanden inspecteert, blijkt die kaal te zijn en bedekt met algen, wat leidt tot waterafvoer en verdamping.
"Dat is de kanker van woestijnvorming die we tot aan z’n terminale vorm niet herkennen ", zegt hij.
Er is lang gedacht dat woestijnvorming veroorzaakt wordt door vee, zoals schapen en runderen die het
land overbegrazen en methaan uitstoten. Echter, om Savory over de onjuistheid van deze beweringen te citeren: "We waren er ooit net zo zeker van dat de aarde plat was. We hadden het toen mis en we hebben het nu weer mis. "

Wat kan de slachting van 40.000 olifanten ons leren?

Als jonge bioloog was Savory betrokken bij de vernietiging van grote delen van het Afrikaanse land ten
behoeve van toekomstige nationale parken. Daarbij werden inheemse stammen uit hun thuislanden
weggevoerd om dieren te beschermen. Wetenswaard is dat zodra de oorspronkelijke bewoners
weggevoerd waren, de grond begon te verslechteren.
Op dat moment raakte hij ervan overtuigd dat er te veel olifanten waren gekomen en een team van
deskundigen was het met zijn theorie eens: het was nodig olifanten te ruimen tot een omvang waarvan
ze dachten dat het land die wel aan zou kunnen. Als gevolg hiervan werden 40.000 olifanten afgeslacht in een poging om de schade aan de nationale parken te stoppen.
Maar het ruïneren van het land werd nog erger in plaats van minder…. Savory noemt dat besluit "de
grootste blunder" van zijn leven. Gelukkig heeft die volslagen mislukking zijn vastberadenheid nog
versterkt om zijn leven te wijden aan het vinden van oplossingen. En die heeft hij gevonden.

Gedeelten van de Amerikaanse nationale parken verwoestijnen nu net zo hevig als gebieden in Afrika.
Onderzoekingen hebben aangetoond dat wanneer runderen uit een gebied worden verwijderd als
bescherming tegen woestijnvorming, het tegenovergestelde gebeurt – het wordt nog erger. Volgens
Savory hebben we de oorzaken van woestijnvorming volkomen verkeerd begrepen. We hebben ook
niet begrepen hoe het ons klimaat wereldwijd beïnvloedt. Hij legt uit dat dorre grond veel koeler
is bij zonsopgang en 's middags veel heter. Wanneer het land dor wordt gelaten, verandert dat het
microklimaat op zo’n stuk grond.
"Zodra je dat op meer dan de helft van het landoppervlak op aarde gedaan hebt, ben je het macroklimaat aan het veranderen," zegt hij.
We hebben niet beseft dat in natte seizoenen en vochtige omgevingen de bodem en de vegetatie zich
ontwikkelden met zeer grote aantallen rondtrekkende grazende dieren. Samen met deze kuddes kwamen er groepen jagende wilde roofdieren. De primaire verdediging tegen deze roofdieren was de grote kudde. Hoe groter de kudde, hoe veiliger het individuele dier in de kudde. Deze grote kuddes verspreidden mest en urine over de graslanden (hun voedsel) en daarom zouden ze van het ene gebied naar het volgende blijven trekken.
Deze constante trek van grote kuddes voorkwam op natuurlijke wijze overbegrazing van planten, terwijl
het regelmatig vertrappen voor een beschermende laag op de bodem zorgde. Zoals Savory uitlegt,
moeten grassen biologisch afbreken voor het volgende groeiseizoen. Dit gebeurt eenvoudig als het gras
in de grond wordt getrapt. Als het niet biologisch afbreekt, dan oxideert het (‘verbranden’, uiteenvallen
in koolstof en water). Dit is een zeer traag proces dat resulteert in kale grond, waarvan dan uiteindelijk
koolstof over blijft. Om dit scenario te voorkomen, hebben we traditioneel verbranding gebruikt. Maar de grond afbranden laat ook de bodem kaal achter die dan koolstof afgeeft.

