Paracetamol mogelijke veroorzaker van Alzheimer?

Health - Sciene - Spirit | door Walter Last | Vertaling Hansjelle Dijkstra

Op het eerste gezicht lijkt het ver gezocht om de Ziekte van Alzheimer, kortweg Alzheimer, in verband te brengen met paracetamol, een vrij verkrijgbaar en ogenschijnlijk onschuldig analgeticum (pijnstiller), tevens antipyreticum, (koortsonderdrukker). Paracetamol wordt ook onder commerciële merknamen op de markt gebracht zoals Panadol.

In tegenstelling tot NSAID’s, (Non-Steroidal Anti-Inflammatory Drugs), zoals aspirine, ibuprofen en naproxen, die vooral plaatselijke pijn stillen en ontstekingen remmen, door op bepaalde plekken in actie te komen, is kort geleden aangetoond dat Paracetamol vooral in het hersengebied werkt, waar de stof de heropname blokkeert van lichaamseigen pijnstillende cannabis-achtige stoffen of  cannabinoïden. Hierdoor wordt uitsluitend de pijn gestild zonder ontstekingen aan te pakken. Dit geeft ons ook een aanwijzing waarom het waarschijnlijker is dat paracetamol,  eerder in verband kan worden gebracht met de achteruitgang van hersenfuncties dan de NSAID’s, die vooral plaatselijk en ontstekingsremmend werken.

Dat paracetamol verre van onschuldig is kan ook worden aangetoond bij het vaker voorkomen van nier- en leverschade na het gebruik van paracetamol. Volgens een recente studie is het buitensporige gebruik van acetaminophen, zoals paracetamol in Amerika heet,  de meest voorkomende oorzaak van acuut leverfalen in de Verenigde Staten. Paracetamol heeft een zeer smalle therapeutische index. Met deze index wordt de verhouding uitgedrukt tussen de werkzaamheid en de giftigheid van een stof. Men gebruikt van paracetamol al snel een overdosis. En de meeste leverschade is het gevolg van onopzettelijke overdosering, hoewel opzettelijke overdosering (zelfdoding) ook voorkomt.

De maximaal aanbevolen dosis per dag is 4 gram. Maar met deze hoeveelheid kan al leverschade optreden. Sinds 2009 overweegt de Amerikaanse gezondheidsinstantie FDA om de aanbevolen maximumdosis naar beneden bij te stellen. Het gebruik van een overdosis paracetamol leidt tot meer bezoekersaantallen bij Amerikaanse ontgiftingscentra dan na het slikken van welke ander geneesmiddel ook. Paracetamol is extra giftig voor de lever als de pillen in combinatie met alcohol worden gebruikt en kunnen dan zelfs fataal worden. Als paracetamol tijdens de zwangerschap wordt gebruikt kan dat leiden tot onvruchtbaarheid bij jongens.

Onbehandeld kan een overdosis leiden tot het uitvallen van de leverfunctie en overlijden binnen enkele dagen. Het tegengif voor een overdosis paracetamol is acetylcysteïne, ook aangeduid als N-acetylcysteïne of NAC). Het is een voorloper van het krachtige, lichaamseigen antioxidant glutathion die het lichaam helpt om leverschade te voorkomen. Paracetamol is ook dodelijk voor katten en slangen (2).

Tot de jaren ’70 was fenacetine echter de favoriete pijnstiller; het werd in het lichaam omgezet, met paracetamol als belangrijkste bestanddeel. In de jaren ’40 kwam een grote stijging aan het licht van maagzweren bij jonge vrouwen in Australië, vooral in Queensland en New South Wales, in de jaren ’60 gevolgd door een epidemie van nieruitval. Ook toen werd vastgesteld dat deze gebeurtenissen in verband konden werden gebracht en werden veroorzaakt door pijnstillers, en in het bijzonder door het gebruik van Bex® Poeder.

In het begin bevatte Bex aspirine, fenacetine en coffeïne, maar in 1976 werd fenacetine vervangen door paracetamol. Het werd in verslavende mate gebruikt door vrouwen van alle leeftijden, vooral door huisvrouwen, die werden aangespoord om “een kopje thee te nemen, een Bex, en er lekker bij te gaan liggen” – het was ook de favoriete stemmingsverbeterings-pil van jonge vrouwen (2).

De samenhang met Alzheimer

Al sinds ongeveer 1880 werd fenacetine, gemaakt van aniline, in brede kringen gebruikt als pijnstiller. Het gebruik van fenacetine en andere pijnstillers nam na de tweedewereldoorlog met sprongen toe. In 1971 werd voor het eerst gepubliceerd over een verband tussen intensief gebruik van fenacetine en het ontstaan van Alzheimer (3). Er werd autopsie verricht bij een aantal mensen die stierven aan nierziektes die het gevolg waren van het gebruik van hoge doses analgetica (Analgetische nefropathie).

Er werd bij zes mensen, in de leeftijd van 52 tot 67, die levenslang hoge doses fenacetine hadden ingenomen, degeneratieve veranderingen in de hersenschors gevonden, terwijl deze hersendegeneratie niet werd aangetroffen bij twee personen van 68 en 72 jaar die levenslang  vergelijkbare hoeveelheden aspirine hadden ingenomen, maar geen fenacetine. Deze vaststelling heeft niet uitsluitend betrekking op fenacetine, maar ook op zijn actieve metaboliet, (=stofwisselingsproduct), paracetamol, dat uiteindelijk fenacetine verving vanwege zijn lagere giftigheid in relatie tot de nieren.

De conclusie van dit rapport stelt: “Psychometrische en psychiatrische studies van acht patiënten die te veel pijnstillers hadden gebruikt waarin fenacetine was verwerkt, toonden aan dat dit bij vier patiënten uitdrukkelijk en bij twee patiënten waarschijnlijk tot organische dementie heeft geleid.

Neuropathologisch onderzoek van negen andere pijnstiller-misbruikers toonden een verrassend hoge aanwezigheid aan van de weefselkenmerken van Alzheimer. Er wordt vastgesteld dat het enorme misbruik van fenacetine de antioxidant bescherming van het lichaam zelf lam legt, wat leidt tot vroegtijdig optreden van  lipofuscinoses (= slijtage van de lever) en versnelde veroudering van zenuwcellen”.

Dit onderzoek werd niet voortgezet door andere onderzoekers of organisaties op het gebied van de gezondheid. Maar wat later gebeurde er “iets vreemds” bij Robert Jones dat hem dieper deed graven in het mogelijke verband tussen paracetamol en Alzheimer. Robert Jones, die arts is, werkte voornamelijk als Brits kankeronderzoeker die veel aanzien verloor toen hij zijn strategie om kanker aan te pakken publiceerde met gebruikmaking van Promethazine, een antihistamine preparaat dat ook bekend staat als Phenergan. (4)

Twintig jaar ervoor gebruikte hij gedurende 10 dagen paracetamol om de pijn te bestrijden die het gevolg was van het schilderen van zijn huis. Twee weken later merkte hij bij zichzelf korte- en langetermijn geheugenstoornissen op. Dit genas geleidelijk, maar tien jaar later herhaalde deze situatie zich opnieuw. Dat prikkelde zijn nieuwsgierigheid, en hij ging op zoek naar een mogelijk verband tussen paracetamol en Alzheimer. Het resultaat van dit onderzoek beschreef hij in een artikel in het tijdschrift Medical Hypothesis in 2001 (5) Dit artikel maakte niet veel indruk, dus schreef hij kortgeleden opnieuw een artikel: “Is er een oorzakelijk verband aangetoond tussen het gebruik van bepaalde pijnstillers en Alzheimer?” Maar deze keer werd het artikel zelfs niet door een medisch vakblad geaccepteerd. (6)

De geschiedenis van Alzheimer en Paracetamol

De naam Ziekte van Alzheimer werd gedefinieerd in 1910 voor een ongebruikelijke vorm van vroegtijdige dementie. Deze ziekte werd, onafhankelijk van elkaar, gediagnosticeerd door Oskar Fischer in Praag en door Alois Alzheimer in Frankfurt. Fischer’s eerste patiënt stierf in 1903; de patiënt van Alzheimer in 1906. De hersenschors (cortex) van beide patiënten vertoonde zeldzame, plaque-achtige vergroeiingen. Beiden publiceerden hun bevindingen in 1907. Ondanks intensief onderzoek werd vóór 1907 slechts 12 maal plaque aangetoond in het hersenweefsel van dementerende patiënten. In de 5 jaar erna werden 115 nieuwe gevallen ontdekt. Fischer beschreef er hiervan 56.

Merk het verband op tussen het tijdstip van deze gebeurtenissen die leidden tot de Alzheimer diagnose en het op de markt brengen van fenacetine. Beiden, fenacetine en paracetamol werden voor het eerst in 1887 uitgeprobeerd op patiënten. In die tijd werd fenacetine het favoriete medicijn, en de verkoop ervan zette Bayer neer als een toonaangevende farmaceutische industrie. In het begin schreven sommige artsen enorme doses voor. Het gebruik van fenacetine greep internationaal om zich heen. Mede als gevolg van de Aziatische griepepidemie in de jaren 1889-90. Tegelijkertijd werd ook de giftigheid in relatie tot de nieren duidelijk.

Als we de twee tijdlijnen vergelijken zien we dat de introductie en de verspreiding van fenacetine vooraf gingen aan het plotselinge optreden en de explosieve uitbraak van Alzheimer binnen ’n jaar of twintig. Deze vroege Alzheimer slachtoffers vertoonden de typische symptomen van nierbeschadiging die het gevolg is van een overdosis fenacetine. Een andere aanwijzing van een mogelijk oorzakelijk verband is het statistisch gegeven dat vandaagdedag het gebruik van paracetamol in combinatie met de diagnose Alzheimer tweemaal vaker wordt vastgesteld bij vrouwen dan bij mannen.