Wat kan er gedaan worden om graslanden gezond te houden?

Momenteel doen we alles verkeerd: het verminderen van de aantallen dieren om het land met rust te
laten, veroorzaakt feitelijk verwoestijning – precies dat wat we proberen te bestrijden. Idem met het
gebruik van vuur. Volgens Savory is er SLECHTS ÉÉN OPTIE. We moeten het vee gebruiken en in zeer grote rondtrekkende kuddes samenbrengen en de manier waarop ze gewend waren in het wild rond te zwerven weer nabootsen; of terugkeren naar de manier waarop het vee in ons boerenverleden werd gehoed.

Hij laat in zijn videolezing verschillende beelden zien van vroeger en tegenwoordig, die aantonen hoe
grote kuddes gebieden plat trapten en de grond bedekten met vaste plantenresten, mest en urine, zodat de grond de (moesson)regens kon opnemen en vasthouden. Met als resultaat dat de bodem koolstof opslaat en methaan afbreekt.
Wat we dus nodig hebben, zijn MEER rondtrekkende, grazende dieren, niet minder!

Savory heeft een holistisch beheer en een planmatige begrazingsmethode ontwikkeld, die nu in
geselecteerde gebieden op vijf continenten worden ingevoerd. In één gebied zijn al opmerkelijke
resultaten geboekt. Daar is de omvang van het grazend vee met 400 % verhoogd, met de planmatige
begrazing is de natuur nagebootst en het vee is bij de plaatselijke olifanten, buffels en giraffen
samengebracht.

Holistsich management is gebaseerd op een besluitvormingsproces dat resulteert in een ecologisch
levensvatbaar en maatschappelijk verantwoord beheer van graslanden wereldwijd. Het is gebaseerd op principes die de symbiotische relatie benadrukken tussen grote kuddes grazende dieren, hun roofvijanden en de graslanden. Holistische management leert mensen over de relatie tussen grote kuddes wilde planteneters en de graslanden en helpt mensen vervolgens strategieën te ontwikkelen voor het beheren van veekuddes en om wilde kuddes na te bootsen om het land te genezen.

Ik raad je aan om de video van Allan Savory te bekijken, want zien is geloven. Deze techniek verandert woestijn letterlijk in weelderige, zeer productieve gebieden. In Patagonië (zuidelijke deel van Zuid-Amerika) werden 25.000 schapen in een woestijngebied uitgezet en met planmatige begrazing
verhoogden ze de productie van het land met 50 % in één jaar.

Images Republished Courtesyy of the Savoy Institute

Zimbabwe (Afrika) na twee seizoenen

Links: eind 2006, slecht beleid en weinig vee

Rechts: begin 2009, beter en samenhangend beleid (400% meer vee)

Images Republished Courtesyy of the Savoy Institute

Waterloop in Wyoming (Midden Noord-Amerika) op dezelfde dag gefotografeerd

Links: land stroomopwaarts, juist en samenhangend beleid (150% meer vee)

Rechts: stroomafwaarts, gebruikelijk ouderwets beleid

 

Hoe beleid van centrale regering het probleem vergroot

In de Verenigde Staten verergert het regeringsbeleid momenteel de milieuproblematiek, die Savory in zijn uiteenzetting aan de orde stelt. Maïs en soja – waarvan veel genetisch gemanipuleerd is – vervangen in een aantal Amerikaanse staten in hoog tempo inheemse graslanden.
Een gevolg hiervan is dat we ook ons vermogen kwijt raken om de voedselvoorziening op lange termijn
veilig te stellen... Zoals besproken in een recent artikel in ‘Mother Jones’1) is deze omzetting van grasland naar graanakkers precies het tegengestelde van wat in ons belang zou zijn.
"... Om klaar te zijn voor klimaatverandering zouden we boeren in de Midwest ertoe moeten brengen om een deel van hun maïsland om te zetten in weiland voor koeien" stelt het betreffende artikel. "Het idee kwam van een document 2) van onderzoekers van de Universiteit van Tennessee en het Bard College. Zij berekenden dat zo’n stap enorme hoeveelheden koolstof uit de bodem zou kunnen opnemen – genoeg om de jaarlijkse uitstoot van broeikasgassen door de landbouw met 36 % te verminderen.
Naast de CO2-reductie krijg je ook flink wat grasgevoerd rundvlees van hoge kwaliteit ... Maar het
Midwesten doet nu precies het tegenovergestelde."