Oorspronkelijk werden fenacetine, en later paracetamol, vooral gebruikt en geproduceerd in geïndustrialiseerde landen waar Alzheimer veel voorkwam. Tegenwoordig (2008) is de productie in Europa gestaakt en wordt paracetamol vooral gefabriceerd in China en India, waar tegenwoordig de toename van Alzheimer het hoogst is. De geschatte wereldproductie van paracetamol is ongeveer 145.000 ton. Dat is een gruwelijke hoeveelheid tabletten om door te slikken. En bij de maximumdosis van 4 gram per dag zijn dit voldoende pillen om de pijn te stillen van 100 miljoen mensen.  Het geeft ook aan waar we naar op weg zijn: naar ongeveer 35 miljoen Alzheimer patiënten wereldwijd.

Voor zover de kennis nu reikt zijn er aanwijzingen dat een hoge dosis paracetamol gedurende langere tijd Alzheimer kan veroorzaken. Bij demente patiënten was in 51% van de gevallen sprake van paracetamolgebruik, en in een groep die geen paracetamol gebruikte was 21% dement. In nog recentere  studies hadden aspirine en andere NSAID’s een zekere beschermende werking tegen het ontwikkelen van Alzheimer. Maar het gebruik van paracetamol gedurende een periode van meer dan 2 jaar verhoogde het Alzheimer risico met ongeveer 50%. Dit waren echter korte termijn studies, en het is onbekend of het gebruik van paracetamol incidenteel en matig was, of chronisch en met hoge doses.

Bijkomende factoren

We kunnen er van uitgaan dat het risico om Alzheimer te ontwikkelen afhangt van meerdere factoren. Zoals van het levenslang slikken van paracetamol, van het vermogen van de lever om die stof af te breken, en van de nieren om gifstoffen af te voeren. Daarom kan iemand met lever- of nierschade, of iemand die andere medicijnen onschadelijk moet zien te maken, of belast is met kwik, eerder Alzheimer krijgen bij lagere doses dan iemand die behoorlijk gezond is en die gewoonlijk geen andere medicijnen gebruikt.

Er zijn drie stofwisselingstrajecten waarlangs de lever paracetamol kan ontgiften. Een van deze trajecten kan een giftig metaboliet opleveren, die in geval van hoge doseringen, in bepaalde genetische- en stofwisselingsomstandigheden, opstapelt. Daarmee is duidelijk dat een zich opstapelende dosis paracetamol die Alzheimer zou kunnen veroorzaken per persoon kan verschillen.

Verder is er geen reden om aan te nemen dat paracetamol het enige medicijn of chemische stof uit het milieu zou zijn die hersenschade van het type Alzheimer kan veroorzaken. Niet alleen opzichzelf staande medicijnen en chemische  stoffen, maar hun combinaties kunnen Alzheimer veroorzaken of een bijdrage leveren aan de ontwikkeling ervan. Hier weten we nog iets over, omdat totnutoe niemand dit heeft onderzocht.

Een sprekend voorbeeld is de ‘toevallige’ ontdekking dat kleine hoeveelheden van het veelgebruikte onkruidbestrijdingsmiddel paraquat en het schimmelwerende middel maneb ogenschijnlijk onschadelijk zijn als ze los van elkaar aan dieren worden gevoerd. Maar als deze stoffen in combinatie worden gegeven aan ratten en muizen, zelfs in zeer lage doses,  wekken ze de symptomen op van de ziekte Parkinson. Deze chemicaliën worden in de landbouw op grote schaal gebruikt en kunnen in de voedselketen terecht komen. De leider van het onderzoeksteam zei: “Niemand heeft aandacht besteed aan het feit dat deze stoffen afzonderlijk weinig doen, maar in combinatie grote gevolgen met zich meebrengen”. En: “het is een enorm probleem om na te moeten denken over een oneindige combinatie van chemicaliën, in plaats van je te kunnen concentreren op één enkele stof”. (7)

Zouden restanten paraquat en maneb misschien ook een bijdrage kunnen leveren aan het ontstaan, of de veroorzaker kunnen zijn van, Alzheimer? Wie is er verantwoordelijk voor het onderzoeken en goedkeuren van combinaties van medicijnen en chemicaliën in onze voedselketen die zonder meer veilig zijn? Het is duidelijk dat de veilige weg om onze kansen te verkleinen om Alzheimer te ontwikkelen er een is om ons aan zo min mogelijk medicijnen en dubieuze chemicaliën bloot te stellen.  Onlangs is aangetoond dat zelfs het incidenteel gebruik van betrekkelijk onschuldige medicijnen om slapeloosheid en opwinding te bestrijden de kans op overlijden met 36% verhoogt. En de in brede kringen gebruikte NSAID’s verhogen het risico op het krijgen van een beroerte met 36% tot wel 86%, en ze verhogen ook de sterftekans.

Landen hebben door regeringen benoemde instellingen om de veiligheid van medicijnen te verzekeren. Tot nu toe, na meer dan honderd jaar medisch gebruik, zijn er geen passende veiligheidstests uitgevoerd voor fenacetine of paracetamol, in het bijzonder met betrekking tot het leveren van een bijdrage of het veroorzaken van de ziekte Alzheimer. (Noot van de vertaler: de verkoop van fenacetine is sinds 1984 in Nederland bij wet verboden).

Ook voor andere medicijnen zijn geen behoorlijke veiligheidstests gedaan. Van farmaceutische bedrijven worden slechts kortetermijn studies verlangd van enkelvoudige medicijnen, en meestal worden die toegediend aan gezonde proefpersonen. Hieruit leidt het medische systeem af, vanuit een standpunt van magisch denken, dat zulke medicijnen ook veilig zijn als ze langere tijd, zelfs levenslang, worden gebruikt, en/of als ze worden gebruikt door personen met een zwakke lever of slechte nierfuncties, en/of met ontoereikende capaciteiten op het gebied van spijsvertering of het vermogen gifstoffen te neutraliseren, en/of als ze worden gebruikt in combinatie met tal van andere medicijnen en chemicaliën. In enkele gevallen kunnen aan medicijnen beperkingen worden opgelegd of na enkele tientallen jaren worden teruggetrokken als een voldoende aantal patiënten nodeloos is gestorven, maar over het algemeen weet niemand hoeveel mensen er ziek worden of doodgaan als gevolg van langdurig medicijngebruik in tal van combinaties en in verschillende omstandigheden.

Eén soort medicijnen die regelmatig achteruitgang of verlies van geheugen veroorzaakt zijn “statines” die worden voorgeschreven om de cholesterolspiegel te verlagen. Dr. Graveline, een NASA astronaut, militair arts en huisarts, schreef dat hij plotseling zes weken lang last had van totaal geheugenverlies na het gebruik van Lipitor®. Hij verzamelde verklaringen van anderen die dezelfde last hadden ondervonden. Er wordt verondersteld dat een hoog of verhoogd cholesterolgehalte hersenen kan beschermen tegen degeneratie. (9)

Een andere vaak genoemde oorzaak van de ontwikkeling van Alzheimer is een tekort aan lange-keten omega-3 vetzuren, vooral DHA, Docosahexaeenzuur, die vooral voorkomt in vette zeevis; andere oorzaken kunnen zijn: kwik afkomstig uit amalgaamvullingen in het gebit, zeevis en vaccinaties, en aluminium, afkomstig uit kookpannen, bakfolie, fabrieksmaaltijden, gebakken voedsel, koolzuurhoudende dranken, water uit de kraan, sommige maagtabletten, en deodorants. Andere mogelijke oorzaken die genoemd worden zijn mobieltjes, oplosmiddelen, schimmels en parasieten, suiker, water met chloor, inhalatie-anesthetica, en glutamaat (Monosodium glutamaat/MSG). Een goed overzicht van deze factoren met verwijzingen vindt u op Alzheimer’s Disease: On Suggested Causes and Cures . (10)

Bernard Windham (biostatisticus) verzamelde honderden wetenschappelijke onderzoeksuitslagen over de toxische effecten van kwik en aluminium als oorzaak van Alzheimer en van andere neurologische en auto-immuun effecten. Hieruit bleek dat een belangrijke factor in de giftigheid van kwik de verlaagde niveaus zijn van glutathione peroxidase en superoxide dismustase die kunnen leiden tot verhoogde vetperoxidatie in de hersenen. Een paar microgram kwik kan de cellulaire functies al ernstig verstoren. Kwik wordt opgeslagen in orgaancellen en verstoort er vitale functies, vooral door cytochrome C enzymen te onderdrukken en de energievoorziening naar de hersenen te verlagen. (11)

Wat betreft de aanwezigheid van kwik en aluminium in vaccins kunnen we lezen: “Een onderzoek bij mensen die regelmatig griepprikken kregen toonde aan dat als iemand tussen 1970 en 1980 vijf opeenvolgende griepprikken heeft gekregen in deze onderzoekperiode, zijn of haar kans om Alzheimer te krijgen tien maal hoger is dan bij iemand die een of geen injecties kreeg”. (12) (Vertaler: zie ook http://www.nieuweopenbaring.nl/index.php?name=News&file=article&sid=471)

De Nicotinamide Kuur (vitamine B3)

Een proef met muizen met de diagnose Alzheimer gaf deze dieren hun volledige geheugen terug  na een behandeling van vier maanden met een menselijk equivalent van 2000 tot 3000 milligram nicotinamide, oftewel vitamine B3. Niacine of nicotinezuur behoort ook tot deze groep maar kan blozen veroorzaken, zodat sommige mensen dit middel niet graag gebruiken, hoewel het vaak wordt voorgeschreven om het cholesterolgehalte en de triglycerides in het bloed te verlagen.