Volgens een ander recent gepubliceerd document 3) van onderzoekers van de South Dakota
Staatsuniversiteit raken de graslanden in de westelijke maïsregio (Noord-Dakota, Zuid-Dakota, Minnesota, Iowa en Nebraska) verloren met een snelheid "die vergelijkbaar is met de ontbossingen in Brazilië, Maleisië en Indonesië”.
Tussen 2006 en 2011 zijn bijna 2 miljoen hectare natuurvriendelijke inheemse graslanden verloren gegaan aan maïs en soja – twee producten voor veel bewerkte voedingsmiddelen, die in een steeds hoger tempo chronische ziekten teweeg brengen. Hetzelfde gebeurt in Zuid-Amerika, waar inheemse bossen worden gerooid om soja te kunnen planten.
De onderzoekers beweren dat de grond die wordt omgezet in maïs- en sojavelden eigenlijk veel beter
geschikt is voor begrazing dan voor akkerbouw, want die wordt "gekenmerkt door een hoog erosierisico
en kwetsbaarheid voor droogte". Dus waarom zouden boeren ervoor kiezen om zo’n riskante grond te  gebruiken voor hun gewassen? Volgens het betreffende artikel:

"Heel eenvoudig: Het nationale regeringsbeleid biedt de kans op een hoge beloning met een laag risico. De prijzen voor maïs en soja zijn tussen 2006 en 2011 echt verdubbeld, zo stellen de auteurs vast. Ze zijn opgedreven door federale maïs- en ethanol contracten en meedogenloze Wall Street speculatie

Dan zijn er de oogstverzekeringspremies met subsidie van de nationale regering ... Als boeren erin slagen om een fatsoenlijke oogst uit hun arme, weinig vruchtbare gronden te halen, worden ze beloond met hoge prijzen voor hun gewassen. Maar als de oogst mislukt, garandeert de gesubsidieerde verzekering toch nog een behoorlijk rendement. Punt is dat het landbouwbeleid van de regering met de ethanolcontracten en het verzekeringsprogramma, borg staat voor uitbreiding van de teelt van maïs en soja juist op het moment dat dit zou moeten inkrimpen."

Huidig agrarisch systeem is volgens de USDA onhoudbaar

Het Amerikaanse ministerie van Landbouw (USDA) heeft onlangs een rapport uitgebracht met de titel: "Klimaatverandering en landbouw in de Verenigde Staten". Volgens dit rapport is het huidige Amerikaanse landbouwsysteem, dat wordt overheerst door maïs en soja, op de lange duur onhoudbaar. Als temperaturen stijgen zoals voorspeld, dan moet Amerika rond 2050 een aanzienlijke daling van de oogsten verwachten.
Megastallen en bio-industrie spelen ook een belangrijke rol bij deze dreigende ramp. Voorbij zijn de
dagen van grote grazende kuddes vee.
Tegenwoordig worden mest- en slachtdieren meestal gefokt in kooien en benauwde krappe stallen. Hun
voer bestaat uit granen, voornamelijk genetisch gemanipuleerde maïs en soja, in plaats van gras. Deze
dieren worden letterlijk opgesloten en vaak gemarteld door ongezonde, onhygiënische en gewetenloos
wrede omstandigheden. Om de onvermijdelijke verspreiding van ziekten door stress, overvolle stallen
en gebrek aan vitamine D te voorkomen, krijgen de dieren antibiotica en andere diermedicijnen. Die
antibiotica vormen een directe bedreiging voor het milieu wanneer ze terecht komen in meren, rivieren, grondwater en drinkwater, en leiden tot toenemende antibiotica-resistente ziekten bij mens en dier.