“De muizen waren duidelijk genezen” verklaarde de leider van het onderzoek. “De vitamine voorkwam de cognitieve achteruitgang die in verband wordt gebracht met de ziekte, en herstelt de toestand naar het niveau dat ze zouden hebben gehaald als ze niet ziek zouden zijn geworden”.  Bovendien verbeterde nicotinezuur het geheugen van muizen zonder Alzheimer. Op dit moment wordt het effect van nicotinezuur bij mensen onderzocht. (13)

Het is niet verwonderlijk dat vitamine B3 een gunstig effect heeft, omdat het ook op andere terreinen een positieve invloed heeft, zoals bij het verbeteren en normaliseren van schizofrenie, seniliteit, artritis, hyperactiviteit en gedrags- en leerproblemen bij kinderen, cholesterolproblemen, kanker, dermatitis, jeugddiabetes, vermoeidheid en gebrek aan energie. (14) De reden waarom één enkele vitamine bij al deze problemen kan helpen is zijn sleutelrol als co-enzym  bij neurodegeneratieve celproductie.

In bepaalde gebieden in de hersenen of het lichaam vindt verstopping plaats met afvalproducten, of wordt de bloedvoorziening om andere redenen belemmerd. Daardoor wordt de energieproductie in dat deel van het lichaam verminderd. Onze hersenen hebben 20% van onze totale energie nodig om goed te functioneren en is daarom bijzonder gevoelig voor energietekorten.

Een aanwijzing voor de mate van biologische veroudering is de hoeveelheid melkzuur die is opgeslagen in de hersenen. Dit komt in sterke mate voor bij hersenziektes zoals Alzheimer en Parkinson. (15) Melkzuur wordt aangemaakt als de mitochondriën, de energiecentrales in ons lichaam, verzwakt zijn.

(Vertaler: Mitochondriën zijn structuren in een cel die enzymen bevatten, welke betrokken zijn bij de energieproductie).

Bij Alzheimer werken de enzymen die afhankelijk zijn van nicotinezuur onvoldoende. (16) Als de hersencellen worden voorzien van meer nicotinezuur, kan de energieproductie worden opgepept en kunnen deze cellen weer normaal functioneren.

Er zou nog andere factor kunnen zijn die kenmerkend is voor paracetamol als koortsonderdrukker. Dit betekent dat paracetamol de lichaamstemperatuur verlaagt, en dit zou kunnen gebeuren door het verlagen van de temperatuur in een bepaald deel van de hersenen in de energiestofwisseling in dat gebied. Nicotinezuur heeft een tegenovergesteld effect – iemand die te weinig lichaamstemperatuur produceert en het snel koud heeft met koude handen en voeten, kan dit probleem vaak verbeteren of verhelpen door het gebruik van een hoge dosis vitamine B3 supplementen.

Echter, als nicotinezuur net zo werkzaam is bij mensen als bij muizen, is het waarschijnlijk geen duurzame oplossing. In de meeste van de genoemde gevallen moeten de hoge doses eindeloos worden gebruikt totdat de daaronder liggende oorzaak van de blokkade van de energieproductie is opgeheven. Dit lijkt op het gebruik van MCT- en kokosolie. (o.a. beschreven door Dr. Mary Newport ). Het is aangetoond dat keto-acidose, (= het ophopen van vetten),  als gevolg van MCT door de hersenen kan worden gebruikt als alternatieve brandstof in geval van Alzheimer. Voor meer informatie:

(http://www.coconutketones.com en http://coconutketones.com/WhatIfCure.pdf

Andere Nuttige Maatregelen

Nicotinezuur werkt het beste als tegelijk ook andere B-vitaminen in lagere doses worden gebruikt, bijvoorbeeld na de meeste maaltijden. Als aanvulling is vooral vitamine B12 nuttig. In Alzheimer studies is B12 regelmatig getest, samen met foliumzuur en vitamine B6.