Ronnie Cummins licht dit zo toe:
“Megastallen en bio-industrie dragen rechtstreeks bij aan de opwarming van de aarde 4) door de uitstoot van grote hoeveelheden broeikasgassen in de atmosfeer – meer dan de hele wereldwijde transportsector.
Volgens het Project Milieu-Integriteit is de lucht bij een aantal testlocaties op fabrieksboerderijen in de
Verenigde Staten vuiler dan in de meest vervuilde steden van Amerika. Volgens een rapport uit 2006 van de Voedsel- en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO) is de veeteelt verantwoordelijk voor 18 % van alle door de mens veroorzaakte uitstoot van broeikasgassen, inclusief 37 % van de uitstoot van methaan en 65 % van de uitstoot van stikstofoxide. Het vrijkomend methaan van miljarden gevangen gehouden dieren in de bio-industrie is 70 keer schadelijker per ton dan de CO2 in de atmosfeer van de aarde.

Indirect draag de bio-industrie bij aan klimaatverstoring door zijn effect op ontbossing en drooglegging
van wetlands en vanwege de uitstoot van lachgas uit de enorme hoeveelheden pesticiden, die worden
gebruikt voor de teelt van genetisch gemanipuleerde maïs en soja als voer voor de dieren in de
megastallen. Lachgasvervuiling is nog erger dan methaan – per ton 200 keer schadelijker dan CO2. En net als dierlijk afval spoelen antibiotica en hormonen de bodem en het water in. Ook pesticiden en meststoffen vinden uiteindelijk hun weg naar onze waterwegen om het milieu verder schade toe te brengen."

Wat is het alternatief? Net zoals Savory in zijn videofilm bespreekt, is het alternatief voor megastallen en bio-industrie een kleinschaliger systeem van onafhankelijke producenten en verwerkers, dat gericht is op lokale en regionale markten. Volgens de strategie van Savory kunnen grote kuddes in geschikte gebieden geweid worden volgens planmatige begrazingspatronen, die gunstig zijn voor het milieu, de gezondheid van de dieren en daardoor ook voor de gezondheid van de mensen die deze dieren consumeren.

Moeten we fabrieksmatig gekweekt voedsel etiketteren?

Sommige biologische pleitbezorgers stellen nu nog een ander etiket voor, naast het etiketteren van
genetisch gemanipuleerde voedingsmiddelen, en dat is het etiketteren van voedingsmiddelen die in de
megastallen van de bio-industrie zijn geproduceerd. Er is voor dit doel een nieuw samenwerkingsverband opgericht van consumenten van biologische en natuurlijke gezonde voeding, voorstanders van dierenwelzijn, anti-GGO- en klimaat-activisten. Die campagne “Waarheid in Eitkettering” 5) zal beginnen met een programma om consumenten te informeren over de negatieve effecten van de bio-industrie en dan verder gaan met het organiseren en mobiliseren van miljoenen consumenten om etiketten te eisen op dierlijke producten die in fabrieksmatige megastallen zijn geproduceerd.
Tegenstanders en sceptici zullen vragen: "Hoe zit het dan met het voeden van de wereldbevolking?" In
tegenstelling tot de populaire argumenten is de bio-industrie niet een goedkope, efficiënte oplossing
voor honger in de wereld " zegt Cummins. "Voor het voeren van de enorme aantallen opgesloten dieren is feitelijk meer voedsel nodig, in de vorm van graan dat ook de mensen had kunnen voeden, dan wat feitelijk wordt geproduceerd. Voor elke 100 voedingscalorieën van eetbare gewassen die aan vee gevoerd worden, krijgen we slechts 30 calorieën terug in de vorm van vlees en zuivel. Dat is een verlies van 70 %.
Met een te verwachten wereldbevolking van negen miljard halverwege deze eeuw, kan de planeet zich
dit roekeloze, ongezonde en voor het milieu rampzalige landbouwsysteem niet langer veroorloven. Wij
geloven dat wanneer mensen de hele waarheid over megastallen en bio-industrie te weten komen, ze
dan gezonder, meer duurzaam voedsel gaan kiezen. En daarom zullen we moeten strijden voor het recht van de consument om niet alleen te weten wat er in ons voedsel zit, maar ook waar ons voedsel vandaan komt”.

Het valt niet meer te ontkennen dat de bevolkingsgroei en de snelle omzetting van vruchtbaar land in
woestijngebieden een ernstige bedreiging voor ons allemaal is. En meer technologie in de vorm van
steeds grootschaliger, industriële landbouwmethoden is gewoon niet het antwoord. Dat maakt het
alleen maar ERGER. ... Ik geloof dat Savory het bij het rechte eind heeft als hij zegt dat we maar ÉÉN
optie hebben en dat is om terug te keren naar wat vroeger goed werkte. En je kunt nu al helpen ons
landbouwsysteem in de juiste richting te krijgen door je voedsel te kopen van lokale boeren, die al op
kleine schaal zo werken.

Samenvatting

• Dat grote hoeveelheden vruchtbaar land veranderen in woestijn is lange tijd gezien als het gevolg van
overbegrazing door vee, zoals schapen en runderen, die ook methaan afgeven. Maar dit blijkt nu onjuist te zijn, want het weghalen van dieren om land te beschermen, versnelt juist woestijnvorming.
• Groeiende bevolking, land dat gestaag in woestijn verandert en klimaatverandering leiden tezamen tot een "perfecte storm" die het leven op aarde bedreigt. Volgens een Afrikaanse ecoloog is een drastische toename van het aantal grazende dieren het enige dat zowel woestijnvorming als klimaatverandering kan keren.
• Industriële megastallen spelen een belangrijke rol bij deze dreigende ramp, zoals de grootschalige bio-industrie ook rechtstreeks bijdraagt aan milieuvervuiling.
• Volgens schattingen zou het laten grazen van grote kuddes vee op de helft van alle dorre of halfdorre
graslanden in de wereld genoeg koolstof uit de atmosfeer wegnemen om ons terug te brengen naar vóór-industriële omstandigheden.
• Een holistisch beheer en een planmatig begrazingssysteem is al in bepaalde gebieden, verspreid over vijf continenten, ingevoerd – met enorm positieve resultaten.

Voetnoten

1) Mother Jones February 20, 2013

Koning Corn heeft 2 miljoen hectare grasland in 5 jaar tijd neergemaaid. Vaarwel graslanden, welkom maïs.

2) Carbon Management (2012) 3(1), 27–38 (PDF)

Koolstofgebruik en gevolgen van vermindering van de productie van ethanol en toename van goed beheerde weilanden.

3) PNAS Direct, Recent land use change in the Western Corn Belt threatens grasslands and wetlands (PDF)
Recente veranderingen in landgebruik in de westelijke maïsregio bedreigen graslanden en waterrijke gebieden.

4) OrganicConsumers.org CAFO

Vraag etiketten op fabrieksmatig gefokt vlees.

5) See ref 4

Vertaling: Kees Claassen 
Artikel gepubliceerd door Dr Mercola, 30 maart 2013

Bron: articles.mercola.com


Geplaatst door Jan Louwes




Laatste artikelen in deze categorie


Lees alle artikelen in deze categorie


Dit artikel delen





Print artikelArtikel als PDF

Tip iemand over dit artikel:


Quote

Angst is slechts een ander woord voor onwetendheid.

Hunter S. Thompson, Amerikaans journalist











Bij de verkeerde Earth Matters belandt? Klik op onderstaand logo om naar Earth Events te gaan.