Deze B-vitaminen controleren de spiegels van aminozuur en homocysteïne in het bloed. Homocysteïne wordt gevormd tijdens de omzetting van het aminozuur methionine in het nuttige aminozuur cysteïne. Als er onvoldoende van deze vitaminen aanwezig zijn worden hoge niveaus van homocystëine  aangemaakt, wat kan leiden tot een verhoogd risico van Alzheimer. Het toedienen van deze vitaminen kan de mate van hersenachteruitgang bij oudere mensen met geheugenproblemen halveren. Degenen met de meest langzame hersenachteruitgang scoorden cognitief het beste in het onderzoek. (17)

Vitamine B12 wordt echter slecht opgenomen, vooral door ouderen. Als iemand niet regelmatig B12 injecties wil krijgen kan men op tabletten kauwen en deze zo lang mogelijk onder de tong houden. De tabletten kunnen ook worden opgelost in een beetje warm water om er een papje van te maken dat in de neusgaten kan worden aangebracht om te worden opgesnoven. Als dit dagelijks wordt gedaan is een kleine hoeveelheid voldoende. Beter dan foliumzuur in tabletvorm is foliumzuur, afkomstig  van groene groente en groentesappen.

Andere gunstige vitaminen en mineralen zijn grote hoeveelheden Vitamine C, D (zonlicht) en natuurlijke vitamine E, magnesium, zink, iodine en selenium. Lecithine , Gingko Biloba CMN en geelwortel (kurkuma) werken gunstig op hersenen en lever, terwijl coffeïne de hersenactiviteit stimuleert. Een recent supplement toonde volgens de Journal of Alzheimer’s Disease  aan dat het gebruik van matige hoeveelheden coffeïne de cognitieve neergang vertraagt die gepaard gaat met zowel het ouder worden als met het optreden van Alzheimer.

Acetyl-L-Caminite of ALCAR, (probeer 1-2 gram per dag), verhoogt de energieproductie door het maken van vetzuren in mitochondriën, en verbetert de gezondheid door behulpzaam te zijn bij het verwijderen van vettige afvalstoffen. Het verhoogt ook de productie van de belangrijke neurotransmitter acetylcholine die vooral betrokken is bij de impulsoverdracht van de zenuw naar de skeletspiercellen. Voordat Alzheimer patiënten geheugenverlies ervaren hebben de neuronen van de hersenen al gedurende meerdere jaren schade opgelopen doordat hun mitochondriën verstopt zijn geraakt met eiwit en vetafval. (19)

Het omega-3 vetzuur DHA (docosahexaenoisch zuur) is het meest  uitgebreid aanwezige zuur in de hersenen. Mensen met leverschade, (zoals veroorzaakt door paracetamolgebruik), hebben het vermogen verloren het zelf te produceren uit het meer algemene linolzuur. Daarom lijkt het gunstig om een DHA supplement te gebruiken, maar het dient wel te worden gebruikt in combinatie met beschermende vitamine E, omdat geoxideerde DHA de hersenen kunnen beschadigen.

Andere studies tonen aan dat een lage dosis van een bepaalde cannaboïde, dat voorkomt in marihuana, het geheugenverlies in oudere ratten ongedaan kan maken. Deze oudere ratten presteerden beter in geheugentests en hadden minder hersencelsterfte. Er is ook ontdekt dat mensen die in de jaren ’60 en ’70 marihuana rookten zelden last krijgen van Alzheimer. Voorafgaand onderzoek (2006) liet zien dat THC, het actieve ingrediënt van marihuana, de vorming van “Alzheimer plaque” in de hersenen beter kan vertragen dan commerciële medicijnen. THC blokkeert ook de klontervorming van eiwitten die het geheugen en het denkvermogen belagen van Alzheimer patiënten. (20) Deze gunstige effecten van cannabis kunnen van belang zijn, aangezien van paracetamol is aangetoond dat deze stof de lichaamseigen cannaboïden in de hersenen blokkeert.

Om de bloedvoorziening van de hersenen te verbeteren is het gunstig om regelmatig gedurende langere tijd met het hoofd lager dan het hart te gaan liggen, bijvoorbeeld  op een schuine plank of achterstevoren op een bed met verstelbaar hoofdeinde.

De Echte Therapie

Medisch onderzoek toont duidelijk aan dat de belangrijkste factor bij het ontstaan van Alzheimer de aanwezigheid is van grote hoeveelheden abnormale eiwitten die worden afgezet in neuronen en in andere hersengebieden. Bovendien zijn er ook geoxideerde lipiden en giftige metalen. Het is duidelijk dat deze meer of minder giftige opgeslagen stoffen de voedingsstoffenvoorziening beperken, de verwijdering van afvalstoffen, en de energieproductie in de aangetaste gebieden van de hersenen.

Terwijl de klassieke medische wereld door zal gaan met het zoeken naar nieuwe en betere medicijnen en technologieën is dit voor de natuurgeneeskunde een standaardprobleem met (slechts) een traditionele oplossing. Het komt er op neer dat alle chronische degeneratieve ziektes ons het zelfde beeld opleveren van zich opstapelende stofwisselings- en giftige afvalproducten, die de normale cel- en orgaanfuncties belemmeren. De belangrijkste onderlinge verschillen tussen de geweldige hoeveelheid ziektes zijn de vele manieren waarop de organen of lichaamsdelen worden aangetast en de manieren waarop lichaamsfuncties worden ondermijnd.

Het proces waarbij cellen degenereren, en materiaal verandert in aminozuren die kunnen worden hergebruikt, wordt autofagie genoemd. Dit is een essentieel aspect van de overleving van cellen en vormt een verdediging tegen de organismen die er bezit van willen nemen. Zelfs orthodoxe onderzoekers zijn zich ervan bewust dat de afvoer van afvalstoffen een mogelijke geneeswijze is en dat een caloriebeperkend dieet autofagie bevordert, maar het is winstgevender om naar een medicijn te zoeken of naar een technische oplossing om dit doel te bereiken. (21)

Als de aangetaste cellen de storende plaques zouden kunnen afbreken zou dat in hoge mate de kansen vergroten om Alzheimer te genezen. Een onderzoeker verklaarde: “Hoewel we niet goed begrijpen hoe deze ziektes tot ontwikkeling komen, weten we wel dat de eiwitten samenklonteren en plaque vormen in aangetaste zenuwcellen van de patiënt. Als we het eigen vermogen van de cel kunnen beïnvloeden om plaque af te breken, kunnen we ontwikkeling van deze en andere kwalen blokkeren”(22)

Bovendien worden de meeste chronische en auto-immuun ziektes in verband gebracht met de aanwezigheid van pleomorfische (=steeds van vorm veranderende) bacteriën, of het verdwijnen van de celwand van bacteriën in de aangetaste weefsels. En er bestaat enige aanwijzing dat dit ook optreedt bij Alzheimer. Er is in dit verband bijvoorbeeld experimenteel aangetoond dat onderzoekers veel betere resultaten behaalden door het gebruik van een medicijn dat wordt toegepast bij een gedeeltelijke of totale auto-immuunziekte, dan met welk ander voor de behandeling van Alzheimer goedgekeurd medicijn óók. Dit toont de mogelijk gunstige behandeling aan van Alzheimer als een auto-immuunziekte. Lees voor een meer gedetailleerde uitleg mijn artikel How to Overcome Chronic and Autoimmune Diseases (24).

Terwijl reiniging zelfs voor toegewijde mensen die hun gezondheid willen verbeteren al moeilijk is, is dat deste lastiger voor Alzheimer patiënten en hun verzorgers. Desondanks zit er niets anders op. Sommige verzorgers, of zelfs getroffenen met beginnende symptomen, zouden het toch kunnen proberen. Hier volgt een globale aanpak van een holistisch programma.

Stap 1: Vermijd of minimaliseer de factoren die zijn genoemd als veroorzaker van of bijdrage leverend aan de kwaal, bijvoorbeeld door alle kwikvullingen uit het gebit te laten verwijderen, bij voorkeur door een holistische tandarts. Verminder geleidelijk het gebruik van medicijnen tot het absolute minimum, voedsel zou zo min mogelijk chemische toevoegingen of -restanten mogen bevatten.

Stap 2: Introduceer geleidelijk vitamines, mineralen en andere supplementen die als heilzaam kunnen worden aangemerkt, vooral supplementen en methodes die de leverfunctie en de bloedcirculatie naar de hersenen verbeteren. Probeer bij elke maaltijd 500 miligram niacinamide (vitamine B3) te slikken, en verdubbel deze dosis eventueel. Als deze vitaminekuur redelijk succesvol is zal dat het volgen van het hele programma makkelijker maken.

Stap 3: Houd de zuurgraad van de urine in de gaten en zorg dat die zo dicht mogelijk bij een pH-waarde 7 blijft. Als die meestal te zuur is, gebruik dan zuurneutraliserende middelen, zoals natriumbicarbonaat tabletten, (niet direct na de maaltijd), en kaliumcitraat. Als het lichaam te alkalisch lijkt, bij een pH hoger dan 7, en als de huid ongevoelig wordt voor irritaties, zoals door insectensteken, geef dan meer vitamine C en Betaïne-HCl supplementen, zoals van Orthica® of van Solgar®.

Stap 4: Ga geleidelijk over op een High Quality Diet (25)

Stap 5: Gebruik orale chelatietherapie om kwik en aluminium te verwijderen. Sulferpreparaten zijn nodig om de lever te ontgiften. Voeg een molybdeen supplement toe als dit slecht wordt verdragen. Een van de sterkste chelators is alpha lipoic acid (ook wel liponzuur genoemd), bij voorkeur in te nemen met Milk Thistle, bijvoorbeeld van Solgar®. Chlorella, (een algenproduct),  voorkomt heropname van verwijderde metalen uit de darmen. Wat ook helpt is het supplement MSM en vitamine C. U kunt ook andere kwik chelators toevoegen die verkrijgbaar zijn op het internet of het Klinghardt Neurutoxin Elimination Protocol uitvoeren (26).

Stap 6: Om bacteriologische problemen te verminderen kunt u een milde vorm proberen van de Ultimate Cleanse (27), met speciale nadruk op het gebruik van voedselsoorten met melkzure gisting, zoals goede zuurkool.

Stap 7: Er is een reinigingsprogramma met rauwkost nodig om giftige- en spijsverterings afvalproducten uit de hersenen te verwijderen. Dit is het moeilijkste gedeelte, en moet zorgvuldig en met geleidelijke toenemende intensiteit worden uitgevoerd. Door weinig te eten begint het lichaam aan een proces waarbij afvalproducten worden verteerd en afgevoerd, maar uitsluitend als tegelijkertijd ook wordt gezorgd voor voldoende vitaliteit, waarin het best kan worden voorzien met vers tarwegrassap, rauwkost en gekiemde zaden (mungbonen, linzen).

Zie bijvoorbeeld http://www.slowjuice.nl/gezond-eten/wat-is-tarwegras/)

Als aanvulling zijn eiwit-verterende enzymen nuttig, bijvoorbeeld bromelaïne en papaïne (28).

De Toekomst

Het zou ideaal zijn als regeringen het vestigen van gezondheidsinstellingen voor de holistische genezing van patiënten met Alzheimer en andere chronische ziektes zou aanmoedigen en ondersteunen. Maar helaas zijn gezondheidsinstanties van overheden sterk verknocht aan het gebruik van medicijnen en hebben ze een lange traditie in het onderdrukken van natuurgeneeswijzen. Voorbeelden hiervan zijn de rechtszaken tegen holistische kankertherapeuten (29) in Amerika en de kwalijke vernietiging van Pan Pharmaceuticals in Australië (30).

Het is duidelijk dat elke poging om overheden op andere gedachten te brengen een zorgvuldige aanpak verdient. Een voorbeeld hiervan is gegeven door Ann Wigmore in de jaren ’60, wat heeft geleid tot het oprichten van Hippocrates Health Centers. Daar konden bezoekers ontgift en genezen worden met een rauwkostprogramma dat o.a. bestond uit vers tarwegrassap en ontkiemde zaden. Deze beweging was zowel te vinden in stadcentra als op gezondheidsboerderijen. Het zou geweldig zijn als deze beweging, of iets dat daar op lijkt, nieuw leven werd ingeblazen en wereldwijd ingang zou vinden.

VERWIJZINGEN NAAR WEBSITES

1) http://en.wikipedia.org/wiki/Paracetamol -

hier wordt u doorverwezen

(2) http://www.pkdiet.com/pdf/pkdpain/australia78.pdf

(3) http://linkinghub.elsevier.com/retrieve/pii/S0140673671925761

(4) http://www.health-science-spirit.com/phenergan.html

(5) www.lycaeum.org/research/researchpdfs/2001_jones_1.pdf

(6) http://www.commonsenseincancer.co.uk/images/paracetamol-azheimer.pdf

hier wordt u doorverwezen

(7)http://www.mindfully.org/Pesticide/Paraquat-Maneb-Parkinsons.htm

(8)http://www.medicalnewstoday.com/articles/200649.php 

en  http://circoutcomes.ahajournals.org/content/3/4/395.full

(9) http://www.spacedoc.net/lipitor.htm http://www.spacedoc.net/alzheimers_statins.htm

(10)http://www.healingcancernaturally.com/alzheimers-disease-causes.html

(11) http://www.flcv.com/ms.html

(12) http://www.flcv.com/alzhg.html

(13) http://alzheimers-review.blogspot.com/2010/08/niacinamide-vitamin-b3-may-prevent.html

(14) http://www.doctoryourself.com/hoffer_niacin.html

(15) http://www.sciencedaily.com/releases/2010/11/101102083646.htm

(16) http://dx.doi.org/10.1016/0304-3940(85)90094-1

(17) http://www.sciencedaily.com/releases/2010/09/100912213050.htm

(18) http://www.sciencedaily.com/releases/2010/05/100517111937.htm

(19) http://www.naturalnews.com/015553.html

(20)http://alzheimers-review.blogspot.com/2009/11/medical-marijuana-as-effective.html

(21) http://www.sciencedaily.com/releases/2007/12/071214144956.htm

(22) http://www.sciencedaily.com/releases/2010/05/100525140952.htm

(23) http://www.sciencedaily.com/releases/2010/04/100413170705.htm

(24) http://www.health-science-spirit.com/autoimmune.htm

(25) http://www.health-science-spirit.com/HF2-2.html

(26) http://www.hbci.com/~wenonah/new/9steps.htm

(27) http://www.health-science-spirit.com/ultimatecleanse.html         

(28) http:/www.health-science-spirit.com/HF1-3.html

(29) http://www.health-science-spirit.com/cancerpersecution.html

(30) http://www.theage.com.au/national/pan-founder-wins-50m-payout-0080814-3ve4.html